Competitive European Projects

Αν. Πάρνωνας, Καστάνιτσα – Πραστός

 Τα στολίδια του Πάρνωνα

 

Τι δουλειά έχουν τ’ ασβεστωμένα κυκλαδίτικα καλντερίμια και τα γαλαζοπράσινα αιγαιοπελαγίτικα πορτοπαράθυρα ανάμεσα στα έλατα; Θέλεις να μάθεις; Ακολούθησέ μας σ’ ένα συναρπαστικό οδοιπορικό στις πλαγιές του Πάρνωνα…

 

Στην καρδιά μιας όμορφης βουνίσιας φύσης σε μια ακόμα πιο όμορφη μεταβατική εποχή γεμάτη χρώματα και μυρωδιές θ’ απολαύσετε περιπλανήσεις σε πυκνόφυτα δάση και υγρές ρεματιές που πυρπολούνται από τα χρώματα του φθινοπώρου. Τελικός προορισμός η Καστάνιτσα, ένα κεφαλοχώρι του Ανατολικού Πάρνωνα που ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του και την εντυπωσιακή του φύση του.  Η Καστάνιτσα είναι ένα από τα σημαντικότερες και παλιότερες κοινότητες της περιοχής  αφού η ίδρυσή της ανάγεται στα τέλη του 11ου. Όλο το χωριό είναι ένα αξιοθέατο με τα ασβεστωμένα καλντερίμια και τα λουλακί πορτοπαράθυρα να θυμίζουν νησιώτικο οικισμό.  Ανάμεσα στα καλοδιατηρημένα σπίτια ξεχωρίζει ο πολεμόπυργος του Καψαμπέλη, αρχιτεκτονικό δείγμα που χαρακτηρίζει την περιοχή και αποτελούσε συγχρόνως κατοικία και αμυντική κατασκευή φρουριακής μορφής. Αξιόλογο είναι επίσης το παλιό σχολείο που κτίστηκε το 1870 με χρηματοδότηση της ισχυρής οικογένειας Καψαμπέλη και ανακαινίστηκε το 1945. Για εκατοντάδες χρόνια τα δύο βασικά προϊόντα της περιοχής ήταν ο ασβέστης που ψηνόταν στα παραδοσιακά καμίνια, πράγμα που εξηγεί την εμφανή χρήση του ως επίχρισμα, αλλά και η παραγωγή κάστανου που προερχόταν από την πλούσια συγκομιδή του γειτονικού καστανόδασους. Οι περίπατοι στα κοκκινοκίτρινα φθινοπωρινά καστανοδάση θα σας μείνουν αξέχαστοι.

 

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Καστάνιτσα

Τρίπολη -Καρυές - Καστάνιτσα: Από την Τρίπολη θ’ ακολουθήσετε για λίγο το εθνικό δρόμο Τριπόλεως- Σπάρτης και θα στρίψετε όπως δείχνουν οι ταμπέλες για Καρυές . Το χωριό που αποτελεί δημοφιλή ορεινό προορισμό απέχει από την Τρίπολη μόλις35 χλμ. Από τις Καρυές έχετε δυο διαφορετικές επιλογές για να προσεγγίσετε την Καστάνιτσα. Η πρώτη είναι μέσω Άγιου Πέτρου (βλέπε επόμενη διαδρομή) όπου θα σας φέρει καλός ασφάλτινος, αλλά με αρκετές στροφές δρόμος (9 χλμ.). Η δεύτερη επιλογή είναι δρόμος σαφώς πιο μακρύς, αλλά πολύ πιο ευχάριστος που συνεχίζει για τα χωριά Βαρβίτσα, Βαμβακού και Πολύδροσο (Τζίτζινα). Λίγο πριν τον Πολύδροσο θα δείτε αριστερά έναν επίσης ασφάλτινο δρόμο που χάνεται στα έλατα. Αν τον ακολουθήσετε -αφού ανηφορίσετε για 5 χλμ.- θα βγείτε σε χαρακτηριστικό αυχένα με ανοιχτή θέα στο Αιγαίο και έπειτα θα κατηφορίσετε ως την Καστάνιστα.

Τρίπολη – Άγιος Πέτρος – Καστάνιτσα: Μετά από 5 χιλιόμετρα στην εθνική οδό Τρίπολης -Σπάρτης θα στρίψετε αριστερά τον στενό επαρχιακό δρόμο όπως δείχνουν οι ταμπέλες για τα ορεινά χωριά Καστρί (29 χμ.) και Άγιος Πέτρος (35 χλμ.). Ο Άγιος Πέτρος είναι ένα μεγάλο χωριό με σημαντικές υποδομές, περιτριγυρισμένο από δάση ελάτης, πεύκου και καστανιάς. Από τον Άγιο Πέτρο μπορείτε, είτε μέσω του πολύ ορεινού δρόμου που οδηγεί στο ορειβατικό καταφύγιο, είτε μέσω των χωριών Χάραδρος, Πλάτανος, Σίταινα να προσεγγίσετε την Καστάνιτσα. Στην πρώτη περίπτωση δεν θα συναντήσετε κανένα χωριό, ενώ το σύνολο της διαδρομής πραγματοποιείται μέσα από πυκνό ομογενές δάσος κωνοφόρων (28 χλμ.). Η δεύτερη διαδρομή αν και είναι πιο μεγάλη σε μήκος καθώς περνά μέσα ή κοντά από αξιόλογα χωριά, προσφέρει ποικιλόμορφο τοπίο. Από τον Άγιο Πέτρο θα αρχίσετε να κατηφορίζετε το δρόμο για το Άστρος, θα περάσετε το ήσυχο χωριό Αη Γιάννης (14 χλμ.) και 3 χλμ. μετά το χωριό Ορεινή Μελιγού θα στρίψετε δεξιά για Χάραδρο, Πλάτανο, Σίταινα, Καστάνιτσα. Η διαδρομή είναι εντυπωσιακή, καθώς από την αρχή ξετυλίγεται σε απόκρημνο τραχύ τοπίο, γεμάτο βράχια και χαράδρες, προσφέροντας εξαιρετική θεά στις κορφές του Πάρνωνα.  Συνολικά θα καλύψετε 52 χιλιόμετρα με άφθονες στροφές.

Άστρος – Πραστός – Καστάνιτσα: Από το Παράλιο Άστρος θα κατευθυνθείτε προς Λεωνίδιο. Στα12 χιλιόμετρα από το κεφαλοχώρι του Αγίου Ανδρέα παίρνετε τον ασφάλτινο δρόμο που χάνεται στα προβούνια του Πάρνωνα. Δεκατέσσερα χιλιόμετρα μετά τον οικισμό του Αγίου Παντελεήμονα, διασταύρωση οδηγεί στο χωριό Πραστός (7 χλμ.), ένα από τα ομορφότερα ορεινά χωριά της Πελοποννήσου και παλιά πρωτεύουσα της Τσακωνιάς.Οι κάτοικοι το 17ο και 18ο αιώνα δραστηριοποιηθήκαν στο εμπόριο και σε συνεργασία με τους πλοιοκτήτες των Σπετσών, διατηρούσαν εμπορικούς οίκους σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης-Οδησσό, Τεργέστη, Κων/πολη.  Το 1826 ο Ιμπραήμ έκαψε το χωριό και όσοι κάτοικοι γλύτωσαν έκτισαν το Λεωνίδιο. Δυστυχώς στον πανέμορφο Πραστό θα έρθετε, θα δείτε και θα φύγετε αφού στο χωριό δεν υπάρχει καμία υποδομή. Από εδώ εύκολα θα συνεχίσετε για Καστάνιτσα ενώ στην πορεία σας θα επισκεφθείτε την παλιά μονή Εγκλειστουρίου (κτίσμα του 1733 με αξιόλογες αγιογραφίες).

 

Πως θα έρθετε: Από Αθήνα θα πάτε Τρίπολη (160 χλμ.) Από την πρωτεύουσα της Αρκαδίας έως τον Άγιο Πέτρο θα πρέπει να καλύψετε όχι περισσότερα από35 χιλιόμετρα. Για τις περιπλανήσεις σας στο βουνό επισημαίνουμε ότι πρατήριο βενζίνης θα συναντήσετε μόνο στον Άγιο Πέτρο και φυσικά αν έρθετε από την παραλία, στο Άστρος.

 

Που θα μείνετε

Καστάνιτσα: Ο παραδοσιακός ξενώνας «Αντωνίου» στεγάζεται σε πλήρως αναπαλαιωμένο πέτρινο πυργόσπιτο, τηλ. 27550-52255. www.sun-mountain-snow.gr

Άγιος Πέτρος: Ξενοδοχείο «Πάρνωνας» τηλ. 27920-31079. «Mαλεβός» μεζονέτες με τζάκι και πλήρη εξοπλισμό, τηλ. 27920-31155, 31375.

Άγιος Ιωάννης:  (στο δρόμο για Άστρος, 14 χλμ. απο Αγ. Πέτρο) θα βρείτε τον ορεινό παραδοσιακό ξενώνα «Φούντας» όπου ο Τάκης και η Αθανασία θα σας υποδεχτούν με φιλοξενία, τηλ. 27550-52022 www.foudas.gr

Πλάτανος: Ξενώνας «Άννα» τηλ. 27550-51 768 & 6976-623.099 www.xenonas-platanos.gr

 

Που θα φάτε

Στην Καστάνιτσα θα φάτε απαραίτητα– μα τι άλλο;-κάστανα. Πάνω στην πλατεία, υπάρχει η παραδοσιακή ταβέρνα «Το στολίδι». Ζητήστε χοιρινό με κάστανο και καστανοσαλάτα. Στην ψησταριά -ταβέρνα «Πάρνωνας» εκτός από τα ψητά κρεατικά της ώρας παραγγείλετε χωριάτικο κόκορα με μακαρόνια και γίδα βραστή. Στον Άγιο Πέτρο γύρω από την πλατεία υπάρχουν αρκετές ψησταριές και ταβέρνες, όπως η  ταβέρνα «της Σοφίας». Στον Αϊ Γιάννη θα πάτε στην ταβέρνα του ξενώνα «Φούντας» για την παραδοσιακή κουζίνα της και κυρίως για το εξαιρετικό τηγανόψωμο της Αθανασίας από τυριά ιδίας παραγωγής.

 

ΠΡΟΣΦΟΡΑ του ξενώνα  «Φούντας»:    Σας περιμένουμε στον πανέμορφο Αγιάννη και στον ήρεμο ξενώνα μας,  να περάσουμε μαζί τις γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων της Πρωτοχρονιάς ή των Φώτων στην μοναδική τιμή των 40 ευρώ το δωμάτιο / ημέρα.  Η προσφορά ισχύει αποκλειστικά για τους αναγνώστες του VIEWS OF GREECE  είναι  για 2 διανυκτερεύσεις  και για όλο το διάστημα των εορτών (από 23.12.11 έως 8.1.12) χωρίς πρωινό.

Στην ταβέρνα μας καθημερινά θα σερβίρεται πλούσιο πρωινό και παραδοσιακά εδέσματα, με χρέωση βάσει τιμοκαταλόγου, σε πραγματικά χαμηλές τιμές. (τηλ. 27550-52022)  www.foudas.gr

 

 ΚΕΙΜΕΝΑ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

 Copyright: Το υλικό της σελίδας αυτής κείμενα & φωτογραφίες είναι αποκλειστικά προϊόν επαγγελματικού φωτορεπορτάζ και έρευνας στο πεδίο και πνευματικό δικαίωμα των  συνεργατών της “Views of Greece”. Οι χρήστες κατανοούν και αποδέχονται ότι πέρα από την δυνατότητα επίσκεψή τους στο site αυτό δεν τους παρέχεται βάσει νόμου κανένα άλλο δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο σε άλλο διαδικτυακό τόπο, ν’ αναπαράγουν, ν’ αντιγράφουν, πωλούν, μεταπωλούν ή/και να εκμεταλλεύονται εμπορικά ή μη, με οποιονδήποτε τρόπο, σύνολο ή μέρος του περιεχομένου της σελίδας αυτής.

 


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Νομός Ευρυτανίας – Άγραφα

“Άγραφη” ομορφιά

Τριγύρω δάση, φαράγγια και ποτάμια μαρκάρουν το αλπικό τοπίο.

Σ’ ένα χωριό κυκλωμένο από βουνά, μικροί ζεστοί ξενώνες σας περιμένουν…

Το σκηνικό είναι παραμυθένιο, ιδανικό για όσους αγαπούν τη χειμερινή απομόνωση και τις δυνατές συγκινήσεις!

 

Είτε ανηφορίζοντας από το Αγρίνιο είτε κατηφορίζοντας από το Καρπενήσι, ή ακόμα διασχίζοντας τα θρυλικά βουνά των Αγράφων, θέλοντας και μη θα πέσετε πάνω στη γαλάζια αγκαλιά της λίμνης Κρεμαστών. Εδώ στα όρια των νομών Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας, τρία ποτάμια – ο Αχελώος, ο Αγραφιώτης και ο Μέγδοβας- αδειάζουν τα νερά τους στη δεξαμενή νερού που σχηματίστηκε το 1963 μετά την ανόρθωση του φράγματος στην τοποθεσία Κρεμαστά. Η τεχνητή λίμνη έχει χωρητικότητα4.700.000.000 κυβικά μέτρα, ενώ ο υδροηλεκτρικός σταθμός διαθέτει τέσσερις μονάδες συνολικής ισχύος 437,2 ΜV. Η περιοχή προσεγγίζεται κυρίως μέσω του κεντρικού ασφάλτινου -ο Θεός να τον κάνει- εθνικού δρόμου που συνδέει το Αγρίνιο με το Καρπενήσι. Από τη λίμνη Κρεμαστών ξεκινούν οι δρόμοι που οδηγούν στα βουνά και στα χωριά των ανυπότακτων Αγράφων.

 

Θρύλοι και ιστορίες: Σύμφωνα με την καταγραφή της ιστορίας η τραχιά αυτή περιοχή με τα απάτητα βουνά και τους αδάμαστους κατοίκους, δεν υποτάχθηκε ποτέ στην κεντρική εξουσία. Μάταια οι Βυζαντινοί προσπαθούσαν να εισπράξουν τους φόρους. Δεν είχαν καλύτερη τύχη οι Οθωμανοί, ώσπου ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής άφησε τους ορεσίβιους να διοικούν μόνοι τους τον άγονο τόπο τους.

Όταν ο Αλί Πασάς θέλησε να αλλάξει τα πράγματα, βρήκε μπροστά του τον θρυλικό Κατσαντώνη, τον Μπουκουβάλα, τον Λεπενιώτη, τον Αγραφιώτη κι άλλους οπλαρχηγούς που πολέμησαν τα τούρκικα φουσάτα. Ακόμη και σήμερα οι ηρωικές, μα και συνάμα τραγικές εκείνες εποχές παραμένουν ανεξίτηλα γραμμένες στις ιστορίες των γεροντότερων που θ’ ακούσεις να διηγούνται τις δύσκολες μέρες του χειμώνα.

 

Άγραφα, το κεφαλοχώρι: Ο βατός (αν και σε μεγάλο μέρος ακόμη χωμάτινος) δρόμος που οδηγεί στο κεφαλοχώρι των Αγράφων περνά από την Κρέντη και συνεχίζει σε πορεία παράλληλη με την κοίτη του Αγραφιώτη ποταμού. Βέβαια για όσους θέλουν να κάνουν τα εύκολα δύσκολα και φυσικά διαθέτουν κατάλληλο αυτοκίνητο υπάρχουν διάφοροι –όλοι χωμάτινοι- δρόμοι που επίσης καταλήγουν στο χωριό Άγραφα. Ωστόσο με τις πρώτες βροχές και τα έντονα καιρικά φαινόμενα οι περισσότεροι από αυτούς κλείνουν από κατακρημνίσεις αφού κινούνται σε μεγάλα υψόμετρα. Μετά έρχονται τα χιόνια καλύπτοντας τα πάντα για περισσότερο από 6 μήνες.

Τα Άγραφα βρίσκονται σε ύψος850 μέτρωνκυκλωμένα από τα απρόσιτα κορφοβούνια και απέχουν80 χλμ.από το Καρπενήσι. Μετά από τόσα σιωπηλά χιλιόμετρα σε χωματόδρομους και ερημοτόπια, το χωριό σε υποδέχονται με μια ευχάριστη ζωντάνια. Το δημαρχείο, τα ταβερνάκια, οι μικροί ξενώνες, τα τζάκια που καπνίζουν δημιουργούν ένα ολοζώντανο σκηνικό από αυτά που σπάνια συναντάς σε τόσο απομονωμένους ορεινούς οικισμούς.

Ένας στενός δρόμος διασχίζει τον οικισμό και φτάνει στην πλατεία με τα δέκα θεόρατα πλατάνια και τα καφενεδάκια. Δυστυχώς το 1942 οι Ιταλοί πυρπόλησαν τον οικισμό. Έτσι σήμερα η εικόνα που αντικρίζει ο επισκέπτης δεν είναι η αυθεντική, μια και πολλά σπίτια ξανακτίστηκαν. Όμως όλα τα σπίτια είναι κεραμοσκεπή, απλά, με αρκετά παραδοσιακά στοιχεία, και το γενικό σύνολο δένει αρμονικά με το φυσικό περιβάλλον.

Η πιο παλιά, η εκκλησία του  χωριού είναι αυτή του Αγ. Γεωργίου (1550), αξιομνημόνευτη για τις ολόπλευρες τοιχογραφίες του 1610. Θα τη δείτε κοντά στο νεκροταφείο, ερχόμενοι από Καρπενήσι. Κτισμένος το 1900 πάνω σε χαμηλό ύψωμα που αγναντεύει τον οικισμό και τα γύρω βουνά, είναι ο όμορφος πέτρινος ναός του Αγ. Δημητρίου. Το Δημαρχείο, πρόσφατα ανακαινισμένο (1998), είναι το μόνο κτίριο που γλίτωσε από τον εμπρησμό των Ιταλών και διατηρεί τα αρχικά του αρχιτεκτονικά γνωρίσματα.

Αν ο καιρός το επιτρέπει, διανύοντας μικρές αποστάσεις με τα πόδια ή με το αυτοκίνητο, θ’ ανακαλύψετε έναν ολάκερο παρθένο ορεινό τόπο, όπου τον πρώτο ρόλο εξακολουθεί να έχει η φύση. Εδώ στο απόλυτο βασίλειό της, το χιόνι μπορεί από στιγμή σε στιγμή να στρώσει τα στενά δρομάκια, και ο τότε ο γνώριμος «λευκός επισκέπτης» ας είναι και τούτη τη φορά καλοδεχούμενος, με χιούμορ και φυσικά άφθονο τσίπουρο κοντά στο φουντωμένο τζάκι…

 

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

Οι εντυπώσεις των περιηγητών: Με τη Συνθήκη του Ταμασίου του 1525 οι Τούρκοι παραχώρησαν αρκετά προνόμια στους Αγραφιώτες και συμφώνησαν να μην εγκατασταθεί καμία τούρκικη οικογένεια στην περιοχή. Τo χρονικό διάστημα μεταξύ 1650 και 1750, η περιοχή των Αγράφων γνωρίζει τη μεγαλύτερη ακμή της. Ο Γάλλος περιηγητής Πουκεβίλ αναφέρεται σε 180 χωριά με περισσότερους από 40.000 κατοίκους!

Ψηλά στα Καμάρια: Τα Καμάρια Αγράφων είναι το ψηλότερο χωριό της Ευρυτανίας (υψόμ. 1490) απέχει15 χλμ. από τα Άγραφα και φωλιάζει στη μασχάλη των κορφών Καρνόπι (υψομ. 1972), Σβόνι (υψομ. 2040) και Μορφοράχη (υψομ. 1782). Κατοικείται μόνο τους καλοκαιρούς μήνες από Σαρακατσάνους βοσκούς και τις οικογένειές τους που έρχονται μαζί με τα κοπάδια τους από τα χειμαδιά της Φθιώτιδας και τη Θεσσαλίας.

Ο δρόμος για Λίμνη Πλαστήρα: Αν και έχει βελτιωθεί αρκετά ο δρόμος που συνδέει τα Άγραφα με τη Λίμνη Πλαστήρα μέσω Βραγγιανών -από τον αυχένα Αγίου Νικολάου-, η διαδρομή παραμένει μια μικρή περιπέτεια με πολλές ατέλειωτες στροφές, λάσπη και από τα μέσα Νοέμβριου, χιόνια.

Παρ’ όλα αυτά αξίζει τον κόπο για όσους τολμήσουν να καλύψουν αυτά τα40 χιλιόμετραστη ράχη των Αγράφων.

Το γεφύρι των Αγράφων: Οι ντόπιοι το λένε πετρογέφυρο, βρίσκεται στην αρχή του ανηφορικού τσιμεντόδρομου που οδηγεί στο χωριό, κοντά στον αναπαιλωμένο νερόμυλο και ενώνει τις όχθες του ρέματος Μπαρτσιά. Κτισμένο πιθανόν το 17ο αιώνα σήμερα έχει παροπλιστεί και χρησιμοποιείται μόνο από τους περιπατητές.

 

Τι θα δείτε στη διαδρομή Καρπενήσι – Άγραφα

Ξεκινώντας από το Καρπενήσι με κατεύθυνση προς Αγρίνιο αρχίζουμε να στριφογυρνάμε σε σχετικά φαρδύ, με άφθονες στροφές δρόμο που κουλουριάζεται στα χαμηλά διαζώματα των ελατοσκέπαστων βουνών και βγαίνουμε στη γέφυρα του ποταμού Μέγδοβα. Ο Μέγδοβας ή Ταυρωπός γεννιέται στα κορφοβούνια των θεσσαλικών Αγράφων, διατρέχει κάθετα τον κορμό της Ευρυτανίας και μετά από78 χιλιόμετραπορείας, αδειάζει τα νερά του στη λίμνη των Κρεμαστών.

Σε αυτό το σημείο αξίζει να παρεκκλίνουμε για λίγο από τη διαδρομή μας με σκοπό να επισκεφτούμε τη Βίνιανη και το γεφύρι της. Η παλιά Βίνιανη ήταν ένα από τα πιο πολυάνθρωπα χωριά της Ευρυτανίας. Το όνομά της πιθανόν να έχει λατινικές ρίζες και να προέρχεται από τη λέξη “vinum” που σημαίνει κρασί. Σήμερα η πέτρινη γέφυρα της Βίνιανης χρησιμοποιείται πια μόνο από τους πεζοπόρους καθώς από εδώ περνά το μονοπάτι που συνδέει τον ορεινό όγκο των Αγράφων με το Καρπενήσι. Το παλιό χωριό αν και διατηρεί μερικά από τα ομορφότερα παραδοσιακά σπίτια της περιοχής, έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί λόγω κατολισθήσεων, ενώ κατοικείται η Νέα Βίνιανη, ενάμιση χιλιόμετρο νοτιότερα.

Αξιόλογο είναι το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης που φιλοξενείται σήμερα στο παλιό σχολείο. Από Βίνιανη ο ασφάλτινος πλέον δρόμος θα μας φέρει στο χωριό Χρύσω. Η εκκλησία του Αγίου Σεραφείμ που φωλιάζει στο κοίλωμα του βράχου και το κομψό πέτρινο γεφύρι του Γαβινίτικου ρέματος (παραπόταμου του Μέγδοβα) μας καλωσορίζουν. Το ενδιαφέρον προκαλούν οι επτά βρύσες στην πλατεία με την ιδιάζουσα ανατολίτικη τεχνοτροπία. Ο οικισμός απέχει συνολικά60 χλμ.από το Καρπενήσι και απλώνεται στις πλαγιές του βουνού Καυκί, (750 υψόμ.).Για να πάτε από Χρύσω Άγραφα για πρέπει να γυρίσετε πίσω στον επαρχιακό δρόμο Κερασοχωρίου – Κρέντη. Υπάρχει βέβαια ένας πολύ κακός χωματόδρομος που ανεβαίνει στα Καμάρια κι από εκεί πέφτει στο χωριό Άγραφα, όμως αυτήν την εποχή δεν θα την προτείναμε ούτε καν για τετρακίνητα οχήματα.

Στο δρόμο από Κρέντη για Άγραφα έχοντας αριστερά σας την κοίτη του Αγραφιώτη πόταμου, λίγο πριν φτάσετε το χωριό θα δείτε την ξύλινη ταμπέλα που οριοθετεί το μονοπάτι για «Τρύπα Αγραφιώτη». Η τοποθεσία αυτή με την ανεπιτήδευτη φυσική ομορφιά και τους καταρράκτες της, προσεγγίζεται με απότομο μονοπάτι και έχει ένταχθεί στο «Δίκτυο Natura 2000». Εδώ θα φτάσετε με κατάβαση, που διαρκεί περίπου 40 λεπτά.

Σε κοντινή απόσταση από τα Άγραφα βρίσκεται το χωριό Επινιανά. Αξίζει να ανηφορίσετε ως την  στην πλατεία του χωριού. Από εδώ, από ύψος1.050 μέτρων θα ατενίσετε την καλύτερη θέα στην κοιλάδα του Αγραφιώτη. Πριν μπείτε στο χωριό, θα δείτε δεξιά έναν έντονα ανηφορικό δρόμο, ο οποίος θα σας οδηγήσει μετά από1 χλμ.στην ιστορική Μονή Παναγιάς Στάνας που μοιάζει γαντζωμένη στα βράχια του Ασπρορέματος από το 1550.

 

Που θα μείνετε

Κρέντη (κοντά στη λίμνη Κρεμαστών): Ο αγροτουριστικός «Ξενώνας Μάκκα» κτισμένος στο ψηλότερο σημείο του χωριού, διαθέτει 10 δωμάτια με θέα, φιλικό περιβάλλον και άνετους χώρους στάθμευσης (22370 31350 & 31313, www.makkashotel.com)

Άγραφα: «Κυρά Νίκη» συγκρότημα ενοικιαζόμενων διαμερισμάτων που στεγάζεται σε όμορφο πέτρινο κτίριο. Στα συν το ενισχυμένο πρωινό με χωριάτικα αυγά, μαρμέλαδες, τηγανίτες κλπ (22370 93209, www.kyra-niki.gr)

Ο ξενώνας «Πύργος των Αγράφων» ανήκει στην κατηγορία των «τριών κλειδιών». Τα δωμάτια διαθέτουν θέα στα βουνά των Αγράφων ενώ υπάρχει σέρβις όλο το εικοσιτετράωρο και ιδιωτικό πάρκινγκ. (22370 93220, www.pyrgosagrafa.gr)

Επινιανά: Ξενώνας «το Πανόραμα» κτισμένος σε εξαιρετική θέση με θέα

(22370 94212 & 22370 94122, www.topanorama.gr )

 

Που θα φάτε

Στο δρόμο Καρπενησίου – Αγρινίου (8ο χλμ) λειτουργεί το εστιατόριο-ταβέρνα, «Χάνι Μπαγασάκι», ανοικτό και καθημερινές (22370 21360). Στον Κρέντη ο ξενώνας διαθέτει και εστιατόριο όπου θα δοκιμάσετε εκτός των άλλων και τοπικά πιάτα (22370 31350).

Στην είσοδο του χωριού Άγραφα θα φάτε στην ταβέρνα «Νερόμυλος» πλάι στο ποτάμι. Ανάμεσα στα άλλα σερβίρεται φρέσκια πέστροφα ιχθυοκαλλιέργειας (22370 93249). Ο ξενώνας «Κυρά Νίκη» διαθέτει ταβέρνα- ψησταριά. Δοκιμάστε πρασοτηγανιά και γίδα βραστή (22370 93209).

Στα Επινιανά θα φάτε στην ταβέρνα του ξενώνα “το Πανόραμα”.

Στη Χρύσω κάποιες φορές τα Σαββατοκύριακα λειτουργούν ψησταριές.

 

ΚΕΙΜΕΝΑ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

Copyright: Το υλικό της σελίδας αυτής κείμενα & φωτογραφίες είναι αποκλειστικά προϊόν επαγγελματικού φωτορεπορτάζ και έρευνας στο πεδίο και πνευματικό δικαίωμα των  συνεργατών της “Views of Greece”. Οι χρήστες κατανοούν και αποδέχονται ότι πέρα από την δυνατότητα επίσκεψή τους στο site αυτό δεν τους παρέχεται βάσει νόμου κανένα άλλο δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο σε άλλο διαδικτυακό τόπο, ν’ αναπαράγουν, ν’ αντιγράφουν, πωλούν, μεταπωλούν ή/και να εκμεταλλεύονται εμπορικά ή μη, με οποιονδήποτε τρόπο, σύνολο ή μέρος του περιεχομένου της σελίδας αυτής.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

ΛΙΜΝΗ ΔΟΪΡΑΝΗ

 

Στα όρια του νερού

 

Μπορεί να μην είναι τόσο διάσημη όσο η γειτονική τεχνητή λίμνη Κερκίνη όμως η παράξενη φυσική ομορφιά της τραβάει την προσοχή.  Στις όχθες της θα ανακαλύψεις σιωπηλά παραλίμνια χωριά, πανάρχαια δάση, γοητευτικά παρόχθια τοπία, έναν τόπο ανεπιτήδευτο και αυθεντικό, παλιό όσο ο χρόνος…

 

Αν ανοίξετε ένα χάρτη και ρίξετε μια ματιά στο βόρειο άκρο της πατρίδας μας θα ξεχωρίσετε τη μικρή γαλάζια κηλίδα να  ακουμπά πάνω στη γραμμή πού οριοθετεί τα σύνορα Ελλάδας και F.Y.R.O.Μ.  Η λίμνη της Δοϊράνης με έκταση  42,8 kmχιλιόμετρα και μέγιστο βάθος τα8 μέτρα, είναι μια από τις ομορφότερες λίμνες του ελληνικού βορρά. Το ένα τρίτο της ανήκει στην Ελλάδα, ενώ το  υπόλοιπο στη FYROM.

Η χιονισμένη οροσειρά του βουνού Μπέλες φράζει τον ορίζοντα στα βορειοανατολικά και σκιάζει με τη στιβαρή παρουσία της το πανέμορφο τοπίο.  Η λίμνη είναι δημιούργημα αρχέγονων γεωφυσικών διεργασιών και πιθανόν κατάλοιπο της παλιάς λίμνης Παιονίας που έφθανε τα 130.000 στρέμματα. Η λεκάνη της τροφοδοτείται από πηγές που αναβλύζουν στον πυθμένα της, αλλά κι από γύρω ορεινά ρέματα που έρχονται από το Μπέλες και τα Κρούσια όρη.  Στα νερά της έχουν εντοπιστεί περί τα 18 είδη ψαριών με κυριότερα το γριβάδι, το γουλιανό, την πλατίτσα και το περκί, ενώ εδώ φωλιάζουν ή αναζητούν προσωρινό καταφύγιο 36 σπάνια είδη ορνιθοπανίδας με σημαντικότερα από αυτά τη Λαγγόνα (Phalarocorax pygmeus), τη Χαλκόκοτα (Plegadis falcinellus) και τον Αργυροπελεκάνο (Pelecanus Crispus), είδη που έχουν αναγνωριστεί ως παγκόσμια απειλούμενα (πηγές Ελληνικό Κέντρο Υγροτόπων – Βιοτόπων –ΕΚΒΥ, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία-).

 

Στο δρόμο για τα σύνορα: Οι κάτοικοι της Θεσ/νίκης, αλλά και των άλλων πόλεων της Κεντρικής Μακεδονίας για να φτάσουν μέχρι εδώ, δεν  θα χρειαστεί σε καμία περίπτωση να διανύσουν πάνω από100 χιλιόμετρα. Έτσι ο χρόνος του Σαββατοκύριακου θεωρείται υπεραρκετός για μια παρόμοια εξόρμηση.  Γύρω από τις όχθες της Δοϊράνης υπάρχουν αρκετά χωριουδάκια, τόσο στο Σκοπιανό όσο και στο Ελληνικό έδαφος. Η περιοχή προσεγγίζεται εύκολα από τον εθνικό δρόμο που συνδέει τη συμπρωτεύουσα με  το τελωνείο των Ευζώνων. Το μοναδικό παρόχθιο χωριό στην ελληνική πλευρά της  Δοϊράνης είναι ο ομώνυμος οικισμός που απέχει από το Κιλκίς μόλις28 χιλιόμετρα. Εδώ βρίσκεται και το  τελωνειακό φυλάκιο. Υπάρχουν βενζινάδικα, 5-6 ψαροταβέρνες με φρέσκο λιμνίσιο ψάρι, ένα παραδοσιακό καφενείο που θαρρείς πως το έχει ξεχάσει ο χρόνος (ανήκει στην κοινότητα), αλλά και ένα μικρό ολοκαίνουργιο ξενοδοχείο που εξυπηρετεί με το παραπάνω τους επισκέπτες.  Στο σημείο που απλώνει τις γειτονιές του το χωριό, τα νερά της λίμνης έχουν τραβηχτεί αρκετές δεκάδες μέτρα, οι καλαμιώνες έχουν ξεραθεί και τα δέντρα είναι λίγα. Η δραματική μείωση των υδάτων που οφείλεται κυρίως στην εντατική άντληση και στην παρατεταμένη ανομβρία ξεκίνησε το 1988 όταν «ανοίχθηκε» κανάλι για να διοχετευθούν ποσότητες νερού και να ποτιστεί ο κάμπος της Θεσσαλονίκης και συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 2000. Ευτυχώς τελευταία η κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί όμως ο κίνδυνος για το λιμναίο οικοσύστημα παραμένει καθώς η Δοϊράνη δέχεται ακόμη γεωργικά απόβλητα. Η διακρατική ορθολογική διαχείριση του υδάτινου δυναμικού της Δοϊράνης χρήζει μακροχρόνιο σχεδιασμό. Διαφορετικά είναι δεδομένο πως θα συρρικνωθεί και θα χαθεί από τους μελλοντικούς χάρτες.  

 

Στα «Χίλια Δέντρα»:  Περιμετρικά της λίμνης στο Ελληνικό έδαφος υπάρχει ασφάλτινος δρόμος που συνδέει το χωριό Δοϊράνη με την τοποθεσία «Χίλια Δέντρα» και τα υπόλοιπα χωριά που ακουμπούν στις νοτιοδυτικές απολήξεις του Μπέλες. Αυτή είναι και η πλέον ευχάριστη διαδρομή που μπορείτε να πραγματοποιήσετε.  Βέβαια αν σας αρέσει το περπάτημα ακολουθώντας τα παρόχθια μονοπάτια θα καταλήξετε στην ακρολιμνιά, προσοχή μόνο μήπως χωρίς να το καταλάβετε βρεθείτε σε… Σκοπιανό έδαφος!  Το δάσος στα «Χίλια Δέντρα» που καταλαμβάνει μια έκταση περίπου 600 στρεμμάτων, βρίσκεται πολύ κοντά στο χωριό Μουριές και έχει χαρακτηριστεί “Μνημείο της Φύσης” καθώς απαρτίζεται από υπεραιωνόβιες δρυς και φράξους, σκλήθρα και υπέργηρα πλατάνια, ενώ μαζί με την παραλίμνια ζώνη έχει ενταχθεί στο Δίκτυο «Natura 2000».  Τα «Χίλια Δέντρα» αποτελούν ένα μικρό τμήμα των μεγάλων δασών που κάποτε κάλυπταν όλη τη Κεντρική Μακεδονία. Σύμφωνα με τις  γραφές του Ηρόδοτου, γύρω στον 5ο αι. π.Χ., τότε που στην ευρύτερη περιοχή κατοικούσαν οι Βισάλτες, οι Παίονες και οι Ήδωνες, τα δάση αυτά ήταν γεμάτα  αρκούδες, τσακάλια, ελάφια και λιοντάρια. Σήμερα μόνο η ανθρώπινη παρουσία δίνει το παρόν. Σε αρκετά σημεία ο χώρος είναι διαμορφωμένος για υπαίθριο φαγητό και εξοχικά κέντρα περιμένουν ντόπιους και ξένους επισκέπτες. Αν σας αρέσει η ποδηλασία το δάσος στα Χίλια Δέντρα και οι παρόχθιοι δρόμοι αποτελούν το ιδανικό πεδίο για αξέχαστες ποδηλατάδες. Οι κλίσεις είναι ήπιες το τοπίο κατάφυτο και οι εικόνες που θα ανακαλύψετε στις βόλτες σας θα σας μείνουν αξέχαστες.

 

Διαδρομές στο Μπέλες: Ανατολικά ξεκινούν οι παρυφές του βουνού Κερκίνη ή Μπέλες το οποίο ορθώνεται στιβαρό και χιονισμένο τους περισσότερους μήνες του χρόνου, σαν διαχωριστικό τείχος ανάμεσα στην Ελλάδα και στη Βουλγαρία. Το σημερινό ειρηνικό τοπίο δεν θυμίζει σε τίποτα την 6 Απριλίου του 1941 όταν τα γερμανικά τεθωρακισμένα παραβίασαν από αυτό το σημείο τα σύνορα και εισέβαλαν στην Ελλάδα.

Ευχάριστη και σε βατό χωματόδρομο –αν και το χειμώνα πάντα χρειάζεται προσοχή – είναι η διαδρομή από το χωριό Μουριές προς τα χωριά Καβαλλάρης, Προμαχώνας, Κάτω Σούρμενα, Αγία Παρασκευή, Κασταννούσσα. Ο δρόμος κινείται σε ύψος 400-500 μέτρωνδιασχίζοντας τις κατάφυτες παρυφές του όρους Μπέλες. Αργά την άνοιξη όταν απελευθερωθούν από τα χιόνια οι δασικοί δρόμοι που κινούνται ψηλότερα σε υψόμετρα πάνω από1000 μέτρα, μπορείτε μόνο βέβαια με τετρακίνητο όχημα, διατρέχοντας- πυκνόφυτα δάση οξιάς, χαρούμενα ρυάκια και μικρούς καταρράκτες να φθάσετε ως τα Άνω Πορόια. Για πολλούς αυτή είναι η ομορφότερη βόλτα που μπορεί να γίνει με αυτοκίνητο στο Μπέλες.

 

Το Γυναικόκαστρο και οι θρύλοι του: Ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της περιοχής είναι το βυζαντινό κάστρο κοντά στο χωριό Παλαιό  Γυναικόκαστρο (15 χλμ. δυτικά από το Κιλκίς). Το ερειπωμένο σήμερα καστέλι που δεσπόζει στην κορφή βραχώδους λόφου πιθανόν να κτίσθηκε τον 14ο αιώνα από τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Γ’ τον Παλαιολόγο (1328-1341). Ωστόσο πάνω στο λόφο έχουν ανιχνευτεί υπολλείματα οικισμών από την εποχή του σιδήρου, αλλά και προχριστιανικοί τάφοι.

Η ιστορία του κάστρου είναι συνδεδεμένη με το κάστρο της Θεσσαλονίκης αφού απέχει από την πόλη του Θερμαϊκού45 χιλιόμετρα. Η θέση που ήταν κτισμένο θεωρούνταν ιδανική για να εποπτεύει το υδάτινο πέρασμα του ποταμού Αξιού. Το όνομά του το οφείλει κατά πάσα πιθανότητα στην Άννα Παλαιολογίνα, μητέρα του Ιωάννη του Παλαιολόγου η οποία όριζε την τύχη του. Άλλοι πάλι λένε ότι αυτό προέρχεται από την άριστη οχύρωσή του αφού θα μπορούσαν να το υπερασπιστούν ακόμη και γυναίκες.

Γύρω στα 1345 το θρυλικό καστέλι κάνει αισθητή την παρουσία του  στα δρώμενα μιας ταραγμένης εποχής, τότε που το Βυζάντιο μαστίζονταν από ίντριγκες, σφετερισμούς και εξεγέρσεις. Αργότερα όταν οι τούρκοι κατέλαβαν τη Θεσ/νίκη,  σύμφωνα  με γραφές του τούρκου ιστορικού Χατζή Κάλφα, το Γυναικόκαστρο έπεσε στα χέρια του Μουράτ Β’, παρόλη την ηρωική  αντίσταση της θρυλικής Μαρούλιας.

 

Πρέπει  να ξέρετε

Μουσείο Λίμνης Δοϊράνης: Στο χωριό Δοϊράνη σ’ ένα νέο, αλλά παραδοσιακής αρχιτεκτονικής κτήριο στεγάζονται εκθέματα τα οποία αναδεικνύουν την ιστορία, τον πολιτισμό και το περιβάλλον της περιοχής. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα παλιά σύνεργα αλιείας που χρησιμοποιούσαν εδώ και αιώνες οι ψαράδες. Το Μουσείο ανοίγει για το κοινό κατόπιν συνεννόησης στο τηλέφωνο 23413-50502.

Μνημείο Πεσόντων  Α’ Παγκ. πολέμου: Σε ύψωμα που δεσπόζει πάνω από το χωριό Δοϊράνη βρίσκεται το Συμμαχικό μνημείο πεσόντων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Επίσης εδώ βρίσκεται το αγγλικό,  αλλά και το Ελληνικό νεκροταφείο των στρατιωτών που έχασαν τη ζωή τους κατά τις σφοδρές μάχες του Α’ Παγκόσμιου Πόλεμου (1916 – 1918) και κατά τη Μάχη της Δοϊράνης μεταξύ ελληνικών και βουλγαρικών στρατευμάτων (1913). Αν ο καιρός είναι καθαρός από εδώ θ’ ατενίσετε το σύνολο της λίμνης και ένα μεγάλο μέρος της οροσειράς του Μπέλες που απλώνεται στ’ ανατολικά.

Στις όχθες του Αξιού: Δυτικά της Δοϊράνης κυλά ο ποταμός Αξιός που ο Όμηρος τον υμνούσε στην Ιλιάδα ως “κάλλιστον ύδωρ”. Η περιοχή αν και έχει κακοποιηθεί βάναυσα οικολογικά -τόσο σε Σκοπιανό, όσο και σε Ελληνικό έδαφος- δεν έχει πάψει να είναι ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα παραποτάμια μέρη της Β. Ελλάδας. Θα επισκεφθείτε την τεχνητή λίμνη Μεταλλείων, τους καταρράκτες Κούπας -Σκρα και το ενδιαφέρον Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στην Αξιούπολη.

 

Που θα μείνω

Δοϊράνη: Ξενοδοχείο «Δόβηρος» νεόκτιστη (2010) αξιοπρεπής μονάδα που έλειπε από την περιοχή. Διαθέτει 10 άνετα δωμάτια με κλιματισμό, τηλεόραση χρηματοκιβώτιο και ασύρματο internet (23410 97707)

Σταθμός Μουριών : Ξενοδοχείο «Δήμητρα Παλλάς» 7 ευρύχωρες σουίτες πλήρως εξοπλισμένες,  (23410 31334  www.dimitrapalace.gr)

 

Φαγητό

Στο χωριό Δοϊράνη  υπάρχουν οι ψαροταβέρνες «Τα σύνορα» (23410 97550), «Στέλιος ο Ψαράς» (23410 95327) και «Δοϊράνη» (23410 97700) όπου θα δοκιμάσετε φαγητά της ώρας και κυρίως γριβάδι ψαρεμένο από ντόπιους ψαράδες στη λίμνη.

Ξεχωριστή αναφορά θα κάνουμε για την ταβέρνα «λίμνη Δόβηρος» (λειτουργεί στο ξενοδοχείο Δόβηρος) όπου εκτός από πεντανόστιμο γριβάδι στο τηγάνι, θα δοκιμάσατε ντόπια κρεατικά, μπουγιουρντί και πλούσιες  σαλάτες (23410 97707)

Στον οικισμό Σιδηροδρομικού Σταθμού Μουριών θα πάτε στη ψησταριά του  Γιώργου του Ζουμπουρίδη (την προτιμούν οι ντόπιοι). Στο χωριό Δροσάτο θα βρείτε τη ταβέρνα – ψησταριά «Παντελής». Στη εξοχική τοποθεσία “Χίλια Δέντρα” λειτουργούν ψησταριές που είναι ανοικτές μόνο Σαββατοκύριακα όπως οι «Λιμνόραμα» (23410 30.300) και «Χίλια Δέντρα» (23410 31222),

Στον οικισμό Καβαλλάρης (3 χλμ.από το χωριό Μουριές) εξαιρετική επιλογή είναι η ταβέρνα «Πατρικό» (23410 31755).

 

Αγορές: Στο χωριό Δοϊράνη (στην πλατεία) θα βρείτε το παραδοσιακό Παντοπωλείο «Βιογεύσεις» απ’ όπου θα προμηθευτείτε μέλι ιδίας παραγωγής, ντόπια όσπρια και χειροποίητα ζυμαρικά.

 

ΚΕΙΜΕΝΟ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Θοδωρής Αθανασιάδης

Copyright: Το υλικό της σελίδας αυτής κείμενα & φωτογραφίες είναι αποκλειστικά προϊόν επαγγελματικού φωτορεπορτάζ και έρευνας στο πεδίο και πνευματικό δικαίωμα των  συνεργατών της “Views of Greece”. Οι χρήστες κατανοούν και αποδέχονται ότι πέρα από την δυνατότητα επίσκεψή τους στο site αυτό δεν τους παρέχεται βάσει νόμου κανένα άλλο δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο σε άλλο διαδικτυακό τόπο, ν’ αναπαράγουν, ν’ αντιγράφουν, πωλούν, μεταπωλούν ή/και να εκμεταλλεύονται εμπορικά ή μη, με οποιονδήποτε τρόπο, σύνολο ή μέρος του περιεχομένου της σελίδας αυτής.

 

 

 

 


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Γρεβενιώτικη Πίνδος, Bάλια Κάλντα, Περιβόλι

Φυσικό μεγαλείο

Μέσα στο πολυσχιδές ορεινό ανάγλυφο της Πίνδου, της μεγαλύτερης οροσειράς της χώρας, κρύβεται ζωντανή και ατόφια μια άγρια φύση μοναδικής ομορφιάς. Σε τούτη τη ξεχωριστή γωνιά της Μακεδονικής γης οι ορεινές κοινότητες διαφυλάττουν ακόμα το προνόμιο της αρμονικής συνύπαρξης με αυτόν τον ατίθασο κόσμο των βουνών.

 

Όχι μακριά από την πολυκοσμία του χιονοδρομικού κέντρου της Βασιλίτσας στα δυτικά του όρους Όρλιακας, απλώνεται ο θαυμαστός βουνίσιος κόσμος της Βάλια Κάλντα με τα δασωμένα υψώματα και τα λαμπερά ξέφωτα της Πίνδου όπου απαγκιάζουν τα Κουπατσαρέικα και τα Βλάχικα χωριά όπως ο Ζιάκας το Σπήλαιο, το Περιβόλι, η Αβδέλλα.  Το ενδιαφέρον εδώ δεν επικεντρώνεται μόνο στα εντυπωσιακά δώρα της φύσης, αλλά και στα έργα των ανθρώπων στο πέρασμα του χρόνου που σαν μάρτυρες ενός άλλου τρόπου ζωής συναντάς παντού με τη μορφή λιθόκτιστων γεφυριών, περίτεχνων εκκλησιών, γεροφτιαγμένων πέτρινων σπιτιών.

 

Στο δρόμο για την Πίνδο: Από τα Γρεβενά θ’ ακολουθήσετε το γνωστό δρόμο που οδηγεί στο χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας. Στα 9 χιλιόμετρα θα συναντήσετε το χωριό Μαυραναίοι όπου λειτουργεί το τελευταίο πρατήριο βενζίνης στην περιοχή. Αμέσως μετά (2,5 χλμ.) θα βρεθείτε σε κομβικό σημείο στρίβοντας δυτικά με κατεύθυνση τα χωριά Ζιάκας – Σπήλαιο. Η πορεία σας θα διασταυρωθεί με τον ορμητικό Σταυροπόταμο όπου αξίζει μια ολιγόλεπτη στάση για να δείτε το μονότοξο γεφύρι του Ζιάκα, γνωστό και ως «Τουρκογέφυρο» (19ος αι).  και έπειτα θα καταλήξετε στο ομώνυμο χωριό.

Από το Ζιάκα εύκολα θα πάτε στο κοντινό χωριό Σπήλαιο (4χλμ.) μετά από μια τρομερή διαδρομή που κυριολεκτικά ακροβατεί στην κόψη κάθετου βράχου (προσοχή στις κατολισθήσεις). Ένας τσιμεντένιος δρόμος ξεκινά από την άκρη του χωριού και κατηφορίζει για 7 χιλιόμετραως την είσοδο του φαραγγιού όπου υπάρχει το περίφημο μονότοξο πέτρινο γεφύρι. Το γεφύρι ης Πορτίτσας κτίστηκε πιθανόν στα μέσα του 19ου αιώνα, δίνοντας διέξοδο στην επικοινωνία των ντόπιων, ανάμεσα στα χωριά Σπήλαιο, Μοναχίτι,. Τρίκωμο. Σε αυτό το σημείο το ποτάμι εγκλωβίζεται στο στενό άνοιγμα του βράχου και στριφογυρνά με δύναμη καθώς παλεύει με ορμή για να βρει διέξοδο στη θέση «Καρούτες», κοντά στο χωριό Τρίκωμο.

 

Τα χωριά της Βαλια Κάλντα: Συνεχίζοντας από το Σπήλαιο θα προσεγγίσετε τα Βλάχικα χωριά Περιβόλι και Αβδέλλα που κρατούν ακόμη καλά την ορεινή γοητεία της απομόνωσης. Ο δρόμος τρέχει στη ράχη δασωμένου αυχένα ο οποίος συνδέει τον Όρλιακα με τη Βασιλίτσα. Στη συνέχεια θα στραφείτε δυτικά, θα περάσετε το καθολικό της υστεροβυζαντινής Μονής του Αγίου Νικολάου και θα καταλήξετε στο Περιβόλι (23 χλμ.) σε υψόμετρο 1260. Με σύντομη παράκαμψη (5 χλμ.) μπορείτε να επισκεφθείτε το επίσης ορεινό χωριό Αβδέλλα.  Δυστυχώς από τα πολλά παλιά σπίτια που υπάρχουν στο Περιβόλι, ελάχιστα διατηρούν την αρχική τους μορφή. Ο ναός του Αγ. Γεωργίου  (τρίκλιτη ξυλόστεγης βασιλικής)  είναι το καμάρι του χωριού και γνωστός  για το περίτεχνο επίχρυσο ξυλόγλυπτο τέμπλο του. Μια  επιτοίχια επιγραφή στο υπέρθυρο αναφέρει τη  χρονολογία 1760.  Μάλλον όμως πρόκειται για τη χρονιά της τελευταίας ανακαίνισης καθώς ο ναός θεωρείτε πολύ παλιότερος.

 

Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου: Στις 31-5-2005 με κοινή υπουργική απόφαση ενοποιήθηκαν οι Εθνικοί Δρυμοί Βόρειας Πίνδου- Βάλια Κάλντα και Βίκου – Αώου ενώ παράλληλα καθορίσθηκαν τα όρια του ενιαίου πλέον «Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου». Η δημιουργία του νέου διευρυμένου Εθνικού Πάρκου αποσκοπεί στην προστασία, στη διατήρηση και στην ολοκληρωμένη διαχείριση της φύσης και του τοπίου της περιοχής το οποίο θεωρείται φυσική κληρονομιά και πολύτιμος εθνικός φυσικός πόρος, μέσα από διαδικασίες που θα εξασφαλίζουν την αρμονική συνύπαρξη ανθρώπου και φύσης στο πλαίσιο μιας αειφόρου ανάπτυξης. Πρόκειται για ένα πάρκο με πραγματικά γιγάντιες για τα Ελληνικά δεδομένα διαστάσεις που καταλαμβάνει μεγάλο μέρος των νομών Ιωαννίνων και Γρεβενών και σε γενικές γραμμές εμπεριέχει μια περιοχή που προσδιορίζεται ανάμεσα στο Μέτσοβο, στη Σαμαρίνα, στην Κόνιτσα και στα Ζαγοροχώρια. Ταυτόχρονα καθορίζονται τρεις σημαντικές ζώνες προστασίας. Η περιοχή προστασίας «Βίκου», η περιοχή προστασίας «Αώου» και η περιοχή προστασίας «Βάλια Κάλντα».

 

Όμως, ακόμη και έτσι το φυσικό περιβάλλον δέχεται έντονες πιέσεις. Καινούργιοι δρόμοι διανοίγονται μέσα από σημαντικά σε βιοποικιλότητα οικοσυστήματα, οι δασικοί δρόμοι στην ουσία είναι ανοικτοί και προσβάσιμοι  από όλους (λαθροϋλοτόμους, λαθροθήρες και λαθραλιείς). Τα Σαββατοκύριακα όταν οι καιρικές συνθήκες είναι καλές  ο πυρήνας του Εθνικού Δρυμού και το Αρκουδόρεμα  μετατρέπονται σε «εθνικές ψησταριές», όπου ο καθένας κάνει ότι θέλει ενάντια στους κανονισμούς και τις διατάξεις προστασίας του Πάρκου.

Από το χωριό Περιβόλι ξεκινά ο δασικός δρόμος (που συνήθως από τα τέλη Νοέμβρη κλείνει λόγω χιονιού) αλλά και το πεζοπορικό μονοπάτι τα οποία οδηγούν στην περίφημη Ζεστή Κοιλάδα (Βάλια Κάλντα) και τον πυρήνα του νεοϊδρυθέντος Πάρκου. Η πεζοπορική διαδρομή είναι εύκολη (μάλιστα μέχρι κάποιο σημείο θα πάτε και με αυτοκίνητο) με σχετικά μικρές κλίσεις. Όμως θα πρέπει να καλύψετε μια απόσταση περίπου 14 χλμ.(με επιστροφή) σε 4 ώρες περίπου. Το χωριό Περιβόλι διαθέτει υποδομή για φαγητό και διαμονή. Πληροφορίες Εταιρεία Προστασίας «Βάλια Κάλντα» 24620-85091

 

Πρέπει να ξέρετε

Το γεφύρι του Αζίζ Αγά: Βρίσκεται κοντά στο χωριό Τρίκωμο και διαθέτει το μεγαλύτερο σε άνοιγμα τόξο από τα σωζόμενα γεφύρια της Μακεδονίας που φθάνει τα 15 μέτρα και συνολικό μήκος 71 μέτρα. Κτίστηκε επί τουρκοκρατίας το 1727 και χρηματοδοτήθηκε από τον Αζίζ-Αγά. Το σημαντικό αυτό γεφύρι βρισκόταν πάνω στους ορεινούς δρόμους που συνέδεαν την Ήπειρο με την Μακεδονία.

 

Κουπατσαραίϊκα χωριά. Είναι Ελληνόφωνα βλαχοχώρια που πήραν το όνομά τους από την βλάχικη λέξη “κουπάτσου” που σημαίνει βελανιδιά. Τα Κουπατσοχώρια διασκορπίζονται κυρίως γύρω από την κοίτη του Βενέτικου ποταμού. Τα μεγαλύτερα είναι ο Ζιάκας, το Σπήλαιο, το Περιβολάκι, το Τρίκωμο, το Μοναχίτι, το Κοσμάτι. Οι Κουπατσαραίοι ήταν κατά παράδοση κτηνοτρόφοι, όμως ασχολήθηκαν με επιτυχία και με τις μεταφορές οργανώνοντας καραβάνια.

Ηρωικές μνήμες: Στην περιοχή του Όρλιακα είχε τα λημέρια του ο θρυλικός κλεφταρματωλός Θεόδωρος Ζιάκας. Στις 16 Μαΐου του 1854, στη θέση Χούνη Χαρβάλη, με τα 1000 παλικάρια του αντιμετώπισε ηρωικά τους 10.000 τουρκαλβανούς του Αβδή Πασά. Μετά την μεσολάβηση ευρωπαίων πρεσβευτών αναχώρησε με τα γυναικόπαιδα για την Λαμία, στην ελεύθερη πια Ελλάδα.

Ιστορία 3000 ετών: Στο Σπήλαιο που βρίσκεται πάνω σε φυσικά οχυρή θέση και κατοικείται αδιάλειπτα από την πρώιμη εποχή του Σιδήρου (1100 π.Χ.), συναντάμε τη μονή της Παναγιάς Σπηλιώτισσα (έτος ιδρύσεως το 1633), γνωστή σε όλη τη δυτική Μακεδονία για το ξυλόγλυπτο τέμπλο της (17ος αι.) αλλά και τα άφθονα μετόχια της.

 

Ειδικές αποδράσεις

Με τα πόδια από το Σπήλαιο στο φαράγγι της Πορτίτσας: Φτάνοντας στο Σπήλαιο αναζητούμε την πλατεία του παλιού δημοτικού σχολείου. Από εδώ ξεκινά η αναπαλαιωμένη λιθόκτιστη στράτα που οδηγεί στο φαράγγι της Πορτίτσας (υπάρχουν ταμπέλες). Το μονοπάτι μ’ ένα συνεχές αλλά ευχάριστο ζικ –ζακ κατεβαίνει προς το φαράγγι προσφέροντας παράλληλα θαυμάσια θέα στην κοιλάδα . Παντού θα συναντήσετε πινακίδες και δεν υπάρχει καμία απολύτως πιθανότητα να μπερδευτείτε. Συνολικά από το χωριό Σπήλαιο (υψομ. 950) ως το γεφύρι (υψομ.650) καλύπτετε μια υψομετρική διαφορά300 μέτρων.

ΜοναχίτιΜικρολίβαδο –Περιβόλι  (μόνο για 4χ4) : Πηγαίνοντας προς το Τρίκωμο για να επισκεφθείτε το εντυπωσιακό γεφύρι του Αζίζ Αγά, αξίζει να συνεχίσετε ως το χωριό Μοναχίτι. Από εδώ ξεκινά μια ενδιαφέρουσα χωμάτινη διαδρομή που δεν ξεπερνά τα11 χιλιόμετρα και θα σας φέρει στο χωριό Μικρολίβαδο, στις παρυφές του Εθνικού δρυμού της Βάλια Κάλντα. Συνεχίζετε σε μέτριας βατότητας χωματόδρομο που οδηγεί στον Άγιο Νικόλαο όπου και θα πέσετε πάνω στον οδικό άξονα που συνδέει τα Γρεβενά με το Περιβόλι..

Rafting στο Βενέτικο: Στον ποταμό Βενέτικο έχουν ανοιχτεί 3 διαδρομές, 2ου και 3ου βαθμού δυσκολίας. Η πρώτη από το ύψος του χωριού Σπήλαιο ολοκληρώνεται στην είσοδο τους φαραγγιού της Πορτίτσας. Η δεύτερη αρχίζει από το γεφύρι του Τρίκωμου και τελειώνει στο γεφύρι του Αζίζ-Αγά ενώ η τρίτη έχει ως αφετηρία τη γέφυρα του Ελευθεροχωρίου και τέρμα τη συμβολή του Βενέτικου με τον Αλιάκμονα. Πληροφορίες στα Γραφεία Οδηγών Άγριας Φύσης ( 24620 85032)  www.venetikos.gr)  και «No limits» www.nolimits.com.gr             

 

Που θα μείνετε

Ζιάκας: «Αλώνι του Ήλιου» (24620 83837, www.alonitouiliou.gr)

και ξενοδοχείο «Βίλα Αλεξάνδρα» (24620 25660, www.villaalexandra.gr.)

Σπήλαιο: Ξενοδοχείο «Αερόπη» (24620 82256).

Περιβολάκι: Ξενώνας «Το Περιβολάκι» (24620 81141, www.perivolaki.gr)

Λάβδα: «PINDOS PALACE»(24620 25190, www.pindospalace.gr)

Πανόραμα: «DON CONSTANTINO»(24620 83060, www.donconstantino.gr)

«Vasilitsa Resort» (24620 83555, www.e-vasilitsa.gr)

«Αρχονταρίκι» (24620 85660, www.archodariki.gr)

“CASA LA MUNDI” (24620 25555, www.casalamundi.gr)

Περιβόλι: Το ξενοδοχείο “Valia Calda” βρίσκεται σε ύψωμα έξω από το χωριό στις υπώρειες του δάσους, (24620 82020, www.valiacalda.com)

Επίσης ξενώνας «Αρκουδόρεμα» (24620 81467, www.xenonas-arkoudorema.gr)

 

Που θα φάτε

Στο Περιβόλι, στην πλατεία, θα πάτε στο «La Stiaua» όπου θα απολαύσετε εκτός από τα εξαιρετικά ψητά (ο Δημήτρης ‘Ιττης είναι φημισμένος γι αυτά) και μερικά πιάτα από τη Βλάχικη κουζίνα. Δοκιμάστε τσουκνιδόπιτα!. Κρυμμένη στο δάσος είναι η ταβέρνα «Αετοφωλιά»-7 χλμ.από το Ζιάκα-, γνωστή για τα εξαιρετικά ψητά της και για τα χωριάτικα πιάτα της. Στο Σπήλαιο θα βρείτε την ταβέρνα «Πέρδικα»  όπου θα δοκιμάσετε μακεδονίτικες πίτες και το πρόβειο κεμπάπ και στην πλατεία «Σπηλαίο» κρεατικα ντόπια και τσίπουρο σπιτικό.

‘Οπως είναι φυσικό οι περισσότερες ταβέρνες λειτουργούν στον οδικό άξονα Γρεβενών – χιον. κέντρο Βασιλίτσας, εδώ θα βρείτε την ταβέρνα – εστιατόριο «Άρκτος».

 

ΚΕΙΜΕΝΟ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Θοδωρής Αθανασιάδης

Copyright: Το υλικό της σελίδας αυτής κείμενα & φωτογραφίες είναι αποκλειστικά προϊόν επαγγελματικού φωτορεπορτάζ και έρευνας στο πεδίο και πνευματικό δικαίωμα των  συνεργατών της “Views of Greece”. Οι χρήστες κατανοούν και αποδέχονται ότι πέρα από την δυνατότητα επίσκεψή τους στο site αυτό δεν τους παρέχεται βάσει νόμου κανένα άλλο δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο σε άλλο διαδικτυακό τόπο, ν’ αναπαράγουν, ν’ αντιγράφουν, πωλούν, μεταπωλούν ή/και να εκμεταλλεύονται εμπορικά ή μη, με οποιονδήποτε τρόπο, σύνολο ή μέρος του περιεχομένου της σελίδας αυτής.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Δίλοφο – Κουκούλι – Κήποι, Κεντρικό Ζαγόρι

Στις γειτονιές  της παράδοσης

Μπορεί πλέον οι δρόμοι να έχουν ασφαλτοστρωθεί κι εύκολα να προσεγγίζεται ακόμη και το πιο απόμερο χωριό. Όμως εδώ στον “τόπο πίσω από το βουνό”- όπως μεταφράζεται η σλάβικη λέξη Ζαγόρι-, τα πέτρινα Ζαγοροχώρια στέκουν στην καρδιά της ηπειρώτικης φύσης, αναλλοίωτα σύμβολα αλλοτινών καιρών.

 

 

Φτάνοντας εδώ δεν έχεις παρά να συντονιστείς με τους ρυθμούς του ιδιαίτερου αυτού τόπου  και ν’ απολαύσεις ένα συναρπαστικό ταξίδι στις γειτονιές του χθες. Τα τριήμερα και στις γιορτινές μέρες δεν λείπει ο συνωστισμός επισκεπτών και οχημάτων στα στενά δρομάκια. Ωστόσο παρά την τουριστική κίνηση, το Ζαγόρι διατηρεί αναλλοίωτη τη γοητεία του και καταφέρνει με τον τρόπο του να σου προσφέρει δυνατές συγκινήσεις, αρκεί να θέλεις να «ξεστρατίσεις» από τα συνηθισμένα. Βέβαια στην εποχή της κρίσης καλό θα ήταν να αναζητήσετε μέσω  των site των ξενώνων τις διάφορες προσφορές και είναι  σίγουρο ότι θα περάσετε αξέχαστα! Τα προτεινόμενα χωριά βρίσκονται στο Κεντρικό Ζαγόρι κοντά στα γνωστά θέρετρα Μονοδέντρι και Τσεπέλοβο  απέχουν   από τα Γιάννενα όχι παραπάνω από 40 χιλιόμετρα.

 

Δίλοφο: Ο δρόμος σταματά στην είσοδο του οικισμού και η περιπλάνηση στα συνεχίζεται με τα πόδια. Κατηφορίζοντας το κεντρικό καλντερίμι προς την πλατεία όπου δεσπόζει η καλοδιατηρημένη εκκλησιά της Κοίμησης της Θεοτόκου, αλλά και καθώς θα περιπλανιέστε στα γραφικά σοκάκια θα εντυπωσιαστείτε με την καλαίσθητη παρουσία όλων αυτών των επιβλητικών κτισμάτων. Σχολεία, εκκλησίες, αρχοντικά, αποπνέουν μια παρακμασμένη, αλλά αναμφισβήτητα πανταχού παρούσα διαχρονική αρχοντιά.

Κουκούλι: Το παραδοσιακό χωριό εξακολουθεί να βιώνει την καθημερινότητα μέσα από τους δικούς του ρυθμούς, απολαμβάνοντας ένα είδος “τουριστικής ασυλίας”.  Όπως και όλη η περιοχή, το Κουκούλι γνώρισε μεγάλη ακμή από τον 18ο μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα. Στο κέντρο του οικισμού ξεχωρίζει η εκκλησία του Αγ. Μηνά του Αιγύπτιου, κτίσμα του 1778. Σήμερα το κτίριο του παλιού σχολείου με τις καμάρες, τις βρύσες, αλλά και τα αρχοντικά του Πλακίδα, του Κόκορου και του Αναστασιάδη ξεχωρίζουν με την ιδιότυπη αρχιτεκτονική και τη θαυμάσια εσωτερική διακόσμηση.

Κήποι: Λίγο νοτιότερα από το Κουκούλι βρίσκονται οι Κήποι. Το παλιό όνομά τους ήταν Μπάγια και υπήρξαν ένα ζωντανό κεφαλοχώρι ήδη από τον 15ο αιώνα. Το χωριό είναι κτισμένο αμφιθεατρικά πάνω από το κατάφυτο Μπαγιώτικο ποτάμι. Διαθέτει αξιόλογη υποδομή και προσεγγίζεται εύκολα με ασφάλτινο δρόμο. Βέβαια για να δεις τις ψηλότερες γειτονιές θα πρέπει να περπατήσεις σε ανηφορικά, μα πανέμορφα καλντερίμια.

 

Τι θα δείτε: Οι περισσότεροι ακολουθούν τη διαδρομή που οδηγεί στα χωριά Βίτσα και Μονοδέντρι –δύο από τους πλέον δημοφιλείς προορισμούς- από όπου προσεγγίζεται η θέση “Οξιά”, το σημείο με τη συναρπαστικότερη θέα στη χαράδρα του Βίκου.  Από τα πολλά γεφύρια της περιοχής, ενδεικτικά ν’  αναφέρουμε το μεγάλο μονότοξο γεφύρι του “Νούτσου” ή του “Κόκκορου” που βρίσκεται πάνω στο δρόμο για Τσεπέλοβο, κοντά στη διασταύρωση για Κήπους. Το τρίτοξο και πολυφωτογραφημένο γεφύρι του Πλακίδα θα το εντοπίσετε λίγο πριν φτάσετε στους Κήπους, ενώ ακολουθεί το μονότοξο γεφύρι του Βικάκι στο ομώνυμο φαράγγι και το γεφύρι του Μύλου στο δρόμο που οδηγεί από Κήπους για Νεγάδες. Μέσα από μια μαγευτική ορεινή διαδρομή που περνά απ’ το αρχοντικό Τσεπέλοβο και από το Σκαμνέλι, θα καταλήξετε  στην τοποθεσία  Γυφτόκαμπος όπου  έχει στηθεί σε αναπαράσταση  καταυλισμός των  Σαρακατσάνων κτηνοτρόφων.

 

Ανακαλύψτε: Το απόμερο Βραδέτο (9 χλμ. από τον κεντρικό δρόμο προς Τσεπέλοβο) που είναι το ψηλότερο χωριό σε όλο το Ζαγόρι –υψομ.1350- . Από εδώ θα  περπατήσετε μέχρι την τοποθεσία Μπελόη για να απολαύσετε τη θέα στη χαράδρα του Βίκου (εφάμιλλη με αυτή της «Οξιάς» που βρίσκεται έξω από το Μονοδέντρι).

Τα Μουσεία: Στο Κεντρικό Ζαγόρι υπάρχουν αρκετά μουσεία, κυρίως λαογραφικά που θα πρέπει να επισκεφθείτε. Μην παραλείψετε στο Μονοδέντρι να επισκεφθείτε το Ριζάρειο Εκθεσιακό Κέντρο και τη Σχολή Χειροτεχνίας. Στο Κουκούλι εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι το κέντρο “Κ.Λαζαρίδης” όπου εκτός των άλλων θα δείτε την μοναδική στο είδος της, βοτανική συλλογή.  Στους Κήπους λειτουργεί το Μουσείο Λαϊκής τέχνης «Αγάπιος Τόλης».  Στο Καπέσοβο σε κτίριο του 1861 στεγάζεται σήμερα το λαογραφικό μουσείο, αλλά και μία πλουσιότατη βιβλιοθήκη.

 

 

Πως θα πάτε

Από την Αθήνα για τα Γιάννενα θα διανύσετε 490 χμ. μέσω Κατάρας, ενώ

μέσω Ρίου-Αντίρριου445 χλμ.Η διαδρομή από Κατάρα το χειμώνα χρειάζεται προσοχή, λόγω πάγου και ολισθηρού οδοστρώματος. Η  Εγνατία οδός από Μέτσοβο για Γιάννενα εχει συντομεύσει κατά 30 λεπτά τη διαδρομή.

Από Θεσ/νίκη θα πάρετε τον εθνικό δρόμο Κοζάνης- Ιωαννίνων (360

χλμ.).  Στο Κεντρικό Ζαγόρι πρατήρια βενζίνης υπάρχουν μόνο στη διασταύρωση Ασπραγγελλων.

 

Που θα μείνετε

 Δίλοφο

«Το αρχοντικό του Δίλοφου» τηλ. 26530-22455 www.dilofo.com

 «Γαία» τηλ. 26530-22750 www.gaia-dilofo.gr

«Ξενώνας Ιωαννίδη» τηλ. 26530-22613

Ξενώνας «Αίθριο» 26530-22600

«Ξενώνας Οικονόμου»  τηλ.  26530 – 22600

Κουκούλι

Το «Αμελικό» στεγάζεται στο παλιό σχολείο τηλ. 26530-71627  www.ameliko.gr

«Ο ξενώνας του Νικόλα» τηλ. 26530-71721 www.koukouli.com

 «Τρίτοξο» τηλ. 26530-71760. www.tritoxo.gr

Κήποι

«Μαχαλάς» τηλ. 26530-71976, www.machalas.gr

«Αμανίτης»  αυτόνομες πέτρινες κατοικίες τηλ. 26530-71705  www.amanitis.eu

«Το σπίτι του Αρτέμη» τηλ. 26530-71644 www.epirus.com/spititouartemi

«Μελίνα» παραδοσιακής αρχιτεκτονικής τηλ. 26530-71674 www.melinahotel.gr

«Κήποι» Suites  τηλ. 26530-71995  www.kipisuites.gr

«Μπάγια» τηλ. 26530-71112, www.mpagia.gr

 

Που θα φάτε

Στην πλατεία του Δίλοφου υπάρχει η παραδοσιακή ταβέρνα «Σοποτσέλι». Για διαφορετικό περιβάλλον θα πάτε στο εστιατόριο του ξενώνα «Αίθριο». Στους Κήπους το εστιατόριο «Στου Μιχάλη» προσφέρει εδώ και χρόνια μαγειρευτά και της ώρας  στους επισκέπτες του χωριού.

Για καφέ στο Κουκούλι θα βρείτε σε όμορφο χώρο το παραδοσιακό καφενείο «Τα πάντα ρει» και για φαγητό το «Παλιό αλώνι». Στη Βίτσα αν σας αρέσουν τα μανιτάρια μαγειρεμένα με διαφορετικό τρόπο, θα πάτε στο  «Κανέλλα και Γαρύφαλλο».

 

 

ΚΕΙΜΕΝΟ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Ζερμαίν Αλεξάκη

Copyright: Το υλικό της σελίδας αυτής κείμενα & φωτογραφίες είναι αποκλειστικά προϊόν επαγγελματικού φωτορεπορτάζ και έρευνας στο πεδίο και πνευματικό δικαίωμα των  συνεργατών της “Views of Greece”. Οι χρήστες κατανοούν και αποδέχονται ότι πέρα από την δυνατότητα επίσκεψή τους στο site αυτό δεν τους παρέχεται βάσει νόμου κανένα άλλο δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο σε άλλο διαδικτυακό τόπο, ν’ αναπαράγουν, ν’ αντιγράφουν, πωλούν, μεταπωλούν ή/και να εκμεταλλεύονται εμπορικά ή μη, με οποιονδήποτε τρόπο, σύνολο ή μέρος του περιεχομένου της σελίδας αυτής.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Οδοιπορικό στις όχθες του Λάδωνα

Στα όρια των νομών Αρκαδίας και Αχαΐας, περίκλειστα από βουνά και με το δροσερό τραγούδι του ποταμού Λάδωνα να δίνει άλλη διάσταση στο τοπίο, θα συναντήσουμε μερικά από τα πιο όμορφα και ιστορικά χωριά της Αρκαδίας.

 

Ο τόπος μοιάζει να πολιορκείται ανατολικά από τους ορεινούς όγκους του Δρακοβουνίου, δυτικά του Αφροδίσιου όρους και νότια των Λαγκαδιώτικων βουνών. Πρόκειται για ένα από τα πιο τραχιά τοπία της Αρκαδικής γης με αρχιτεκτονικό ωστόσο ενδιαφέρον, ήπιους ρυθμούς και τη νοσταλγική ατμόσφαιρα των παραδοσιακών χωριών.  Οι πηγές του  ποταμού  Λάδωνα βρίσκονται σε ύψος 500μ. στην τοποθεσία Χελονοσπηλιά, κοντά στα χωριά Παγκράτι και Λυκούρια. Ο Λάδωνας με μήκος75 χλμ.μαζί με τον ποταμό Ερύμανθο είναι οι δύο μεγάλοι παραπόταμοι του ποταμού Αλφειού. Η ευκολότερη πρόσβαση στον Λάδωνα και στην τεχνητή λίμνη του γίνεται μέσω του δρόμου Τρίπολης – Πάτρας, τον γνωστό 111 που ελίσσεται στα όρια των νομών Αχαΐας και Αρκαδίας.  Ερχόμενοι από Νεστάνη, Λέβίδι θα περάσετε τη διασταύρωση για το χωριό Παγκράτι και θα στρίψετε αριστερά για Δάφνη-φράγμα Λάδωνα- Μουριά.

 

Δάφνη το κεφαλοχώρι:  Το χωριό Δάφνη με 600 μόνιμους κατοίκους έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε πόλο έλξης επισκεπτών καθώς μοιράζεται την ίδια γειτονιά με τον ποταμό Λάδωνα και την τεχνητή λίμνη.  Το παλιό του όνομα είναι Στρέζοβα (μέχρι το 1928) και αναφέρεται στα φορολογικά έγγραφα των Φράγκων. Στην ευρύτερη περιοχή εντοπίζονται οι αρχαίες αρκαδικές πόλεις Νάσοι, Σκοτάνη και Πάος. Αν και έχει υποστεί αρκετές σύγχρονες παρεμβάσεις στον πολεοδομικό ιστό του, το παλιό κεφαλοχώρι αναδύει ακόμα το παλιοκαιρίτικο άρωμα μια περασμένης αυθεντικής εποχής, που έχει χαθεί από τα περισσότερα χωριά της Ελλάδας. Ανάμεσα στα γεροδεμένα πετρόχτιστα σπίτια με τα ξύλινα μπαλκόνια και τις βαριές πόρτες, ξεχωρίζουν οι θολωτές λιθόκτιστες βρύσες της Αγίας Μαρίνας , της Παπαδιάς η Απάνω Βρύση, του Αγίου Ανδρέα. Ανατολικά του χωριού διέρχεται ο ποταμός Λάδωνας καθώς κυλά για την τεχνητή λίμνη.  Στην εύκολα προσβάσιμη κοίτη του ποταμού έχουν δημιουργηθεί εγκαταστάσεις για rafting, kanoe -kayak και ορεινή ποδηλασία.  

 

Το γεφύρι της Κυράς: Από το χωριό Δάφνη κατηφορίζοντας προς φράγμα Λάδωνα μετά το χωριό Πουρναριά θα δείτε μια ταμπέλα προς γεφύρι Κυράς. Σε αυτό το σημείο αξίζει να παρεκκλίνετε λίγο από την πορεία σας και ν’ ακολουθήσετε τον χωματόδρομο ο οποίος μετά από 4 χιλιόμετρα καταλήγει στο σημείο όπου ο Λάδωνας χύνεται τη λίμνη.  Την εποχή αυτή και μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου που η στάθμη του νερού στις όχθες της τεχνητής λίμνης είναι αρκετά χαμηλά, θα δείτε να αναδύεται από το λασπωμένο βυθό το πεντάτοξο γεφύρι της «Κυράς» που χρονολογείται τον 13ο αιώνα. Το μήκος του φτάνει τα55 μέτρα και το πλάτος του2,15 μέτρα. Για αιώνες στο παρελθόν διευκόλυνε την επικοινωνία μεταξύ βόρειας και κεντρικής Πελοποννήσου, ενώ επί Φραγκοκρατίας συνέδεε τη Στρέζοβα (Δάφνη) με την Κερπινή. Σήμερα πλάι στην παλιά γέφυρα υπάρχει μια νέα μεγάλη τσιμεντένια (κτίστηκε το 2002) που έχει αχρηστέψει το παλιότερο πορθμείο.

 

Τα δεσμά του Λάδωνα: Επιστρέφοντας πίσω στον ασφάλτινο δρόμο θα προσεγγίσουμε το ήσυχο χωριό Μουριά απ’ όπου ακολουθώντας τις διασκεδαστικές στροφές περιμετρικά για 8 χιλιόμετρα με τις όχθες της λίμνης, θα καταλήξουμε στο φράγμα του Λάδωνα. Το θέαμα του τσιμεντένιου φράγματος (μήκους 105 μέτρων και ύψους 57 μέτρων) και η τεχνητή λίμνη (έκτασης 6.000 στρεμμάτων και χωρητικότητας νερού 49.000.000 κ.μ) η οποία από αυτό το σημείο φαίνεται σχεδόν ολόκληρη, σίγουρα εντυπωσιάζει. Η κατασκευή του φράγματος στη θέση “Πήδημα” άρχισε το 1950 και ολοκληρώθηκε το 1955 από Ιταλούς στα πλαίσια των πολεμικών αποζημιώσεων της Ιταλίας για τις καταστροφές που υπέστη η χώρα μας στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Ο δρόμος συνεχίζει νότια από το φράγμα με παρά πολλές στροφές για το χωριό Βάχλια με τους δυο πετρόχτιστους συνοικισμούς του (Βάχλια και Πέρα Βάχλια). Αμέσως μετά τη Βάχλια θα δείτε δεξιά σας τον ασφάλτινο αλλά ανηφορικό δρόμο που οδηγεί μετά από 4,5 χλμ. στο φρουριακής μορφής μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής (17ος αι) που έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο. Η μονή αποτέλεσε λόγω του δυσπρόσιτου σημείου, αλλά και της ισχυρής τειχοποιίας της κατά την επανάσταση του 1821 καταφύγιο του άμαχου πληθυσμού. Επιστρέφουμε στον κεντρικό δρόμο και συνεχίζουμε εύκολα πια για το χωριό Δήμητρα (5 χλμ.).

 

Εδώ λατρευόταν η Δήμητρα: Με τον Λάδωνα θ’ ανταμώσουμε πάλι κοντά στο χωριό Δήμητρα το οποίο προσεγγίζεται εύκολα από το φράγμα. Το χωριό Δήμητρα (υψομ. 700 ) χρωστά το όνομά του στο αρχαίο ιερό της Ελευσίνιας Δήμητρας, υπολείμματα του οποίου έχουν ανιχνευτεί στην περιοχή. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Διβρίτσα που στα αρβανίτικα μεταφράζεται ως “τόπος με πολλά νερά” (με το όνομα Διβρίτσα την ανέφερε και ο γάλλος περιηγητής Πουκεβίλ τον 18ο ) . Οι κάτοικοι ασχολούνταν κυρίως με την αμπελουργία και την ελαιοκαλλιέργεια και τα προϊόντα τους ήταν περιζήτητα στις αγορές των μεγάλων πόλεων της Πελοποννήσου. Ο οικισμός, έτσι τουλάχιστον όπως τον κοιτάς από τον δημόσιο δρόμο, εντυπωσιάζει με την σφιχτή οικιστική του δομή και τα καλοδιατηρημένα σπιτικά του. Γύρω από την νοικοκυρεμένη πλακόστρωτη πλατεία με την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, βρίσκονται τα ταβερνάκια και τα καφενεία, ενώ το σκηνικό συμπληρώνει εδώ και εκατό χρόνια ένας θεόρατος πλάτανος. Ανάμεσα στα πολλά καλοδιατηρημένα πέτρινα κτήρια ξεχωρίζει αυτό του Παρασκευόπουλου που ήταν κατοικία του παλιού δημάρχου Χριστόπουλου. Περπατώντας από την πλατεία 10 λεπτά με τα πόδια, στην τοποθεσία που οι ντόπιοι αποκαλούν «Παλαιόπολη», διακρίνονται υπολείμματα αρχαίου κτίσματος και μια θεόρατη λαξευμένη πέτρα που αποκαλείται «Αγία Τράπεζα».

 

Από τη Δήμητρα στο Ιερό Αφροδίτης:Η απόσταση ανάμεσα στη Δήμητρα και στην Κοντοβάζαινα δεν είναι μεγαλύτερη από 5 χιλιόμετρα. Χωρισμένη καθώς είναι σε δυο γειτονιές η Κοντοβάζαινα προσφέρεται για περιπλάνηση στα στενά σοκάκια της. Αναζητήστε το μητροπολιτικό ναό του Αγ. Νικολάου, κτίσμα του 1826, τους παλιούς νερόμυλους που κρύβονται ερειπωμένοι πια στο ποτάμι που κυλά ανάμεσα στις δυο γειτονιές, αλλά και την «Χλιά Βρύση» με το γάργαρο νερό, κτίσμα του 1895. (περισσότερα για την Κοντοβάζαινα, τ’ αξιοθέατα και την ιστορία της θα βρείτε στην ιστοσελίδα του Δήμου www.kontovazena.gov.gr). Ακολουθώντας ασφάλτινο δρόμο μπορείτε να ανεβείτε ως τον διάσελο του Αφροδίσιου όρους. Εδώ βρίσκεται το καλοστεκούμενο εκκλησάκι του Αγίου Πέτρου και ολόγυρα του κείτονται διάσπαρτα κομμάτια από τους λίγους πέτρινους κίονες που απέμειναν και τμήματα των αρχαίων τειχισμάτων του ιερού της Ερυκίνης Αφροδίτης του 7ου π.Χ. αι. Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση το ιερό αυτό επικοινωνούσε με το ιερό της αρχαίας Ψωφίδας στο οποίο ανήκε και άκμασε σαν μαντείο στα κλασσικά χρόνια.   Μετά το ιερό της Αφροδίτης ο δρόμος πάντα ασφάλτινος κατηφορίζει μέσα από πυκνό δρυοδάσος για να σμίξει με τον γνωστό οδικό άξονα «111» που συνδέει την Τρίπολη με την Πάτρα.

 

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

Ράφτινγκ στο Λάδωνα: Οι φίλοι της περιπέτειας μπορούν να έρθουν σε επαφή με την εταιρεία «Eco Action» που έχει την έδρα της στις όχθες του Λάδωνα, κοντά στο χωριό Δάφνη. Εδώ οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να πάρουν μέρος σε διάφορα events όπως rafting, τοξοβολία, πεζοπορία, διάσχιση με 4χ4, www.ecoaction.gr

Με τα πόδια στις όχθες του Λάδωνα: Η πιο όμορφη πεζοπορική διαδρομή πραγματοποιείται από την πλατεία του χωριού Δήμητρα προς το φαράγγι του Λάδωνα. Δεν θα χρειαστεί να περπατήσετε περισσότερο από 40 λεπτά σε ήπιο μονοπάτι μέχρι να αντικρύσετε μια πραγματικά ευχάριστη έκπληξη, το μεγάλο τοξωτό γεφύρι ξεχασμένο στη λήθη του χρόνου. (πληροφορίες για τη διαδρομή θα σας δώσουν στη ταβέρνα της πλατείας)

Η κυρά της Άκοβας: Αυτή που έκτισε το περίφημο γεφύρι του Λάδωνα είναι η φράγκισσα πριγκίπισσα Μαργκώ, η δευτερότοκη κόρη του Γουλιέλμου Βιλεαρδουίνου  που διαφέντεψε την βαρονία της με σιδερένια πυγμή. Το κάστρο κτίστηκε το 1250 και μικρά τμήματα του εντοπίζονται κοντά στο χωριό Βυζίκι. Το θάρρος και η αποφασιστικότητά της στην αντιμετώπιση των εχθρών έγιναν θρύλος και οι τοπικές παραδόσεις αναφέρονται ακόμη και σήμερα στην «Κυρά της Άκοβας» αγγίζοντας τα όρια του μύθου…

 

Που θα μείνετε

Δάφνη:   Η εταιρεία υπαίθριων δραστηριοτήτων eco action διαχειρίζεται τον  «Ξενώνα» που βρίσκεται μέσα στο χωριό  και  τις «Πέτρινες κατοικίες» στις όχθες του Λάδωνα www.ecoaction.gr  210- 3317866

Ακόμη μέσα στο χωριό ξενοδοχείο «Δήμητρα», 26920 -71124& 125) και ξενοδοχείο «Η Δάφνη» 26920-71217.

Δήμητρα: Παραδοσιακός ξενώνας «Το σπίτι της Θεώνης» που στεγάζεται σε αναπαλαιωμένο αρχοντικό του 1850. Βρίσκεται στο κέντρο του χωριού μόλις 50 μέτρα από την κεντρική πλατεία του Αγ. Νικολάου όπου θα αφήσετε το όχημά σας. Διαθέτει 6 δωμάτια, όλα με υπέροχη θέα στο χωριό και στο φαράγγι του Λάδωνα, 27970-24000  www.theoni.net

 

Φαγητό

Πάνω στον οδικό άξονα «111» θα σταματήσετε στο χωριό Πάος για φαγητό στις ταβέρνες «Πάος-Κοκόσης» «Κουτούκι του Γιάννη» και «Χάνι Καλαθά» .

Στη Δάφνη του Λάδωνα θα βρείτε τις ψησταριές «Φερλές», «Τζόλας»  και χασαποταβέρνα «Μωριάς». Στη Δήμητρα στην πλατεία του Αγ. Νικολάου θα πάτε στην παραδοσιακή ταβέρνα «Στέκι του Μερακλή» όπου θα δοκιμάσετε κόκορα με μακαρόνια (χειροποίητα), γίδα βραστή από τα χέρια της Νεκταρίας και φυσικά ντόπια κρεατικά της ώρας  και ψησταριά «Πνευματικός». Στο χωριό Πουρναριά  ιδανικό για καφέ και μεζέδες είναι το  «Λαδωνίδα» θα το δείτε πάνω στο δρόμο. Για τη νυκτερινή σας έξοδο θα πάτε στη Δάφνη στο  «Νόστος» και στη Κοντοβάζαινα  στο νεότευκτο καφε- μπαρ  «Νερόμυλος».

 

ΠΡΟΣΦΟΡΑ του ξενώνα  “Το Αρχοντικό της Θεώνης” :  Στο χωριό Δήμητρα στην ορεινή Γορτυνία, στα 800 μέτρα υψόμετρο, κοντά στην κοίτη του ποταμού Λάδωνα, βρίσκεται ο παραδοσιακός ξενώνας «το Αρχοντικό της Θεώνης» κτισμένος το 1850 και μόλις αναπαλαιωμένος. Η προσφορά του ξενώνα για τους αναγνώστες του www.viewsofgreece.gr  για την περίοδο από 01/10/2011 έως και 30/04/2012 είναι: Δύο διανυκτερεύσεις σε δίκλινο δωμάτιο στην τιμή των 80,00 ευρώ . Η προσφορά δεν ισχύει την περίοδο των αργιών και εορτών. Πληροφορίες τηλ. 27970-24000  www.theoni.net

 

Κείμενο - Φωτογραφίες: Θοδωρής Αθανασιάδης

Copyright: Το υλικό της σελίδας αυτής κείμενα & φωτογραφίες είναι αποκλειστικά προϊόν επαγγελματικού φωτορεπορτάζ και έρευνας στο πεδίο και πνευματικό δικαίωμα των  συνεργατών της “Views of Greece”. Οι χρήστες κατανοούν και αποδέχονται ότι πέρα από την δυνατότητα επίσκεψή τους στο site αυτό δεν τους παρέχεται βάσει νόμου κανένα άλλο δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο σε άλλο διαδικτυακό τόπο, ν’ αναπαράγουν, ν’ αντιγράφουν, πωλούν, μεταπωλούν ή/και να εκμεταλλεύονται εμπορικά ή μη, με οποιονδήποτε τρόπο, σύνολο ή μέρος του περιεχομένου της σελίδας αυτής.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη
 

 

Το άγνωστο Βίτσι και τα Κορέστεια

Πίσω από τα βουνά του Βιτσίου ανάμεσα στη Φλώρινα και στην Καστοριά κρύβεται ένας κόσμος ιδιαίτερος, ατμοσφαιρικός, ένα φυσικό σκηνικό όπου η ανθρώπινη ιστορία άφησε το δικό της ανεξίτηλο αποτύπωμα.

 

Το όρος Βίτσι ή αλλιώς Βέρνον για τους χαρτογράφους μας που επιμένουν στη χρήση του αρχαιοπρεπούς ονόματος, στρογγυλοκάθεται με τα 2.128 μέτρα ύψος του και τα άφθονα παρακλάδια του στα όρια των νομών Καστοριάς και Φλώρινας.

Στο βορρά ο αυχένας του Πισοδερίου χωρίζει το Βίτσι  από το επίσης ψηλό μεθοριακό βουνό  Βαρνούντας ή Περιστέρι (2.334 μ.) και το λιμναίο κόσμο των Πρεσπών.

Στο νότο τα στενά της Κλεισούρας, με τον παλιό οδικό άξονα Φλώρινας – Καστοριάς να σέρνεται ανάμεσα στα ορεινά περάσματα, αποκόπτουν το βουνό από το όρος Μουρίκι.

Νοτιοδυτικά το Βίτσι γλιστρά σχετικά ομαλά προς τη λεκάνη της λίμνης Ορεστιάδας, αφήνοντας τόπο για ν’ αναπτυχθεί η βυζαντινή πολιτεία της Καστοριάς, ενώ   στ’ ανατολικά   σβήνει  με αλλεπάλληλα «σκαλοπάτια» σχηματίζοντας το οροπέδιο της Φλώρινας.

 

Ο δρόμος για το βουνό: Ακολουθώντας τον οδικό άξονα που συνδέει την  Καστοριά με τις Πρέσπες το Πισοδέρι και τη Φλώρινα, ανακαλύπτουμε  τον ξεχασμένο κόσμο των Κορεστείων. Πρόκειται για μια συστάδα ορεινών οικισμών (Άνω και Κάτω Κρανιώνα,  Χάλαρα, Μελάς, Μακροχώρι, Μαυρόκαµπος, Άγιος Αντώνιος, Γάβρος, Κώττας και Βατοχώρι) που απλώνονται στα όρια της κοιλάδας του Λαδοπόταμου (παλιότερα Βιστρίτσα) και παρουσιάζουν έντονο αρχιτεκτονικό και πολιτισμικό ενδιαφέρον.

Το χωριό Μελάς πέρασε στην ιστορία όταν στις 13 Οκτωβρίου του 1904 όταν οι Τούρκοι σκότωσαν ύστερα από ειδοποίηση των Βουλγάρων τον Μίκη Ζέζα  ή -όπως είναι πιο γνωστός- Παύλο Μελά.  Το σπίτι όπου πέρασε την τελευταία του νύχτα  σήμερα λειτουργεί ως μουσείο (24670 84554), ενώ λίγο έξω από το χωριό βρίσκεται το κενοτάφιο οπού έθαψαν το ακέφαλο σώμα του Έλληνα Αξιωματικού.

 

Ψυχή Βαθιά…Όμως το Βίτσι  καταγράφτηκε  στη συνείδησή μας ως ο τόπος που  ποτίστηκε με άφθονο αδελφικό αίμα. Η αλήθεια είναι πως εδώ έγιναν οι σκληρότερες και φονικότερες μάχες που καταγράφτηκαν στην νεότερη ιστορία του ελληνικού έθνους.  Στις 10 Αυγούστου ξεκίνησαν οι επιχειρήσεις του σχεδίου «Πυρσός Β» και  ολοκληρώθηκαν στις 12 Αυγούστου του 1949.  Σύμφωνα με το Γ.Ε.Σ., σκοτώθηκαν 256 άνδρες του «Εθνικού Στρατού» και 1.182 άνδρες και γυναίκες του «Δημοκρατικού Στρατού». Σήμερα στο πυκνοδασωμένο  βουνό, τίποτα δεν θυμίζει τις μαύρες εκείνες μέρες του Εμφυλίου.  Η φύση επούλωσε ολοκληρωτικά τις «πληγές»  που άφησαν στο σώμα του οι βόμβες νάπαλμ  οι οποίες -πριν από 60 χρόνια- κατέκαψαν το ορεινό όγκο.  Έμειναν μόνο τα σημάδια πάνω στα παλιά πλινθόκτιστα  σπίτια των Κορεστείων, οι τρύπες από τα πολυβόλα των αεροπλάνων που «γάζωναν» καθημερινά τις θέσεις των ανδρών του Δημοκρατικού Στρατού, αλλά και  τα τραύματα στις ψυχές των ανθρώπων που βίωσαν με τον πιο τραγικό τρόπο  εκείνους τους σκληρούς καιρούς.

 

Πισοδέρι: Λίγο βορειοτέρα από τα Κορέστεια, στο νομό Φλώρινας συναντάμε το  Πισοδέρι,  κτισμένο πάνω σ’ ένα από τα ελάχιστα φυσικά περάσματα της ορεινής Μακεδονίας που χρησιμοποιείται αδιάλειπτα εδώ και χιλιάδες χρόνια για τη μεταφορά εμπορευμάτων από τα λιμάνια της Αδριατικής προς το Αιγαίο και γενικότερα προς την ανατολή. Το χωριό δημιουργήθηκε γύρω από τα χάνια που υπήρχαν πάνω σε αυτόν τον  ορεινό δρόμο. Οι  ταξιδιώτες έβρισκαν εδώ στέγη, φαγητό και ασφάλεια προκειμένου ν’ ανασυγκροτήσουν τις δυνάμεις τους για τη συνέχεια.  Η περιοχή υπήρξε θέατρο πολεμικών επιχειρήσεων κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων. Το 1905 οι Βούλγαροι κατέλαβαν το χωριό και έκαψαν το ιστορικό μοναστήρι της Αγ. Τριάδας. Το 1916 μετά από σκληρή μάχη, οι σύμμαχοι κατέλαβαν το Πισοδέρι με σκοπό να ελέγχουν με τον τρόπο αυτό το πέρασμα από τη δύση στην ανατολή.

 

Πολυκέρασο: Νοτία και αντιδιαμετρικά από το Πισοδέρι, πάντα όμως στη ράχη του Βιτσίου  βρίσκεται το Πολυκέρασο. Το παλιό όνομα του χωριού ήταν Τσερέσνιτσα, ονομασία που εικάζεται ότι προήλθε  από τη λατινογενή λέξη  τσέρι (κεράσι).  Πάντως η ιστορία του Πολυκέρασου χάνεται στα βάθη των αιώνων. Μάλιστα πιθανολογείται ότι από εδώ περνούσε η Παρεγνατία Οδός η οποία κατέληγε στο λιμάνι του Δυρραχίου.  Επί Τουρκοκρατίας  είχε διακόσιες οικογένειες και οι κάτοικοι εκτός από την κτηνοτροφία και τη γεωργία (κυρίως καλλιέργεια πατάτας), ασχολούνταν επίσης με την υλοτομία.  Στο κέντρο του χωριού δεσπόζει ο ναός του Αγ. Νικολάου (1844) με το  περίτεχνο σκαλιστό τέμπλο

 

Γύρω -  γύρω στο Βίτσι

Τα άγνωστα Κορέστεια: Η πλέον ενδιαφέρουσα εκδρομή αναγνώρισης του τοπίου της ευρύτερης περιοχής του Βίτσιου, ξεκινά από το χωριό Απόσκεπος που απέχει μόλις  5 χιλιόμετρα από την Καστοριά. Ο οικισμός κτισμένος σε δασωμένη κόχη του βουνού σε ύψος 900 μέτρων, απολαμβάνει την καλύτερη θέα της περιοχής. Θα διασχίσετε τον Απόσκεπο ακολουθώντας τον παλιό φιδίσιο δρόμο για τις Πρέσπες. Στα 10 χλμ. θα βρεθείτε στη γέφυρα του Λαδοπόταμου, στη θέση «Μπιρίκι». Τέσσερα χιλιόμετρα μετά θα συναντήσετε το χωριό Γάβρος. Λίγο πριν,  ο δρόμος δεξιά  μας φέρνει  στα Κορέστεια (Νέος Οικισμός) όπου έχουν εγκατασταθεί οι περισσότεροι κάτοικοι των γύρω χωριών. Σύντομες είναι οι προσεγγίσεις στους εντυπωσιακούς οικισμούς   Κάτω και  Άνω  Κρανιώνα με τη χαρακτηριστική αρχιτεκτονική και την κοκκινόφαιη πλινθοδομή. Ανάμεσα στα πολλά διόρωφα σπίτια ξεχωρίζει ο ναός της  Αγίας Παρασκευής (1864).

Από Κορέστεια συνεχίζετε για ακόμη 2 χλμ. ώσπου να βρεθείτε σε χαρακτηριστική διασταύρωση.  Αν πάτε ευθεία, θα φτάσετε στο χωριό Χάλαρα για να δείτε τον παλιό νερόμυλο (κτίσμα του 1900) και συνεχίζετε, πάντα σε ασφάλτινο δρόμο, για τα χωριά Μακρυχώρι, Μελά, Ανω Μελά. Η όμορφη αυτή κοιλάδα φημίζεται για τα υπέροχα φασόλια της που ακόμα καλλιεργούν το καλοκαίρι οι ντόπιοι. Επιστρέφουμε πίσω στη γέφυρα, κοντά στα Χάλαρα, στο ύψος του βενζινάδικου. Σε αυτό το σημείο προτείνουμε ν’ ακολουθήσετε τον επίσης ασφάλτινο δρόμο που φεύγει δεξιά. Θα περάσετε την κοινότητα Μαυρόκαμπος και θα βγείτε στο χωριό  Άγιος Αντώνιος (παλιότερα Ζέρβενι) , απ’ όπου η περιήγησή σας στο βουνό Βίτσι  κατευθύνεται προς  Βυσσινιά – Οξιά.

 

Ψηλά στις οξιές: Το τοπίο από εδώ και πάνω βαθμηδόν μεταμορφώνεται. Τα δρυοδάση δίνουν τη σκυτάλη στα μαυρόπευκα και ψηλότερα στις οξιές. Παράλληλα, η θέα προς τα βορειοδυτικά όπου κυριαρχούν τα βουνά του Πισοδερίου και ο επιβλητικός όγκος του Βαρνούντα, είναι πράγματι εντυπωσιακή.  Από Βυσσινιά μέχρι Οξιά καλύπτουμε 5 χλμ. Η Οξιά είναι ένα μικρό συμπαθέστατο χωριό που βρίσκεται κτισμένο στην άκρη ενός καταπράσινου οροπεδίου. Στη συνέχεια αρχίζει η έντονη ανάβαση που οδηγεί στο μικρό χιονοδρομικό κέντρο Βιτσίου και στις εγκαταστάσεις της Πολεμικής Αεροπορίας, στην κορφή του βουνού σε ύψος 2.000 μέτρων.

Δυο χιλιόμετρα μετά την Οξιά θα δείτε δεξιά σας το στενότερο, αλλά ασφάλτινο δρόμο που θα σας φέρει στο όμορφο παραδοσιακό  χωριό Πολυκέρασο.   Αν και το σύνολο της προτεινόμενης διαδρομής πραγματοποιείται σε άσφαλτο, καθώς βρισκόμαστε στην καρδιά χειμώνα, οι περιηγήσεις σε αυτό το ορεινό τμήμα της Δ. Μακεδονίας  χρειάζονται ανάλογη προσοχή.  Συνήθως το πρωί, ακόμη και αν ξεκινήσετε από την Καστοριά με «μαλακό» καιρό, στα υψίπεδα του Βιτσίου θα βρείτε πάγο. Φυσικά σε καμιά περίπτωση δεν θα το αποφασίσετε αν  βρίσκεται σε εξέλιξη χιονόπτωση, ενώ οι αντιολισθητικές αλυσίδες πρέπει πάντα να βρίσκονται στο πορτ-μπαγκάζ ακόμη και των τετρακίνητων οχημάτων.

 

Χιονοδρομικά κέντρα

Βίγλας Πισοδερίου:  Βρίσκεται στη θέση Βίγλα και σε ύψος 1.650 μέτρων πάνω στο δρόμο Φλώρινας – Πρεσπών  (18 χλμ. από Φλώρινα) www.vigla-ski.gr

Καστοριάς – Βιτσίου: Στο 22ο χλμ του  δρόμου Καστοριάς – Φλώρινας (μέσω Βιτσίου) και σε υψόμετρο  1500  λειτουργεί το μικρό χιονοδρομικό κέντρο. Πληροφορίες  Σύλ. Χιον. Ορειβ. Καστοριάς (24670 82666 & 24670 24884)

 

 

Πρέπει να ξέρετε

Φυσικό κινηματογραφικό σκηνικό:  Στην περιοχή του Βιτσίου  έχουν γυριστεί αρκετές κινηματογραφικές ταινίες.  Από τις επικές ελληνικές παραγωγές του 1970  (π.χ. «Παύλος Μελάς») μέχρι τις ταινίες του Τζέημς Μπόντ όπου παρουσιάζονταν οι χιονισμένες κορφές ως τοπίο από τις  Ελβετικές Άλπεις. Πιο πρόσφατα στην ταινία  του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή Βαθιά» τα βουβά αρχιτεκτονικά σκέλεθρα των Κορεστείων  και τα γύρω δασωμένα υψώματα του όρους Βιτσίου, αποτέλεσαν ένα ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό κινηματογραφικό σκηνικό.

Τα πλίνθινα σπίτια των Κορεστείων:  Τα περισσότερα σπίτια στα Κορέστεια και κυρίως στα χωριά Άνω και Κάτω Κρανιώνα (19ος αιώνας) είναι κτισμένα από άψητους πλίνθους (πλίθρες) καμωμένους από κοκκινόχωμα που έβαζαν σε καλούπια και στέγνωναν στο ήλιο. Οι τοίχοι στηρίζονταν σε πέτρινη θεμελιοδομή και ενισχύονταν με ενδιάμεσες ξυλοδεσιές χωρίς εξωτερικό επίχρισμα. Αυτός ο τρόπος κατασκευής συναντάται σε όλη τη βόρεια Ελλάδα σε μεμονωμένα όμως κτίσματα.

Αρχαίοι τόποι: Η περιοχή του Πισοδερίου παρόλο το μεγάλο υψόμετρο και τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, κατοικείται από τα αρχαία χρόνια. Ίχνη αρχαίων οικισμών που έχουν εντοπισθεί εδώ, ταυτίζονται πιθανόν με την αρχαία πόλη της Πελαγονίας, το Πισσαίον. Η ευρύτερη περιοχή ήταν τότε γνωστή σαν Λυγκιστίς  με πρωτεύουσα την πόλη  Λύγκος, ονομασία που προέρχεται φυσικά από την παρουσία του λύγκα (lynx), του μεγαλύτερου σήμερα  αιλουροειδούς της Ευρώπης.

Το Βίτσι της Φύσης:  Το κύριο δασικό είδος που καλύπτει τις πλαγιές του Βιτσίου είναι η οξιά, η οποία σχηματίζει  πυκνά δάση, ενώ εμφανίζονται  αρκετές συστάδες από μακεδονίτικα έλατα και μαυρόπευκα. Στα χαμηλότερα αναπτύσσονται   δάση  από βελανιδιές χωρίς όμως να λείπουν τα σφενδάμια, οι γαύροι και στις υγρές ρεματιές  οι ιτιές και τα πλατάνια.  Σε αυτά τα δάση διατηρείται ακόμα σεβαστός  πληθυσμός λύκων, αρκούδων, αγριογούρουνων και πολλών μικρότερων θηλαστικών.

 

Διαμονή

Κορέστεια (Νέος Οικισμός):  «Ξενώνας  Κορέστεια» -πριν ξεκινήσετε βεβαιωθείτε ότι λειτουργεί (24670 83682)

Πολυκέρασος: «Ιδομενεύς» (24670 80435,   www.idomeneus.gr)

Ξενώνας το «Βέρνον» (24670 22589)

Απόσκεπος: Εξαιρετικός παραδοσιακός Ξενώνας  “Απόσκεπος” (24670-21480 www.aposkepos.gr)

«Bυσσινόκηπος» νεόκτιστος παραδοσιακός ξενώνας (24670 29721 www.hotelvissinokipos.gr)

Αντάρτικο:  «VILLA ROSA»  (23850 45934 www.villa-rosa,gr)

Πισοδέρι:  «Μοδέστειος» ξενώνας σε ανακαινισμένο κτίριο του 1903, (23850 45928-45800 www.vigla-ski.gr) «Μούσες» τηλ. 23850-46581, www.mouses.gr

 

Φαγητό

Κορέστεια (Νέος Οικισμός) ταβέρνα «το στέκι των κυνηγών»  (ανοικτά και τις καθημερινές).  Εκτός από τα καλοψημένα κρεατικά  ζητήστε  άγρια μανιτάρια πανέ  και λαγό κοκκινιστό (24670 84933)

Στο Μακροχώρι στην ταβέρνα «Αγκωνάρι»  θα φάτε από τα χέρια της κυρίας Αλεξάνδρας σπέσιαλ  πιάτα της τοπικής κουζίνας, τηγανιά με πιπεριά, φασόλια φούρνου  (κατόπιν παραγγελίας),  ντόπιο λουκάνικο και οπωσδήποτε θα πιείτε σπιτικό τσίπουρο (24670 86075). Στο δρόμο από Κορέστεια για Πισοδέρι θα βρείτε το χωριό Αντάρτικο όπου θα προτιμήσετε τις ταβέρνες «Νερόμυλος» η οποία στεγάζεται σε αναπαλαιωμένο νερόμυλο  (23850 46351) και «Villa roza» που λειτουργεί στον ομώνυμο ξενώνα όπου ανάμεσα στα αλλά μπορείτε να δοκιμάσετε αγριογούρουνο από ζώα που εκτρέφει ο ιδιοκτήτης.

Ψησταριές θα βρείτε στο χωριό Οξιά (ανεβαίνοντας από Καστοριά για Βίτσι).  Να  ξεχωρίσουμε την νεότευκτη  ταβέρνα «ο Πέτρος» όπου εκτός των άλλων θα δοκιμάσετε άγρια μανιτάρια.

Στον Απόσκεπο στην πλατεία με τις βρύσες υπάρχουν δυο ψησταριές.

 

ΚΕΙΜΕΝΑ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

 

Copyright: Το υλικό της σελίδας αυτής κείμενα & φωτογραφίες είναι αποκλειστικά προϊόν επαγγελματικού φωτορεπορτάζ και έρευνας στο πεδίο και πνευματικό δικαίωμα των  συνεργατών της “Views of Greece”. Οι χρήστες κατανοούν και αποδέχονται ότι πέρα από την δυνατότητα επίσκεψή τους στο site αυτό δεν τους παρέχεται βάσει νόμου κανένα άλλο δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο σε άλλο διαδικτυακό τόπο, ν’ αναπαράγουν, ν’ αντιγράφουν, πωλούν, μεταπωλούν ή/και να εκμεταλλεύονται εμπορικά ή μη, με οποιονδήποτε τρόπο, σύνολο ή μέρος του περιεχομένου της σελίδας αυτής.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Σιάτιστα, Άσκιο Όρος, Μπούρινος

Στολισμένη με χρώματα κι αρώματα από το μακρινό παρελθόν που μοιάζουν ν’ αναδύονται σιωπηλά μέσα από την πολυτάραχη ιστορία της,  η   σιωπηλή αρχόντισσα της Μακεδονίας παραδίνει τα κλειδιά της στους όλο  και αυξανόμενους επισκέπτες.

 

 

Η Σιάτιστα θα σε υποδεχτεί με σεμνότητα και δεν θα σε κερδίσει εύκολα με την πρώτη ματιά, όπως συμβαίνει-για παράδειγμα- με την Καστοριά ή με το Νυμφαίο. Μάλλον το αντίθετο θα έλεγε κανείς, αφού η σύγχρονη νεοελληνική πραγματικότητα του τύπου «όλα… τσιμέντο να γίνουν» έχει επικρατήσει καταφανώς κι εδώ. Με δυο λόγια, κάποιος που δεν ξέρει την ιστορία της σίγουρα θα την προσπεράσει. Ωστόσο πίσω από τα κτήρια σύγχρονης πολεοδομικής αντίληψης, είναι ακόμα ορατό το αυθεντικό πρόσωπο της μιας μακεδονικής πολιτείας που παλεύει άνισα με το χρόνο, εκπέμποντας ακόμα την μεστή γοητεία του παρελθόντος μ’ έναν αξεπέραστο και διαχρονικό τρόπο.

Η σημερινή Σιάτιστα πλέον διαθέτει καλή υποδομή και μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε ως αφετηρία για ενδιαφέρουσες εξορμήσεις προς τα γειτονικά βουνά Άσκιο και Μπούρινος, όπου η φύση κρατά καλά κρυμμένα τα δικά της μυστικά. Βρίσκεται εικοσιπέντε χιλιόμετρα δυτικά της Κοζάνης και απλώνει τις δυο γειτονιές της Χώρα και  Γεράνεια  γύρω από το λόφο του Προφήτη Ηλία, σε υψόμετρο 900 – 950 μέτρων.

 

Ιστορίες από τα παλιά: Σύμφωνα με τον Γάλλο περιηγητή Πουκεβίλ το σημερινό όνομά της προέρχεται από την ενοποιημένη παράφραση της τούρκικης λέξης chatir(τσαντίρι) με την ελληνοβλάχικη tiritza(τυρίτσα), όνομα που χαρακτήριζε τις λιγοστές κτηνοτροφικές καλύβες που αποτέλεσαν τον πρωταρχικό πυρήνα του οικισμού.  Ήταν κάπου εκεί στα τέλη του 15ου με αρχές 16ου αι. όταν άρχισαν οι πρώτες ζυμώσεις που μετέτρεψαν τη μικρή και άσημη πολίχνη σε ισχυρό γεωργικό και κτηνοτροφικό κέντρο. Νομαδικοί βλαχόφωνοι πληθυσμοί της περιοχής εμπλέκονται με  Έλληνες κατατρεγμένους από την Ήπειρο, τη Θεσσαλία την υπόλοιπη Μακεδονία και αρχίζουν να ασχολούνται με τη γεωργία και το εμπόριο. Πρώτα κτίστηκε η συνοικία Γεράνεια και γύρω της   απλώθηκαν  σιγά- σιγά οι γειτονιές, ενώ αργότερα συγκροτήθηκε η Χώρα.  Οι πρώτοι κάτοικοι ασχολήθηκαν με την κτηνοτροφία και τη γεωργία.

Περίφημοι ήταν οι Σιατιστινοί αμπελώνες που έδιναν ένα δυνατό ερυθρό οίνο το ονομαστό “ηλιαστό” -από μαύρα μοσχοστάφυλα που λιάζονται για δύο μήνες- τον οποίον οι περιηγητές της εποχής(19ος αι.) χαρακτήριζαν ως τον καλύτερο της Βαλκανικής χερσονήσου!

Λίγο αργότερα εμφανίστηκαν οι πρώτες βιοτεχνίες γούνας και δέρματος και άκμασε το μεταποιητικό εμπόριο. Την  οικονομική ευρωστία ακολούθησε αξιόλογη  πνευματική δραστηριότητα που γνώρισε την κορύφωσή της τον 18ο και 19ο αι. Στην περίοδο της μεγάλης ευμάρειας η Σιάτιστα ήταν μια πλούσια, φροντισμένη πόλη, η μοναδική σε όλη τη Μακεδονία που εκείνη την εποχή διέθετε πλήρες δίκτυο ύδρευσης και αποχέτευσης!

Τότε χτίστηκαν τα περίβλεπτα αρχοντικά, οι λαμπρές εκκλησίες και τα πολυθέσια σχολεία. Μάλιστα μερικά από αυτά έχουν διασωθεί έστω και ταλαιπωρημένα έως τις μέρες μας.

 

 

Περπατώντας στην πόλη: Ένας  κεντρικός   και   αρκετά φαρδύς δρόμος διατρέχει  απ’ άκρη σ’ άκρη τη πόλη και τις δυο συνοικίες Χώρα και Γεράνεια. Θα  αφήσετε το όχημά σας και  θ’  αναζητήσετε  τα περίφημα αρχοντικά που βρίσκονται διάσπαρτα ανάμεσα σε νεόκτιστες οικοδομές. Λιθόστρωτα καλντερίμια διασχίζουν γειτονιές όπου κυριαρχούν τα μεγαλόπρεπα σπιτικά των πλούσιων  εμπόρων  και οινοποιών του 18ου και 19ου  αιώνα. Γεροδεμένοι πέτρινοι αυλότοιχοι, σφραγισμένες αμπάρες,  δρύινες εξώπορτες, βιτρώ με χρώματα αέρινα και ευφάνταστα σχήματα, συνυπάρχουν με αρμονία στο σιατιστινό σπίτι.

Ανάμεσα στα επώνυμα αρχοντικά του 17ου 18ου και 19ου αιώνα ξεχωρίζουν το σπίτι της Πούλκως, του Νερατζόπουλου, του Κανατσούλη, του Μανούση, του Πουλκίδη, της κυρά Σανούκως, του Τσιότσιου, του Τζιούρα, του Μαλιόγκα. Κάποια από αυτά είναι επισκέψιμα -όπως του Νερατζόπουλου και της Πούλκως- , κάποια άλλα κλειδωμένα περιμένουν καρτερικά την ανθρώπινη φροντίδα( πληροφορίες Δήμος Σιάτιστας 24650-22800).  Στην πλατεία της Γεράνειας δεσπόζει η πασίγνωστη σε όλη τη Δ. Μακεδονία εκκλησία της  Αγίας Παρασκευής (1677) με το επίχρυσο ξυλόγλυπτο τέμπλο και τις ανατρεπτικές αγιογραφίες της καθώς ανάμεσα στους αγίους απεικονίζονται και οι αρχαίοι ‘Ελληνες  φιλόσοφοι. Ξεχωριστή αναφορά θα πρέπει να γίνει για τον μητροπολιτικό ναό που είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο, ενώ μη παραλείψετε να επισκευθείτε το εκκλησιαστικό Μουσείο που λειτουργεί στους χώρους του (τηλ. 24610 21472). Σημαντική είναι η Παλαιοντολογική Συλλογή που στεγάζεται στο νεοκλασικό κτίριο του Τραμπάντζειου Γυμνασίου, κτίσμα του 1906. Την προσοχή σας επίσης αξίζει η  Μανούσειος Βιβλιοθήκη (στεγάζεται στο Πνευματικό Κέντρο) με τους 22000 τόμους της συμπεριλαμβανομένων εκδόσεων του 17ου και 18ου αιώνα και τα αμέτρητα χειρόγραφα.

 

 

Στα όρη στα βουνά

Ψηλά στο Ασκιο:  Αφήνουμε λοιπόν πίσω τη Σιάτιστα και οδηγώντας για δεκατρία χιλιόμετρα κατευθυνόμαστε προς την Εράτυρα που κουρνιάζει σε υψόμετρο 800.  Χαρακτηριστικό  δείγμα Μακεδονίτικης πόλης η Εράτυρα, με την πλατεία της, την  εκκλησία, τα όμορφα παλιά δίπατα σπίτια της και τα άφθονα τρεχούμενα  νερά της είναι ότι πρέπει για μια στάση. Δεκαπέντε  χιλιόμετρα βορειότερα το καταπράσινο  χωριό  Σισάνι ακουμπά στην εύφορη κοιλάδα που διασχίζει ο ποταμός Μύριχος, δίπλα στη  νεότευκτη  λίμνη.  Αναμφίβολα η πιο ευχάριστη εκδρομή πραγματοποιείται προς τον ορεινό οικισμό Νάματα που φωλιάζει στη μοναδική δασωμένη πλαγιά του Σινιάτσικου, σε ύψος 1150 μέτρων.  Εξίσου   ενδιαφέρουσα και πάντα σε ασφάλτινο δρόμο είναι η  διαδρομή  που  συνδέει   το Σισάνι με το βλαχοχώρι της Βλάστης (υψόμ.1200), στη ράχη του κατάφυτου βουνού Μουρίκι.  Το ήρεμο τοπίο στο Σισάνι, το ομαλό ανάγλυφο της κοιλάδας του Μύριχου, οι λιγοστές ανηφόρες και  το ανάχωμα  περιμετρικά της μικρής τεχνητής λίμνης ενδείκνυνται για χαλαρές βόλτες με ποδήλατο βουνού που θα σας μείνουν αξέχαστες.

 

Ο άγνωστος Μπούρινος: Με αφετηρία τη Σιάτιστα η γνωριμία σας με τον Μπούρινο ή Βούρινο,  όπως  αναφέρουν  το γειτονικό βουνό οι   περισσότεροι χάρτες, (ψηλότερη κορφή του, ο Ντρισινίκος 1863μ.) επιβάλλεται καθώς φημίζεται για την πυκνόφυτα δάση του από πεύκα, οξιές και γάβρα, όπως επίσης για τα σπάνια αγριολούλουδά του.  Η γεωμορφολογία της περιοχής που χαρακτηρίζεται από έντονες ορεινές εξάρσεις και εναλλαγές τοπίου, αλλά και η ιδιαίτερη γεωλογική σύσταση των πετρωμάτων έχουν κατατάξει τον Μπούρινο στο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών “Natura 2000″.  Η πρόσβαση με αυτοκίνητο ως το καταφύγιο του Ορειβατικού Συλλόγου “Σιάτιστα”- υψόμετρο 1400 -είναι  αρκετά   εύκολη καθώς ο δρόμος (15 χλμ. τα 9 σε χωματόδρομο) είναι  βατός, όμως χρειάζεται προσοχή μετά από χιονόπτωση. Το καταφύγιο έχει αναπαλαιωθεί και σύντομα θα είναι ανοικτό για τους φίλους του πανέμορφου αυτού, άγνωστου βουνού.  Ο επισκέπτης από εδώ μπορεί να πραγματοποιήσει μία από τις διαδρομές γνωριμίας με την ορεινή φύση, συνοδεία έμπειρων συνοδών και οδηγών βουνού,  ξεναγήσεις στο δάσος, ενημέρωση για τη γεωλογία του βουνού ή απλά ν’ απολαύσει την απερίγραπτη όμορφη θέα της κοιλάδας του Μεσιού νερού από την βεράντα του καταφυγίου. Στο ανακαινισμένο καταφύγιο  προσφέρεται η δυνατότητα διανυκτέρευσης και φαγητού.  Η πρόσβαση στην κοιλάδα είναι απαγορευμένη για κάθε είδους μηχανοκίνητα οχήματα και οι δασικοί δρόμοι είναι κλειστοί με μπάρες. Στην άλλη πλευρά του βουνού πάνω από το χωριό Χρώμιο βρίσκεται το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα που θα πρέπει να επισκεφθείτε αν βρεθείτε στην περιοχή.  Πληροφορίες για το Μπούρινο,  για το καταφύγιο και  τις δραστηριότητες με mountain bike  στην κοιλάδα του Σισανίου, θα πάρετε από τη συνοδό  βουνού – γεωλόγο  Άννα Μπατσή (6972262075).

 

 

Πρέπει να ξερετε

Άσκιο όρος: Το Άσκιο όρος ή  Σινιάτσικο, (ψηλότερη κορυφή 2.107 μ.)  φράζει  τον βορινό ορίζοντα  της Σιάτιστας. Αν και αποψιλωμένο από την υπερβόσκηση  και  τις πυρκαγιές,  διατηρεί ακόμα στις πτυχές του μερικές ενδιαφέρουσες γωνιές όπου η φύση χάρισε αφειδώς τα καταπράσινα στολίδια της. Το ομορφότερα δάση βρίσκονται στο σημείο όπου το Άσκιο συνδέεται με τον ορεινό όγκο του βουνού Μουρίκι στο ύψος των χωριών Σισανίου, Βλάστης και Ναμάτων.  Εδώ η πανίδα περιλαμβάνει τα μεγάλα θηλαστικά που έχουν χαθεί από τα βουνά του νότου, όπως η αρκούδα, ο λύκος και το ζαρκάδι.

Εράτυρα: Η Εράτυρα (παλιά Σέλιτσα) απέχει 13 χιλιόμετρα  από  τη Σιάτιστα και είναι χτισμένη  σε ύψος 800  μέτρων.   Χαρακτηριστικό  δείγμα Μακεδονίτικης πολιτείας, η Εράτυρα είναι εξίσου παλιά με τη Σιάτιστα. Με την πάροδο του χρόνου μετεξελίχθηκε σε κτηνοτροφικό και γεωργικό κέντρο  με σημαντική  αμπελουργική παραγωγή.  Ιδιαίτερη ανάπτυξη όμως, πήρε  και η βυρσοδεψία.

Το Σισάνι  της ορθοδοξίας: Όσο και να φαίνεται παράδοξο για το σημερινό Σισάνι των 300 κατοίκων, υπήρξε παλιά θρησκευτικό κέντρο  και έδρα επισκοπής για εβδομήντα δύο χωριά. Στις παρυφές του  έχουν έρθει στο φως υπολείμματα μεγαλόπρεπου βυζαντινού ναού, της παλαιάς μητρόπολης του Σισανίου, του 11ου αιώνα.  Οι ανασκαφές  αποκάλυψαν ερείπια μεγαλόπρεπης τρίκλιτης βασιλικής που είναι κτισμένη  πάνω σε αρχαιότερο κτίσμα του 5ου αιώνα.  Ο χώρος είναι επισκέψιμος  και προκαλεί τεράστιο ενδιαφέρον τόσο για το μέγεθος του ναού, όσο και για τις αξιόλογες τοιχογραφίες του.

 

 

Που θα μείνετε

Σιάτιστα: Στη συνοικία Γεράνεια θα βρείτε τον ξενώνα «Σιατιστινό Αρχονταρίκι» (24650 47020 www.hotelarxontariki.gr) ενώ στην είσοδο της πόλης το ξενοδοχείο «Σιάτιστα»,  (24650 47047 www.hotelsiatista.gr. «Iberis»  εξαιρετική μονάδα με θέα στην πόλη της  Σιάτιστας. Εκτός από τις άλλες υπηρεσίες ν’ αναφέρουμε τον πολυχώρο για την ψυχαγωγία των επισκεπτών, τη λειτουργία  γυμναστηρίου και σάουνας (24650 47054  www.iberis.gr)

Σισάνι: Συγκρότημα επιπλωμένων διαμερισμάτων «Μύριχος» κτισμένο σε λόφο θέση με θέα την νεότευκτη λίμνη (24630 92550 www.mirixos.gr )

Στο δρόμο Σισανίου- Βλάστης ο ορεινός παραδοσιακής αρχιτεκτονικής  ξενώνας «Τάτης», βρίσκεται σε υψόμετρο 950 και εκτός των άλλων προσφέρει μοναδική θέα σε όλη την κοιλάδα του Σισανίου. Το εξοπλισμένο γυμναστήριο με σάουνα  που διαθέτει είναι σε ελεύθερη χρήση για όλους τους πελάτες (24630 92105  www.tatis.gr).

«Αρχοντικό Δίντσιου»  επαναλειτουργεί ανακαινισμένο  (24650 23398)

Νάματα: Παραδοσιακός πέτρινος ξενώνας «Νάματα»,  με ευρύχωρα πλούσια εξοπλισμένα διαμερίσματα ιδανικός για μεγάλες οικογένειες και παρέες που θα νοιώσουν σαν στο σπίτι τους  ( 24630 27272 και 92212 www.namata.gr )

 

Φαγητό

Στη Σιάτιστα στη συνοικία Γεράνεια  η παραδοσιακή  ταβέρνα – ψησταριά «τα Γραβάδικα» δημοφιλής για το  ζυγούρι, το χειροποίητο μπιφτέκι και το ντόπιο σιατιστινό κρασί (24650 22711). Στο μεζεδοπωλείο «Πλάτανος» εκτός των άλλων εξαιρετικά είναι τα  άγρια μανιτάρια (24650 21066)

Στην πλατεία της Χώρας καλό είναι το εστιατόριο  «3 πηγάδια» (24650 22291) και  η χασαποταβέρνα «η Φούρκα»   όπου σερβίρονται ντόπια κρέατα από την ιδιόκτητη φάρμα (24650 21521)

Στο Σισάνι ο ξενώνας «Μύριχος» διαθέτει εστιατόριο όπου εκτός από της ώρας, θα βρείτε πάντα κι ένα δύο πιάτα με καλομαγειρεμένο φαγητό.  Στο ορεινό χωριό Νάματα στην ομώνυμη παραδοσιακή ταβέρνα ψησταριά, εκτός των άλλων θα δοκιμάσετε φιλέτο αρνίσιο και  κότσι χοιρινό (24630 92334)

 

ΑΓΟΡΕΣ: Να περάσεις από τη Σιάτιστα και να μην αγοράσεις μερικά μπουκάλια από το Σιατιστινό ηλιαστό κρασί δεν γίνεται. Επισκέψιμα είναι τα οινοποιεία -κελάρια  «Διαμαντής wines»  όπου ο Δημήτρης θα απαντήσει σε κάθε σας ερώτηση για το ονομαστό “Ηλιαστό οίνο”(www.diamantiswines.com) και το   « κτήμα Δυο Φίλοι» www.diofili.gr

 

ΚΕΙΜΕΝΑ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

Copyright: Το υλικό της σελίδας αυτής κείμενα & φωτογραφίες είναι αποκλειστικά προϊόν επαγγελματικού φωτορεπορτάζ και έρευνας στο πεδίο και πνευματικό δικαίωμα των  συνεργατών της “Views of Greece”. Οι χρήστες κατανοούν και αποδέχονται ότι πέρα από την δυνατότητα επίσκεψή τους στο site αυτό δεν τους παρέχεται βάσει νόμου κανένα άλλο δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο σε άλλο διαδικτυακό τόπο, ν’ αναπαράγουν, ν’ αντιγράφουν, πωλούν, μεταπωλούν ή/και να εκμεταλλεύονται εμπορικά ή μη, με οποιονδήποτε τρόπο, σύνολο ή μέρος του περιεχομένου της σελίδας αυτής.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Αργιθέα, η επέλαση των βουνών

Στην καρδιά της ηπειρωτικής Ελλάδας, ανάμεσα στις κορυφογραμμές των Αγράφων που κυματίζουν πάνω στο ορεινό ανάγλυφο,  πάλλεται ένας κόσμος άγνωστος, δυσπρόσιτος στους πολλούς, μα  συνάμα γοητευτικά αυθεντικός που ανοίγει νέους ταξιδιωτικούς ορίζοντες…

 

Στα βορειοδυτικά του νομού Καρδίτσας, εκεί που η άπλα του θεσσαλικού κάμπου σταματά μπροστά στο θεόρατο ανάστημα των Αγραφιώτικων βουνών, ξεδιπλώνεται ανάμεσα σε βράχια, χιονισμένες κορφές,  δάση  και γκρεμοτόπια η αδάμαστη γη της Αργιθέας.

Ωστόσο πριν ξεκινήσετε για τα βουνά της Καρδίτσας θα πρέπει να ξεχάσετε ότι ξέρατε για τα ορεινά θέρετρα και να προετοιμαστείτε να γνωρίσετε ένα τόπο τραχύ και δύσβατο. Ένα τόπο που παρά το δυσπρόσιτο ανάγλυφο και την ανελέητη φύση του, παραδόξως η ανθρώπινη παρουσία επιμένει να κατοικεί σε αυτόν εδώ και χιλιετίες.

Η περιοχή της Αργιθέας μέχρι πρόσφατα δεν διέθετε καμία τουριστική υποδομή. Όμως οι λάτρεις της άγριας φύσης δεν έχαναν την ευκαιρία να αναζητούν εδώ στ’ απροσπέλαστα Άγραφα  την περιπέτεια και την απομόνωση. Σήμερα κάποιοι λίγοι, αλλά ιδιαιτέρα φιλόξενοι ξενώνες αναλαμβάνουν να σας μυήσουν στα μυστικά της ορεινής φύσης.

 

Με αφετηρία το Μουζάκι: Σημείο αναφοράς το Μουζάκι στα όρια των νομών Καρδίτσας, Τρικάλων που απέχει από την Καρδίτσα 20 χλμ.  Κτισμένη σε σημείο κλειδί,  η αγροτική κωμόπολη εποπτεύει τις πεδιάδες, αλλά και τα περάσματα της νότιας Πίνδου. Πιθανόν εδώ να βρισκόταν η αρχαία πόλη των Γόμφων που κατάστρεψε ολοσχερώς ο Καίσαρας. Στην τοποθεσία Επισκοπή κοντά στις όχθες του Πάμισου ποταμού, ανιχνεύονται ερείπιά της.

Από το Μουζάκι φεύγει ο ένας και μοναδικός οδικός άξονας που με πορεία νότια και δυτική τολμά να χωθεί στον πολυσχιδή όγκο των Αγράφων. Λίγο ψηλότερα ο δρόμος διχάζεται. Η μια διαδρομή οδηγεί στο Βλάσι, στο Πετρίλο, στο Δροσάτο και στ’ άλλα χωριά της Ανατ. Αργιθέας. Η άλλη τραβά για το Τύμπανο, την πιο επικίνδυνη -λόγω καιρικών φαινομένων- ορεινή διάβαση της Θεσσαλίας και συνεχίζει για τα χωριά της Δυτ. Αργιθέας. Οι δυο διαδρομές σμίγουν μετά από αρκετά χιλιόμετρα στα όρια των νομών Άρτας και Καρδίτσας, στο ύψος του ποταμού Αχελώου και κοντά στη γέφυρα του Κοράκου, εκεί όπου πραγματοποιούνται τα έργα εκτροπής του Αχελώου.

Αν και μερικοί κακοτράχαλοι χωματόδρομοι ενώνουν την Ανατολική   με τη Δυτική  Αργιθέα,  δεν  υπάρχουν ασφαλείς  οδικοί  άξονες που να συνδέουν άμεσα τις όμορες αυτές περιοχές. Κατά συνέπεια σε κάποιον που θέλει να γνωρίσει πραγματικά αυτόν τον ιδιαίτερο τόπο, θα πρέπει κατ’ αρχάς να τον αντιμετωπίσει ως μια ενότητα, να τον εξερευνήσει  χωρίς γεωγραφικούς διαχωρισμούς, να γνωρίσει τους ανθρώπους του, να βιώσει τη δυναμική του,  να αφεθεί στην αύρα της περιπέτειας που εκπέμπει.

 

Ανατ. Αργιθέα, ο δρόμος για τα σύννεφα: Τριάμισι χιλιόμετρα μετά το Μουζάκι θα δείτε αριστερά το δρόμο που οδηγεί στην περιοχή της Λίμνης Πλαστήρα. Θα τον προσπεράσετε και θα συνεχίσετε για λίγο ώσπου να βρεθείτε σ’ εμφανή διασταύρωση όπου υπάρχουν πινακίδες. Ο δρόμος δεξιά οδηγεί μέσω της ορεινής διάβασης του Τύμπανου στα χωριά της Δυτικής Αργιθέας (διαδρομή που περιγράφουμε παρακάτω). Ο άλλος δρόμος αριστερά τραβά για τα χωριά της Ανατ. Αργιθέας. Ως το χωριό Πευκόφυτο (650 υψόμ.) θα φτάσετε σχετικά εύκολα. Από εδώ με γερή ανάβαση θα συνεχίσετε ως τον αυχένα του Αγίου Νικολάου που βρίσκεται σε υψόμετρο 1550 και είναι κατάφυτος από υπεραιωνόβιες οξιές. Δυστυχώς  το δασικό   τοπίο καταστρέφεται από τη  διάβρωση  του  εδάφους  και τις άφθονες κατολισθήσεις που εντάθηκαν  μετά  τα  έργα   ασφαλτόστρωσης και διαπλάτυνσης του δρόμου. Σε αυτό το σημείο, αν ο καιρός είναι ανοιχτός θα ατενίσετε τα βουνά  της  Πίνδου να κυματίζουν στην αχλύ του ορίζοντα.

Η κατάβαση θα σας αποκαλύψει το μεγαλοχώρι Βλάσι που απλώνει τα σπιτικά του στην απότομη πλαγιά του βουνού Σχιζοκάραβο και σε ύψος 1050 μέτρων. Με σύντομη παράκαμψη θα προσεγγίσετε το ιστορικό Πετρίλο που ακουμπά τις επτά γειτονιές του στις δυτικές παρυφές του βουνού Βουτσικάκι (υψόμ. 2152).

Αντίκρυ σε γκρεμισμένη πλαγιά του βουνού Κουκουρέλος κυριολεκτικά γαντζωμένα  πάνω στις πέτρες, βρίσκονται τα σπίτια του χωριού Κουμπουριανά, σε υψόμετρο 970. Από την πλατεία «Μπλούνος» όπου δεσπόζει η εκκλησία Μεταμόρφωση του Σωτήρα θα απολαύσετε τη μοναδική θέα.

 

Στεφανιάδα λίμνη: Δυτικότερα του Πετρίλου αρχίζει ο βατός χωματόδρομος που θα σας φέρει στην ιστορική μονή Σπηλιάς κι αμέσως μετά στη λίμνη Στεφανιάδα. Σε αυτό το σημείο με σύντομη παράκαμψη θα επισκευθείτε το ελατόφυτο  ποιμενικό χωριό Λεοντίτο αφού πρώτα περάσετε από τον πρόσφατα  αναπαλαιωμένο νερόμυλο του Παληαντώνη.

Η λίμνη Στεφανιάδα  δημιουργήθηκε από μεγάλη κατολίσθηση που έγινε το χειμώνα του 1963.  Μετά τη λίμνη ο δρόμος χειροτερεύει και στριφογυρνά ανάμεσα σε αραιά  δάση βελανιδιάς και βραχώδη τοπία  μέχρι την κοίτη του Αχελώου. Τουλάχιστον εκατό χιλιόμετρα μακριά από οποιοδήποτε αστικό κέντρο θα δείτε το Αχελώο, ακούραστο στην προαιώνια πορεία του να λαμποκοπά στο φως του ήλιου.

 

Δυτ. Αργιθεά,απ΄το Τύμπανο στο Ανθηρό: Επιστρέφουμε στην κεντρική διασταύρωση μετά το Μουζάκι κι αυτή τη φορά κατευθυνόσαστε δεξιά.

Από αυτό το σημείο αρχίζει μια από τις πιο συγκλονιστικές αναβάσεις των Ελληνικών βουνών που από ύψος 200 μέτρων θα μας μεταφέρει χωρίς δισταγμό στα 1650 και στην ανεμοδαρμένη ορεινή διάβαση του Τύμπανου. Πρώτο χωριό που συναντάμε σε αυτόν το «Γολγοθά» των στροφών είναι η Δρακότρυπα με την ιστορική μονή της Αγίας Τριάδας. Εδώ κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας λειτουργούσαν μικρές βιοτεχνίες κατασκευής σπαθιών. Επόμενη στάση το χωριό Αργιθέα (το παλιό Κνίσοβο). Ένας μικρός οικισμός που βρίσκεται σε ύψος 950 μέτρων ανάμεσα στα  κορφοβούνια της Καράβας (υψόμ. 2.184 ) και της Καραβούλας (υψόμ. 1.862). Στην πορεία μας προς τα δυτικά θα συναντήσουμε ένα πλήθος μικρών και μεγαλύτερων χωριών που απολαμβάνουν την ασυλία των βουνοκορφών και πραγματικά ζουν στους δικούς τους ρυθμούς με όσους βέβαια κατοίκους έχουν απομείνει.  Το χωριό Μεσοβούνι  με την ιστορική εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, ένα από τα παλιότερα χωριά της Αργιθέας με αναφορές σε αυτό ήδη από τον 15ο αιώνα  και το Ανθηρό είναι  χωρίς καμία αμφιβολία από  τα ομορφότερα της περιοχής. Η Μπουκοβίτσα -το παλιό όνομα του Ανθηρού- ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Αργιθέας. Αν θέλετε να συνεχίσετε την περιήγηση  θα πρέπει να βγείτε και  πάλι στη διασταύρωση για να κατηφορίσετε προς την κοίτη του Αχελώου.  Στην πορεία σας θα περάσετε τις σήραγγες  που εξυπηρετούν τα έργα εκτροπής του Αχελώου. Στο βάθος της χαράδρας του Λιασκοβίτικου ρέματος, θα δείτε το περίφημο πέτρινο γεφύρι  του Πετρωτού (14ος αιώνας). Ψηλότερα πάνω σε αντέρεισμα της χαράδρας κρέμεται το  χωριό Πετρωτό όπου κατά τους Ελληνιστικούς χρόνους,  υπήρχαν οι πόλεις Αλόπη και Εθοπία. Χαμηλότερα στη λεκάνη απορροής του Αχελώου, κοντά στο χωριό Πηγή  όρθωνε το ανάστημά του το πετρογέφυρο του Κοράκου, ένα από τα μεγαλύτερα μονότοξα των Βαλκανίων (κτίσμα του 1515)  που ανατινάχθηκε το 1949 κατά τη διάρκεια σκληρών μαχών του εμφυλίου πολέμου. Στην κοντινή χαράδρα του Φάγκου, κάτω από  το χωριό Μεσούντα βρήκε  τραγικό θάνατο ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ  Άρης Βελουχιώτης.

 

Πρέπει να ξέρετε

Ανθηρό: Λίγο έξω από το Ανθηρό βρίσκεται το μοναστήρι της Κοίμησης της Θεοτόκου Κουτουσίου(17ος αι) με εξαιρετικές αγιογραφίες του 17ου αι. Σίγουρα άξιο αναφοράς είναι το Λαογραφικό – εκκλησιαστικό Μουσείο του χωριού που με πολύ κόπο και μεράκι έστησε ο δραστήριος πολιτιστικός σύλλογος.

Αρχαιολογικοί τόποι: Κοντά το χωριό Αργιθέα, στη θέση «Ελληνικά» έχουν ανασκαφεί κιβωτιόσχημοι τάφοι και  υπολείμματα της αρχαίας πρωτεύουσας των Αθαμάνων.

Πετρίλο, ελεύθερο σαν τα βουνά: Στο σχολείο του χωριού (κτίσμα του 1884  που διατηρείται ακόμη όρθιο) στεγάστηκε το 1944 η Κυβέρνηση  της   Ελεύθερης Ελλάδας με πρόεδρο τον ακαδημαϊκό Αλέξανδρο Σβώλο!

 

Μονή Σπηλιάς: Το σπουδαίο μοναστήρι της Σπηλιάς, κτίσμα του 1064, βρίσκεται στην κορφή απόκρημνου βράχου, σε ύψος 900 μ.  Στο εσωτερικό ξεχωρίζουν οι δύο ναοί. Ο μικρότερος, σταυροειδούς ρυθμού με υπερυψωμένη στέγη που είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, είναι και ο παλαιότερος (1604).

Ο μεγάλος ναός -αυτός της Ζωοδόχου Πηγής- έχει κτισθεί το 1736 και είναι τρίκλιτη βασιλική με περίτεχνο ξυλόγλυπτο και επιχρυσωμένο τέμπλο του 1779. Στα θεμέλια του μοναστηριού βρίσκεται η ιερή σπηλιά όπου σύμφωνα με την παράδοση οι κτήτορες του μοναστηριού βρήκαν μετά από αποκάλυψη της Παναγίας, τη θαυματουργή εικόνα. Σε αυτό το ιστορικό μοναστήρι,  ο πολέμαρχος τη Ρούμελης Γεώργιος Καραϊσκάκης έκανε  συχνά  τα  πολεμικά του συμβούλια.  Μάλιστα  εδώ  το  1867,  η   επαναστατική    Κυβέρνηση εγκατέστησε την έδρα της. Το μοναστήρι είναι επισκέψιμο (24450 31739).

 

Που θα μείνετε

Μουζάκι: Στο δρόμο Μουζακίου – Πύλης πάνω σε δασωμένο ύψωμα ξεχωρίζουν οι εγκαταστάσεις του «MOUZAKI HOTEL & SPA»  (24450 43450-2 www.mouzakipalace.info)

Επίσης. «Apolis clup» κοντά στο ποταμό Πάμισο, (24450 42672 www.apolisclub.gr )

Δρακότρυπα: «Κεραμαριό» 8 ανεξάρτητα πέτρινα σπίτια με όλες τις σύγχρονες ανέσεις, (24450 61470 www.keramario.gr).

Ανθηρό: Στην πλατεία του χωριού υπάρχει ο ξενώνας «Χριστίνα» 24450-31802 www.xristinahotel.gr  και 24450-31021 . Στο συνοικισμό Μεταμόρφωση ο καινούργιος ξενώνας «Κατούσι» τηλ. 24450-31691 www.katousi.gr

Πευκόφυτο:  Έξω από το χωριό σε θέση με απίστευτη θέα το ξενοδοχείο «Κουτσικουρής» (24450 42549  www.hotelkoutsikouris.gr)

Πετρίλο: Λίγο πριν μπούμε στο χωριό, πάνω στο δρόμο βρίσκεται ο ξενώνας «Λιβάδια»  (24450 31109)  και στη  συνοικία Χάρις οι νεόκτιστες  επιπλωμένες κατοικίες «Εσπερίδες», (6973539369  υπεύθυνος Αναστασίου Αργύρης)

Λεοντίτο:  Νοικιαζόμενα δωμάτια «Ντελιδίμι» μέσα στο χωριό με θέα στο δάσος (24450-32094  www.delidimi.gr )

 

Που θα φάτε: Στο Μουζάκι το εστιατόριο «Αμβροσία» λειτουργεί στο ξενοδοχείο «MOUZAKI Pallas HOTEL & SPA» και προσφέρει λόγω θέσης απεριόριστη θέα στο Θεσσαλικό κάμπο. Πολύ καλό είναι το εστιατόριο του ξενώνα «Κατούσι» στο χωριό Μεταμόρφωση Ανθηρού και στη Δρακότρυπα το εστιατόριο «Κεραμαριό» με το θεόρατα δέντρο να δεσπόζει στην κεντρική σάλα και τις παραδοσιακές, αλλά  ψαγμένες γεύσεις  (24450 61470). Στο χωριό Φουντωτό πάνω στο δρόμο για μονή Σπηλιάς θα βρείτε το πολύ καλό εστιατόριο – ψησταριά «Διάσελο» παντός καιρού ανοικτό. Δοκιμάστε το εξαιρετικό κοντοσούβλι του Αποστόλη και το χειροποίητο μπακλαβά της Ιφιγένειας  (24450 32313). Στο Πετρίλο ο ξενώνας «Λιβάδια» διαθέτει και  εστιατόριο. Στο Ανθηρό θα βρείτε τις ταβέρνες «Παλιός Μύλος» (24450 31118) και «Μπουκοβίτσα» (24450 31802). Λίγο πριν τη Στεφανιάδα λίμνη, η ταβέρνα «Ο Γιατρός της Πείνας» με εξαιρετική θέα είναι ανοικτή συνήθως τα Σαββατοκύριακα ((6974788640).

ΚΕΙΜΕΝΑ: Ζερμαίν Αλεξάκη

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Θοδωρής Αθανασιάδης

 

Copyright: Το υλικό της σελίδας αυτής κείμενα & φωτογραφίες είναι αποκλειστικά προϊόν επαγγελματικού φωτορεπορτάζ και έρευνας στο πεδίο και πνευματικό δικαίωμα των  συνεργατών της “Views of Greece”. Οι χρήστες κατανοούν και αποδέχονται ότι πέρα από την δυνατότητα επίσκεψή τους στο site αυτό δεν τους παρέχεται βάσει νόμου κανένα άλλο δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο σε άλλο διαδικτυακό τόπο, ν’ αναπαράγουν, ν’ αντιγράφουν, πωλούν, μεταπωλούν ή/και να εκμεταλλεύονται εμπορικά ή μη, με οποιονδήποτε τρόπο, σύνολο ή μέρος του περιεχομένου της σελίδας αυτής.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

ΠΗΛΙΟ, Δράκεια – Άγιος Λαυρέντιος, Στις αυλές της παράδοσης

Από τις ανεμοδαρμένες οξιές των δασοσκέπαστων κορυφογραμμών του Πηλίου, κατηφορίζουμε στ’ απάνεμα ακρογιάλια του Παγασητικού κόλπου. Σε τούτη την εαρινή μας απόδραση στο βουνό των Κενταύρων,  ιχνηλατούμε στα σιωπηλά καλντερίμια της παράδοσης, το αυθεντικό πρόσωπο ενός μυθικού τόπου.

 

Διασχίζοντας την  πόλη του Βόλου με κατεύθυνση προς τα χωριά του Παγασητικού, τίποτα δεν σε προϊδεάζει για αυτά που ακολουθούν μόλις λίγα χιλιόμετρα νοτιότερα. Το αστικό τοπίο γρήγορα αποτινάζει από πάνω του τη βουή της πόλης και όσο τα χιλιόμετρα φεύγουν, τόσο αυτό ανακτά τη φυσική του υπόσταση.

Κομβικό σημείο η  ζωντανή πολιτεία της Αγριάς (7 χλμ. από Βόλο). Η κωμόπολη αυτή ήταν ανέκαθεν εμπορικό λιμάνι του Παγασητικού. Τα πλοία ξεφόρτωναν τα βιομηχανικά αγαθά, γέμιζαν τ’ αμπάρια με προϊόντα απ’ τη γη των Κενταύρων -λάδι, μήλα, βαρέλια με κρασί, εποχιακά φρούτα- και σάλπαραν ξανά.  Λίγο ψηλότερα πίσω από τα φυλλώματα των ελαιώνων, καρφωμένα θαρρείς στο φαιοπράσινο καμβά των πρανών του Πηλίου  ξεχωρίζουν τα χωριά  Δράκεια και  Άγιος Λαυρέντιος. Δυο ιδιαίτεροι προορισμοί  όπου ο  επισκέπτης θα βρει ακόμα αυτό που ολοένα πια χάνεται απ’ την πολύκοσμη Πορταριά και την κοσμοπολίτικη Τσαγκαράδα. Χρώματα κι αρώματα αλλοτινών καιρών, ησυχία και ρυθμοί που εξακολουθούν να θυμίζουν γνήσια ορεινή κοινότητα και όχι “trendy” κορεσμένο θέρετρο.

 

Δράκεια: Ακολουθώντας τον ασφάλτινο δρόμο που φιδογυρνά για 9 χιλιόμετρα καταλήγουμε στην είσοδο της Δράκειας. Το χωριό μας καλωσορίζει με τα λιθόστρωτα καλντερίμια  και τις πρόσχαρες αυλές γεμάτες κήπους ολάνθιστους, ακόμη και μέσα στην καρδιά του χειμώνα.

Παλαιότερα η Δράκεια βρισκόταν στη θέση Γαλατάς, λίγο ψηλότερα από τη σημερινή θέση του χωριού για λόγους ασφάλειας, καθότι δεν είχε οπτική επαφή με τον Παγασητικό και ήταν αδύνατον να εντοπιστεί από τους πειρατές.  Η πρώτη γραπτή αναφορά στον οικισμό εντοπίζεται το 1615. Με την πάροδο του χρόνου αναπτύχθηκε το εμπόριο λαδιού, μήλων, κάστανων, αλλά και του κρασιού φέρνοντας ευμάρεια στην κοινότητα. Μάλιστα το 1760 λειτούργησε το πρώτο σχολείο. Το  1860 η Δράκεια απαριθμούσε 2500 κατοίκους και ήταν  μετά τη  Μακρινίτσα και Ζαγορά το μεγαλύτερο σε πληθυσμό χωριό του Πηλίου! Το χωριό χωρίζεται σε δύο γειτονιές με ισάριθμες πλατείες. Σε αυτήν της Θυσίας με τον θεόρατο πλάτανο και τη δροσερή βρύση, συναντάμε το ναό του Αγ. Νικολάου. Αξιόλογη είναι επίσης η εκκλησία του Αγ. Σπυρίδωνα με το λεπτοδουλεμένο τέμπλο.

Ανάμεσα στα παλιά σπίτια συναντάς ακόμη παραδοσιακά εργαστήρια ξυλογλυπτικής, ενώ από τα ελάχιστα αρχοντικά που γλίτωσαν τη μανία του εγκέλαδου που βασάνισε αρκετά στο παρελθόν το Πήλιο,  ξεχωρίζει αυτό του Τριαντάφυλλου διακοσμημένο με πανέμορφες τοιχογραφίες του 18ου αι., ξυλόγλυπτα και ζωγραφιστά ταβάνια.

 

Αγ. Λαυρέντιος: Αντικριστά στη Δράκεια, αλλά προσπελάσιμος μόνο από τον παραλιακό δρόμο αφού ανάμεσα στα δυο χωριά  κυλά τα νερά του το ρέμα του Βρύχωνα,  βρίσκεται το παραδοσιακό χωριό του  Αγίου Λαυρεντίου (14 χλμ. από Αγριά). Από τα Κάτω Λεχώνια στρίβουμε αριστερά και αφού ανηφορίσουμε τις απανωτές κορδέλες, καταλήγουμε στον πετρόκτιστο οικισμό που βρίσκεται σε ύψος 600 μέτρων. Φτάνοντας στον Άγιο Λαυρέντιο δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να καταλάβεις ότι εδώ ελάχιστα πράγματα έχουν αλλάξει στο πέρασμα του χρόνου. Τόπος συνάντησης η πλατεία Χατζίνη (Σταθμός ή Κάτω Πλατεία) όπου θ’ αφήσετε το όχημά σας  καθώς από εδώ και πάνω τη σκυτάλη παίρνουν υποχρεωτικά τα… πόδια.

Καλντερίμια διατρέχουν παντού τις πέτρινες γειτονιές. Θα περπατήσετε μέχρι την Κεντρική Πλατεία όπου βρίσκεται ο μητροπολιτικός ναός του Αγ. Δημητρίου με το περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Ακόμη ν’ αναφέρουμε τους ναούς του Αγ. Αθανασίου και του Αγ. Απόστολου του Νέου. Για να σχηματίσετε μια ιδέα για την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του Αγίου Λαυρεντίου και να διακρίνετε τις διάφορες φάσεις, μα και τις ποικίλες επιρροές που δέχτηκε η πηλιορείτικη κατοικία στους αιώνες, αναζητήστε το ανακαινισμένο αρχοντόσπιτο του Μάνθου. Επίσης άξιο προσοχής είναι το αρχοντικό Γκλαβάνη με τα πανέμορφα ξύλινα σαχνισιά, αυτό του Κανταρτζή που αποτελεί δείγμα “αιγυπτιώτικου” τύπου κατοικίας, καθώς οι ιδιοκτήτες ήταν πλούσιοι βαμβακέμποροι και του Παπαθανασίου με τα έντονα νεοκλασικά στοιχεία.

 

Γνωστές και άγνωστες διαδρομές

Αν βρίσκεστε στα δημοφιλή -όλο το χρόνο- Χάνια, μπορείτε εύκολα πλέον να κατηφορίσετε για τις ακτές του Παγασητικού και τη Δράκεια ακολουθώντας τον καινούργιο ασφαλτοστρωμένο δρόμο που δεν τον αναφέρουν οι περισσότεροι χάρτες, καλύπτοντας μια απόσταση 7 χιλιομέτρων μέσα από ανθισμένες μηλιές και κερασιές. Για όσους αρέσκονται στις ευχάριστες περιπέτειες, μια δεύτερη, αλλά χωμάτινη διαδρομή που κινείται παράλληλα με την ασφάλτινη, καταλήγει επίσης στη Δράκεια, μέσα από μια κατάφυτη τοπιογραφία όπου διάφορα δασικά είδη αλληλοσυμπλέκονται (6 χλμ. σε δρόμο στενό και λασπωμένο). Η διαδρομή αυτή είναι θαυμάσια να γίνει και με τα πόδια ή με ποδήλατο βουνού, αφού η πορεία από τα Χάνια ως τη Δράκεια είναι στο σύνολό της κατηφορική. Μια άλλη επίσης ορεινή διαδρομή ξεκινά από τον Άγιο Λαυρέντιο και διατρέχει τις απόκρημνες πλαγιές του Πηλίου με τελικό προορισμό τον χώρο στάθμευσης του χιονοδρομικού κέντρου στη θέση “Αγριόλευκες”. Συνολικά θα καλύψετε μια απόσταση 8 χιλιομέτρων σε σχετικά βατό χωματόδρομο που όμως είναι προσπελάσιμος από τον Απρίλιο και μετά, απολαμβάνοντας την αεροπορικών διαστάσεων θέα στις ακτές του Παγασητικού. Φτάνοντας στα Χάνια μη σας ξεγελάσουν οι υψηλές θερμοκρασίες  των παραθαλάσσιων περιοχών. Εδώ στα 1500 υψόμετρο ο καιρός παραμένει  παγερός ακόμη και την άνοιξη κι αν θέλετε ν’ απολαύσετε μια βόλτα ανάμεσα στις φρεσκομπουμπουκιασμένες οξιές, καλό θα ήταν να είστε και ανάλογα ντυμένοι.

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είναι η ορεινή διαδρομή που ξεκινά από την Αγριά και κατευθύνεται προς τα χωριά Βλάσια, Πινακάτες, Βυζίτσα Μηλιές. Στα Άνω Λεχώνια 2 χλμ, μετα τη διασταύρωση προς Άγιο Λαυρέντιο αξίζει να αναζητήσετε τον Πύργο του Καραγιάννη, ένα από τα πιο παλιά κτίσματα του Πηλίου, αλλά και τους πύργους του Κοκοσλή και του Ολύμπιου.

 

Πρέπει να ξέρετε

Δράκεια, μνήμες και θύμησες: Δυο ήταν οι μεγάλες καταστροφές που γνώρισε το όμορφο αυτό κεφαλοχώρι του Πηλίου. Το Δεκέμβρη του 1943 οι Γερμανοί εκτελούν 118 άντρες-το σύνολο σχεδόν του ανδρικού πληθυσμού- για αντίποινα. Σήμερα ένα  απέριττο μνημείο θυμίζει την άδικη θυσία τους. Έπειτα ήθαν οι σεισμοί του 1955 που ισοπέδωσαν ολόκληρες γειτονιές καταστρέφοντας τα περισσότερα από τα όμορφα αρχοντικά.

Από το χέρι Ηπειρώτη: Η οικονομική ανάπτυξη της Δράκειας προσέλκυσε την αφρόκρεμα των μαστόρων της εποχής που κατάγονταν από την Ήπειρο, γνωστοί σε όλα τα Βαλκάνια. Έτσι άρχισαν να εγκαθίστανται εδώ με τις οικογένειές τους ονομαστοί κτιστάδες, ξυλουργοί και αγιογράφοι. Ανάμεσά τους και ο Γιάννης Παγώνης καταξιωμένος αγιογράφος από τους Χιονιάδες του Γράμμου. Μικρό τμήμα απ’ το έργο του που  διασώθηκε από τους σεισμούς του 1955 υπάρχει στο ναό του Αγ. Γεωργίου.

Άγιος Λαυρέντιος, ορμητήριο επαναστατών: Το 1878, μόλις 57 χρόνια μετά τον αποτυχημένο ξεσηκωμό του ‘21 και την καταστροφή του Αγίου Λαυρεντίου από τους Τούρκους (1823), οι Θεσσαλοί ξεσηκώνονται και πάλι κατά της Οθωμανικής κυριαρχίας και στο Αρχονταρίκι της Μονής του Αγίου Λαυρέντιου οι αντιπρόσωποι των επαναστατημένων του Πηλίου συντάσσουν τη διακήρυξη της Προσωρινής Κυβέρνησης του Πηλίου. Με τη μεσολάβηση όμως των ξένων δυνάμεων οι επαναστάτες καταθέτουν τα όπλα και περιμένουν τα “μαγειρέματα” των διεθνών μεσολαβητών έως το 1881, όταν η Θεσσαλία ενσωματώνεται με την κυρίως Ελλάδα.

Άγιος Λαυρέντιος, το Μουσικό Χωριό: Εδώ και λίγα χρόνια τους καλοκαιρινούς μήνες διοργανώνεται με επιτυχία η πολιτιστική δράση «Μουσικό Χωριό» από την Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρία Μουσικών Παρεμβάσεων «arTree» σε συνεργασία με την Εταιρία Κοινωνικής Παρέμβασης και Πολιτισμού της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Μαγνησίας (ΕΚΠΟΛ) και το Δήμο Αρτέμιδος.  Στόχος της είναι η παραγωγική ανταλλαγή μουσικών ιδεών και δρώμενων σε διεθνές επίπεδο στο χώρο της τέχνης γενικότερα. Πληροφορίες www.music-village.gr

Δράκεια: Το παλιό κοινοτικό κτήριο αναπαλαιώθηκε και μετατράπηκε στο Λαογραφικό Μουσείο Αγροτικής και Πολιτιστικής Κληρονομιάς όπου εκτίθενται  παλιά αντικείμενα καθημερινής χρήσης της προπολεμικής και μεταπολεμικής περιόδου, τα οποία τα έχουν δωρίσει οι ντόπιοι.Περισσότερα από 140 είναι τα εκθέματά του και περιλαμβάνουν αντικείμενα αγροτικής παραγωγής και επαγγελμάτων, ενδυμασίας, κοσμημάτων, υφαντικής, οικιακών ειδών και σκευών αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής, φωτογραφικό υλικό, βιβλία κ. α.

 

Που θα μείνετε

Δράκεια: «Βίλα Δράκεια» το διώροφο αρχοντικό της οικογένειας Κουμούτση (αρχές 19ου αι),  πρόσφατα ανακαινίστηκε και λειτουργεί σαν παραδοσιακό κατάλυμα κατηγορίας 2 κλειδιών. (24280 92610 & 6972183116 www.koumoutsi-family.gr“)

Ακόμη ενοικιαζόμενα δωμάτια «Δράκεια» (24280 96021),

και Ματζάνη  (24280 92045)

Άγιος Λαυρέντιος:  «Παληό Ελαιοτριβείο», ιδιαίτερος ατμοσφαιρικός ξενώνας ιδανικός για ζευγάρια, που βρίσκεται πάνω από την Κεντρική Πλατεία και στεγάζεται στο παλιό ελαιοτριβείο του 19ου αιώνα. (24280 96481 & 6945 440262 www.palioeleotrivio.gr)

Το παραδοσιακής αρχιτεκτονικής ξενοδοχείο «Δρυάδες» απαρτίζεται από ένα καινούριο κτήριο και ένα παλιό αναπαλαιωμένο αρχοντικό του 1860 και βρίσκεται στην πρώτη πλατεία (Σταθμός), εκεί οπού σταματούν τα αυτοκίνητα. (24280 96110 www.hoteldryades.gr)

Το «Αρχοντικό 1716» στον Πάνω Μαχαλά του χωριού, ένα πλήρως αναπαλαιωμένο αρχοντικό που σήμερα λειτουργεί σαν ξενώνας (24280 96002, 6944 874510, 6947 693030 www.1716.gr)

 Το Ξενοδοχείο «Κένταυρος» διαθέτει 19 δίκλινα και τρίκλινα, αλλά και κάποια δίχωρα δωμάτια (24280 96224 & 96110 www.pelion-hotelkentavros.clickhere.gr)

«Σαράφης» ενοικιαζόμενα δωμάτια στις πάνω γειτονιές  με πρόσβαση απ’ τον περιφερειακό δρόμο (24280 96377, 6997016430 www.sarafis-rooms.gr).

 

Που θα φάτε

Στον Άγιο Λαυρέντιο το εστιατόριο του ξενοδοχείο «Δρυάδες» διαθέτει εξαιρετική σάλα με 2 τζάκια και υπέροχη θέα στον Παγασητικό. Ανάμεσα στα διαφορετικά πιάτα της ψαγμένης κουζίνα του, ν’ αναφέρουμε το  καραμελωμένο μοσχαρίσιο κότσι, το μοσχάρι με κάστανα και μαυροδάφνη  και τη γίδα ψητή στη γάστρα.

Στην Κάτω Πλατεία στην είσοδο του χωριού (Σταθμός) στην παραδοσιακή ταβέρνα «Φωλιά» δοκιμάστε από τα χέρια της κυρίας Ελένης τις πηλιορείτικες  συνταγές  γίδα στο φούρνο,  κοιλίτσες (μοσχάρι κοκκινιστό) και φυσικά σπετζοφάι (24280-96241).

Στην ταβέρνα «Λωτός» προτεινόμενα είναι τα γευστικά πιάτα αγριογούρουνο και δαμάσκηνα και  χόρτα με αυγά (24280 96243). Στην Κεντρική πλατεία  του Αγίου Λαυρεντίου υπάρχει η ταβέρνα – ψησταριά «Βρύχωνας».  Πεντανόστιμη  είναι η γίδα στη λαδόκολλα, τα χειροποίητα γαρδουμπάκια, οι  ρεβυθοκεφτέδες συνοδεία τοπικού κόκκινου κρασιού (24280 96660).

Στην είσοδο της Δράκειας κοντά στο μνημείο, στην παραδοσιακή «ταβέρνα Μεταξογένη» προτείνουμε να παραγγείλετε  ζυγούρι στη γάστρα, σαρμαδάκια (με αμπελόφυλλο και κιμά), γλώσσα μοσχαρίσια ψητή και οπωσδήποτε “μπουμπάρι”  (γεμιστά εντόσθια με μυρωδικά και ρύζι) (24280-96015).  Στην Πάνω Πλατεία θα βρείτε το εστιατόριο – καφέ  «Παλιά Πλατεία».

 

ΚΕΙΜΕΝΑ: Ζερμαίν Αλεξάκη

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Θοδωρής Αθανασιάδης

 

ΠΡΟΣΦΟΡΑ του  ξενώνα «Παληό Ελαιοτριβείο»: Στον γραφικό Αγ. Λαυρέντιο Πηλίου, ένα ελαιοτριβείο του 19ου αιώνα μετατράπηκε με πολύ μεράκι σε ένα πολυτελή ξενώνα διατηρώντας όλα τα παραδοσιακά στοιχεία του αρχικού πέτρινου κτιρίου. Ο παραδοσιακός ξενώνας «Παληό Ελαιοτριβείο» προσφέρει αποκλειστικά στους αναγνώστες του www.viewsofgreece.gr   ένα υπέροχο weekend στο βουνό και στη θάλασσα, στην προνομιακή τιμή των 70 ευρώ τη βραδιά για το δίκλινο δωμάτιο,  90 ευρω για τη σουίτα και 110 ευρω για τη σουίτα με τζάκι.  Η προσφορά δεν ισχύει την περίοδο των αργιών και εορτών. Πληροφορίες τηλ. 24280-96481 & 6945 440262   www.palioeleotrivio.gr

 

Copyright: Το υλικό της σελίδας αυτής κείμενα & φωτογραφίες είναι αποκλειστικά προϊόν επαγγελματικού φωτορεπορτάζ και έρευνας στο πεδίο και πνευματικό δικαίωμα των  συνεργατών της “Views of Greece”. Οι χρήστες κατανοούν και αποδέχονται ότι πέρα από την δυνατότητα επίσκεψή τους στο site αυτό δεν τους παρέχεται βάσει νόμου κανένα άλλο δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο σε άλλο διαδικτυακό τόπο, ν’ αναπαράγουν, ν’ αντιγράφουν, πωλούν, μεταπωλούν ή/και να εκμεταλλεύονται εμπορικά ή μη, με οποιονδήποτε τρόπο, σύνολο ή μέρος του περιεχομένου της σελίδας αυτής.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

 

Λιδορίκι – Μόρνος, ατίθαση Ρούμελη

Η παρουσία της τεχνητής λίμνης του Μόρνου μπορεί να εξομάλυνε το γεωμορφολογικό ανάγλυφο της περιοχής, όμως η ιστορία που γράφτηκε σε τούτα τα χώματα εδώ και αιώνες τώρα παραμένει πολυκύμαντη και ανεξίτηλη, όπως επίσης και η ορεινή φύση που σφραγίζει το ίδιο δυνατά εδώ όσο και στις πιο ψηλές ακρώρειες της Γκιόνας και των Βαρδουσίων, την φυσιογνωμία αυτού του τόπου.

 

Ανηφορίζοντας από τα παράλια του Κορινθιακού για τα υψίπεδα της Φωκίδας, δύσκολα υποψιάζεσαι πως μέσα σε λίγα μόνο χιλιόμετρα η τοπιογραφία της περιοχής κυριολεκτικά θα έχει μεταμορφωθεί. Στη σκιά των επιβλητικών και χιονισμένων κορυφογραμμών της Γκιόνας και των Βαρδουσίων, σε ελάχιστη απόσταση από τις  όχθες της τεχνητής λίμνης του Μόρνου και σε ύψος 550 μέτρων, βρίσκεται το Λιδορίκι.

Φυσική πρωτεύουσα της πιο τραχιάς  περιοχής της Ρούμελης, το Λιδορίκι υπήρξε μέχρι πρόσφατα το σημαντικότερο εμπορικό και οικονομικό κέντρο της ορεινής Φωκίδας. Λόγω της φυσικής θέσης του αποτελούσε ανέκαθεν ένα πραγματικό ορεινό κάστρο, αφού οι σκληροτράχηλοι ορεσίβιοι αντιστάθηκαν στους βυζαντινούς φοροεισπράκτορες, στους Λατίνους (Φράγκους – Καταλανούς) και φυσικά στους  μετέπειτα τούρκους κατακτητές.

Σήμερα εδώ ζουν σχεδόν 1.500 άνθρωποι, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με  την κτηνοτροφία, την υλοτομία και το μεταπρατικό εμπόριο.

Η χάραξη της καινούργιας παραλιακής οδού που συνδέει την Άμφισσα  με  τη Ναύπακτο, αλλά και η καθιέρωση διαφορετικού τρόπου ζωής οδήγησαν την βουκολική πολιτεία σε μαρασμό. Παρ’ όλα αυτά το  Λιδορίκι παραμένει ακόμα και σήμερα το μόνο αστικό κέντρο σε μια εκτεταμένη και ιδιαίτερα ορεινή περιοχή.

 

Λίμνη Μόρνου: Η τεχνητή λίμνη βρίσκεται σε ύψος  500 μέτρων και κυριολεκτικά μοιάζει να πολιορκείται από τις αλπικές κορφές των Βαρδουσίων και της Γκιόνας. Σχηματίστηκε μετά την ανύψωση χωμάτινου φράγματος ύψους 126 μέτρων που έκοψε την ροή του ποταμού Μόρνου, ο οποίος για αιώνες ευεργετούσε την κοιλάδα της Βελάς. Επτακόσια ογδόντα εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού πλημμύρισαν το χωριό Κάλιο και την  περιοχή της αρχαίας Καλλίπολης, δημιουργώντας έτσι ένα τεχνητό ταμιευτήρια με κυριότερο σκοπό την ύδρευση της πρωτεύουσας. Το υδραγωγείο μ’ ένα κανάλι μήκους 192 χιλιομέτρων που θεωρείται από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης, ανέλαβε να μεταφέρει το νερό που γεννιέται από τα χιόνια των βουνών στις βρύσες των νοικοκυριών της Αθήνας.

Αφήνοντας πίσω το Λιδορίκι ο δρόμος κατεβαίνει κοντά στις «κινούμενες» όχθες της λίμνης που μετακινούνται ανάλογα με το βαθμό των βροχοπτώσεων.  Περιμετρικά της λίμνης υπάρχει ένας ασφάλτινος, αλλά με πολλές στροφές δρόμος που θα μας φέρει κοντά στα ομορφότερα σημεία. Το ενδιαφέρον ωστόσο του ταξιδιώτη δεν εξαντλείται στην ακρολιμνιά. Ολόγυρα στα δασωμένα υψώματα που αγκαλιάζουν τον τόπο φωλιάζουν δεκάδες μικρά και μεγαλύτερα χωριά που προσεγγίζονται οδικά, αρκεί βέβαια να μην έχει προηγηθεί χιονόπτωση που αυτήν την εποχή δεν είναι καθόλου σπάνιο φαινόμενο.

 

Ο γύρος της λίμνης βήμα – βήμα

Λιδορίκι – Κάλιο: Από την πλατεία του Λιδορικίου θ’ ακολουθήσετε τις ταμπέλες για Λευκαδίτι. Ευχάριστες ασφάλτινες κορδέλες με κατεύθυνση προς βορρά διασχίζουν το γνήσιο αγροτικό τοπίο. Στα 8 χιλιόμετρα βγαίνετε σε κεντρική διασταύρωση. Αν θέλετε να πραγματοποιήσετε το γύρο της λίμνης θα περάσετε τη γέφυρα του Μόρνου και θα στρίψετε αριστερά, καθώς το βόρειο παρακλάδι τερματίζει στην Παύλιανη.  Πρώτη στάση το χωριό Κάλιο, από το οποίο διασώζονται μόνο ελάχιστα σπίτια, αφού μεγάλο μέρος του οικισμού πνίγηκε στα  νερά του τεχνητού έργου.

Λίγο ψηλότερα αναβλύζει η πηγή Βελούχοβο, η μεγαλύτερη από τις πηγές που τροφοδοτούν με νερό τον ταμιευτήρα απ’ όπου ξεδιψά η Αθήνα. Σε μικρή απόσταση στην κορφή του απόκρημνου βράχου βρίσκεται η αρχαία ακρόπολη του Καλίου (υψομ. 650)  με ορατά τμήματα της τειχοποιίας (προσεγγίζεται με σύντομο αλλά στενό και απότομο χωματόδρομο μήκους 1000 μέτρων).  Τα υπόλοιπα ερείπια είναι βυθισμένα στο νερό. Ότι κατάφεραν να διασώσουν οι αρχαιολόγοι εκθέτονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Λιδορικίου.

Κάλιο – Φράγμα: Από το Κάλιο ο δρόμος συνεχίζει με κατεύθυνση δυτική να κινείται σε ατελείωτες στροφές και κακό οδόστρωμα (κάποια σημεία)  σε μικρή απόσταση από τις όχθες της λίμνης χαρίζοντάς σας με τον τρόπο αυτό μερικές από τις ομορφότερες εικόνες της. Στα 7 χιλιόμετρα θα διασταυρωθείτε με το Γρανιτσόρεμα κι αμέσως μετά με τον Κόκκινο ποταμό. Τα δυο αυτά ορεινά ρέματα με παροχή νερού όλο το χρόνο, κατεβαίνουν από τα υψίπεδα των Βαρδουσίων και χύνονται στη λίμνη. Στις όχθες τους σχηματίζεται ένα πλούσιο πλατανόδασος έως την ακρoλιμνιά. Στη συνέχεια ο δρόμος απομακρύνεται, ανεβαίνει λίγο ψηλότερα και στριφογυρνά για περισσότερα από 15 χιλιόμετρα ως το φράγμα. Μια καταπληκτική άποψη της λίμνης θα έχετε από το χωριό Κόκκινο όπου θα φτάσετε με σύντομη παράκαμψη (800 μέτρα) από τον περιμετρικό δρόμο.

Φράγμα – Λιδορίκι: Μετά το φράγμα ο δρόμος στρέφεται νοτιοδυτικά και τρέχει πάνω στις νότιες όχθες της λίμνης περνώντας μέσα ή κοντά από τα χωριά Αβορός, Δωρικό, Λεύκα, Πεντάπολη και καταλήγει μετά από 25 χιλιόμετρα στο Λιδορίκι. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της διαδρομής είναι το «Στενό», το στενότερο σημείο της λίμνης όπου οι αντικρινές όχθες σχεδόν ακουμπούν μεταξύ τους. Απέναντι, πάνω στο λόφο ξεχωρίζει η ακρόπολη του Κάλιου. Στο βάθος ξεπροβάλλουν οι ψηλότερες κορφές των Βαρδουσίων, ενώ στ’ ανατολικά ορθώνει το στιβαρό παράστημά της η Γκιόνα, το μεγαλύτερο βουνό της Ρούμελης. Παλιότερα σε αυτό το σημείο υπήρχε μεγάλη πέτρινη γέφυρα που σήμερα βρίσκεται στο βυθό της λίμνης.

 

Προτεινόμενες διαδρομές

Προς Δάφνο:  Πραγματοποιώντας τον γύρο της λεκάνης του Μόρνου θα συναντήσετε αλλεπάλληλους ασφάλτινους δρόμους να φεύγουν ακτινωτά και χάνονται στις πλαγιές των δυσπρόσιτων Βαρδουσίων. Αν μπορούσαμε να αξιολογήσουμε τις πραγματικά άφθονες διαδρομές που ξανοίγονται μπροστά σας, θα προτείναμε μια μικτή  σε  χώμα  και άσφαλτο πορεία που θα σας φέρει πιο κοντά στην άγνωστη ορεινή φύση της περιοχής. Μόνο εμπόδιο αυτήν την εποχή, μπορεί να είναι το χιόνι που δυσκολεύει σημαντικά τις μετακινήσεις, κυρίως στους χωματόδρομους.

Μετά το Κάλιο πηγαίνοντας προς φράγμα και λίγα μέτρα πριν τη γέφυρα του Γρανιτσορέματος, θα δείτε δεξιά έναν ασφάλτινο δρόμο ν’ ανηφορίζει στο βουνό. Πρώτο χωριό που θα συναντήσετε είναι το Διακόπι (4 χλμ.). Στη συνέχεια βατός χωματόδρομος περνά μέσα από ελατόδασος και καταλήγει στον όμορφο Δάφνο  -παλιά Βοστινίτσα  -  (9 χλμ), όπου υπάρχουν καταλύματα και ταβέρνες. Αξίζει να δείτε τον μεταβυζαντινό ναό τουΑγ. Νικολάου (τρίκλιτη βασιλική με τρούλο κτίσμα του 17ου αι΄).

Από Δάφνο εδώ μπορείτε είτε να γυρίσετε πάλι στον περιμετρικό ασφάλτινο άξονα της λίμνης του Μόρνου, οδηγώντας σε  άσφαλτο (13 χλμ.), είτε να συνεχίσετε σε χώμα για Διχώρι, Ψηλό Χωριό, Αρτοτίνα ανακαλύπτοντας την πιο όμορφη και άγρια πλευρά των Βαρδουσίων.  Από Ψηλό Χωριό και Αρτοτίνα έχετε επιλογή στην επιστροφή να γυρίσετε μέσω το ασφάλτινου δρόμου που περνά από Πενταγιού, το χωριό της θρυλικής Μαρίας Πενταγιώτισσας.

 

Στη σκιά της Γκιόνας: Κατευθυνόμενοι από Λιδορίκι προς Λευκαδίτι παρακολουθούμε την κοίτη του ποταμού Μόρνου που σε αυτό το σημείο διαχωρίζει τους ορεινούς όγκους της Γκιόνας  και των Βαρδουσίων. Στην πορεία μας θα συναντήσουμε τα χωριά Λευκαδίτι και Συκιά. Στη  Συκιά αξίζει να πεζοπορήσετε ως το σπήλαιο της Ζωοδ. Πηγής. Το σημαδεμένο μονοπάτι χάνεται μέσα στα έλατα και καταλήγει στην είσοδο των δυο σπηλαίων όπου βρίσκονται ο ναοί του Αγ. Δημητρίου και της Ζωοδόχου Πηγής (υψομ.980)  μετά από 45 λεπτά. Μπορείτε όμως να έρθετε και με το όχημά σας μέσω στενού  χωμάτινου και έντονα ανηφορικού δρόμου (2 χλμ.).  Επιστρέφουμε στον οδικό άξονα προς Λαμία και περνάμε τη διασταύρωση για τους δυο οικισμούς της Μουσουνίτσας  (Αθανάσιος Διάκος) με τα τρεχούμενα νερά και τους καλούς ξενώνες.  Ακολουθεί το χωριό Στρώμη με τους παλιούς νερόμυλους και ο ελατοσκέπαστος Πανουργιάς (με σύντομη παράκαμψη 3 χλμ). Πάντα στο ίδιο ορεινό μοτίβο συνεχίζουμε για Παύλιανη  (από Εθνική Οδό Αθηνών- Λαμίας).

 

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

Το χωριό Πεντεόρια: Είχε ανέκαθεν ιστορική σημασία καθώς βρισκόταν πάνω στις στράτες των βουνών που ένωναν τη θάλασσα με την ορεινή Ρούμελη (θα το δείτε ανηφορίζοντας για Λιδορίκι από Γαλαξίδι). Έχοντας αυτή τη γνώση οι παλιοί ορεσίβιοι προσπάθησαν εδώ, στα Πεντεόρια να κρατήσουν τους Τούρκους μακριά από τη Στερεά Ελλάδα. Φονικές μάχες έγιναν το 1770, αλλά και το 1821 και το 1825, κατά τη διάρκεια του μεγάλου ξεσηκωμού των Ελλήνων.

«Αρνητική κλίση» στην Πλάκα: Στο χωριό Συκιά που βρίσκεται πάνω στο δρόμο Λιδορικίου – Παύλιανης συναντάμε την περίφημη «ορθοπλαγιά της Γκιώνας», ένα από τα πιο ενδιαφέροντα φυσικά αναρριχητικά πεδία της Ευρώπης με κλίση αρνητική και υψομετρική διαφορά 1.100 μέτρων περίπου. Αν και έχει εδώ και χρόνια ανακοινωθεί η δημιουργία Κέντρου Αναρρίχησης με κατάλληλους χώρους διανυκτέρευσης, υποδοχής και ενημέρωσης, ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα. Παρόλα αυτά αν θέλετε να αναρριχηθείτε στα βράχια του Ασέληνου Όρους των αρχαίων Ελλήνων (έτσι λεγόταν η Γκιόνα) επισκεφθείτε την ιστοσελίδα  www.natureinaction.gr

Αρχαία Καλλίπολη: Ένας από τους παλαιότερους οικισμούς της περιοχής ήταν το χωριό Κάλιο, αφού εδώ άκμασε η αρχαία αιτωλική πόλη Καλλίπολη. Η μοίρα της συνδέθηκε με  δύο σημαντικά γεγονότα. Το 426 π.Χ. κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, οι Αιτωλοί  νίκησαν  κατά  κράτος   τους Αθηναίους, ενώ το 279 π.Χ. η καταστροφή ήρθε με την εισβολή  των  Γαλατών.

Καρούτες: Ένα πολύ μικρό χωριό,  8 χλμ. νότια από το από το Λιδορίκι έγινε γνωστό από τη νικηφόρα  μάχη που έδωσαν οι αντάρτες του 2/34 Τάγματος του ΕΛΑΣ τον Αύγουστο του 1944, εναντία σε ναζιστικό σώμα ορεινών καταδρομών που απαρτίζονταν από τριακόσιους πενήντα  άνδρες.


 

Που θα μείνετε

Λιδορίκι: Ξενοδοχείο «Καλλίπολις» κτισμένο σε ήσυχη σημείο με εξαιρετική θέα στη λίμνη του Μόρνου και τα Βαρδούσια. Διαθέτει 12 δωμάτια και ευχάριστους κοινοχρήστους χώρους  (22660 22880 www.hotelkallipolis.gr)

Συκιά: «Chalet Ασέληνος» στους πρόποδες του Όρους Γκιόνα (Ασέληνον Όρος) στις παρυφές του χωριού Συκιά.  (22660 51455, 555  www.aselinoshotels.gr).

Δάφνος:. Ο καινούργιος ξενώνας με το φιλικό περιβάλλον και την ποιότητα υπηρεσιών επιχειρεί να εισάγει το χωριό στα ορεινά τουριστικά δρώμενα. Ο ξενώνας  «Ελατιάς» διαθέτει 9 ευρύχωρα επιπλωμένα διαμερίσματα που παρέχουν όλες τις ανέσεις και θέα στο ελατόδασος που αγκαλιάζει από παντού το χωριό. Στα συν οι οικοδέσποινες Ασπασία και Ρούλα και το ενισχυμένο πρωινό (22660  52500  www.elatiashotel.gr).  

 Ακόμη «Δημοτικός ξενώνας Δάφνου» ( 22660 51745)

Πενταγιού: «Ξενώνας Εν Πενταγιοίς» στεγάζεται στο δημοτικό σχολείο του χωριού (κτίριο 1862) που βρίσκεται στην ιστορική πλατεία με τον  πελώριο πλάτανο, διαθέτει τρία δίκλινα, τρία τρίκλινα και δύο τετράκλινα (22660 52340 www.enpentagis.gr)

«Αρχοντικό Ξενοφώντα» δωμάτια με αυτόνομη θέρμανση, κουζίνα με ψυγείο, TV (22660 52219 www.arxontiko-xenofonta.gr)

 

Που θα φάτε

Στο Λιδορίκι θα βρείτε τις καλές παραδοσιακές ταβέρνες «Γιώργηδες»  (22660 22225) , «Το κελάρι του μπάρμπα-Γιάννη» (22650 63130),  «Το καπηλειό του Βασίλη» (22660 22017).

Οι ντόπιοι για εξαιρετικό κρέας  κοκορέτσι και κοντοσούβλι,  θα πάνε στο  Μαλανδρίνο στη ταβέρνα – ψησταριά «Παπαλέξης».

Το ξενοδοχείο «Chalet Ασέληνος» διαθέτει και εστιατόριο.

Στο Δάφνο  θα βρείτε την ταβέρνα του δημοτικού ξενώνα και στην όμορφη πλατεία με τους δυο αιωνόβιους πλάτανους την ψησταριά – ταβέρνα «Πλατεία»,  Στην Πενταγιού, ο ξενώνας του Ασημάκη διαθέτει και εστιατόριο ανοικτό τα Σαββατοκύριακα.

Στον δρόμο για Παύλιανη καλύτερη επιλογή για φαγητό θα βρείτε στην πλατεία της Άνω Μουσουνίτσας.

 

Κείμενο: Ζερμαίν Αλεξάκη

Φωτογραφίες: Θοδωρής Αθανασιάδης

Copyright: Το υλικό της σελίδας αυτής κείμενα & φωτογραφίες είναι αποκλειστικά προϊόν επαγγελματικού φωτορεπορτάζ και έρευνας στο πεδίο και πνευματικό δικαίωμα των  συνεργατών της “Views of Greece”. Οι χρήστες κατανοούν και αποδέχονται ότι πέρα από την δυνατότητα επίσκεψή τους στο site αυτό δεν τους παρέχεται βάσει νόμου κανένα άλλο δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο σε άλλο διαδικτυακό τόπο, ν’ αναπαράγουν, ν’ αντιγράφουν, πωλούν, μεταπωλούν ή/και να εκμεταλλεύονται εμπορικά ή μη, με οποιονδήποτε τρόπο, σύνολο ή μέρος του περιεχομένου της σελίδας αυτής.

 


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Από τον Άραχθο στα Τζουμέρκα

Θα χαλαρώσετε στα απάνεμα τοπία της τεχνητής λίμνης του Πουρναρίου και θα περιπλανηθείτε στις πλατανοσκέπαστες όχθες του Άραχθου… Όμως τελικά θα σας κερδίσουν τα Τζουμέρκα με τις ανταριασμένες ακρώρειες, τα βουερά ρυάκια και τα χωριά τους να κουρνιάζουν σαν αετοφωλιές στα κράσπεδα της αρχαίας γη των Αθαμανών…

 

Εντυπωσιακό, ανόθευτο τοπίο που γοητεύει με τις αντιθέσεις του. Γρήγορα ποτάμια, άγρια φαράγγια, πετρόκτιστα χωριά και φυσικά πάνω από όλα, η λευκή επιβλητική κορμοστασιά των Τζουμέρκων να εποπτεύει με τους βράχινους πύργους της τον τόπο.  Η περιοχή προσεγγίζεται  το ίδιο εύκολα, τόσο από τα Γιάννενα, όσο κι από την Άρτα, ενώ υπάρχει κι ένας τρίτος δρόμος -έχει σχεδόν ολοκληρωθεί η κατασκευή του- που συνδέει τα Τρίκαλα με την Άρτα και προσφέρει πρόσβαση στα χωριά των νοτίων Τζουμέρκων και την κοίτη του Άραχθου. Επιπλέον ένα αρκετά πλούσιο και δαιδαλώδες ασφάλτινο επαρχιακό οδικό δίκτυο θα οδηγήσει τους ενδιαφερομένους στα πιο απίθανα και δυσπρόσιτα σημεία, σε ιστορικά χωριά, ξεχασμένους οικισμούς και μοναστήρια.

 

Βουργαρέλι, αγνάντι στη Αρτα: Ως αφετηρία για τις εξορμήσεις μας σε αυτήν την πλευρά της οροσειράς θα χρησιμοποιήσουμε το Βουργαρέλι, ένα πραγματικό κεφαλοχώρι που ακουμπά τις γειτονιές του στις νοτιοανατολικές πλαγιές των Τζουμέρκων και διοικητικά υπάγεται στο νομό Άρτας. Η πιο γνωστή ανάβαση σε τούτη την πλευρά του βουνού ξεκινά από την Άρτα, περνά από το φράγμα του Πουρναρίου το οποίο τιθασεύοντας την ορμή του ποταμού του Άραχθου δημιούργησε την ομώνυμη τεχνητή λίμνη και ανηφορίζει τις απόκρημνες πλαγιές.

Το Βουργαρέλι βρίσκεται σε ύψος 750 μέτρων (55 χλμ. από Άρτα) στις απόκρημνες πλαγιές των Τζουμέρκων, κυκλωμένο από ένα πυκνό ελατόδασος. Είναι πολύ παλιός οικισμός καθώς αναφέρεται σε ενετικά έγγραφα του 17ου αιώνα. Το όνομά του πιθανόν να προήλθε από κάποιον Βουργαρέλη που ήταν υλοτόμος στην περιοχή, ή κατά μια άλλη εκδοχή από τον χαρακτηριστικό ήχο του νερού που ακούγεται όταν αναβλύζει από τις απειράριθμες και πλούσιες πηγές του χωριού.

Αν και έχουν κτισθεί τα τελευταία χρόνια αρκετές νέες κατασκευές, το Βουργαρέλι σε γενικές γραμμές διατηρεί την παραδοσιακή του μορφή. Το ενδιαφέρον τραβά η πλακόστρωτη πλατεία με τα θεόρατα πλατάνια, τις βρύσες και τον επιβλητικό ναό του Αγ, Νικολάου (κτίσθηκε το 1950 στη θέση παλιότερου που έκαψαν οι Ναζί), όπου χτυπά η καρδιά της κοινότητας. Τα εγκαίνια της όμορφης αυτής πλατείας έγιναν το 1905. Γύρω της υπάρχουν μικρομάγαζα, καφενέδες και ψησταριές.

Το Βουργαρέλι φημίζεται για τις  πετρόκτιστες βρύσες του που ξεδιψούν τους επισκέπτες με το παγωμένο νερό των Τζουμέρκων. Μάλιστα η παράδοση λέει πως όποιος ξένος πιει νερό από τις βρύσες του χωριού παντρεύεται και μάλιστα στο Βουργαρέλι! Όσοι ενδιαφερόμενοι σπεύσατε! Κοντά στην πλατεία βρίσκονται τρεις από τις ομορφότερες, οι πολύκρουνες  «Κρυστάλλω», «Αρχόντω» και αυτή του «καπετάν Γιάννη».

 

Η Κόκκινη εκκλησία: Ψηλότερα από τα τελευταία σπίτια του χωριού δεσπόζει το μοναστήρι του Αι Γιώργη -προστάτη του χωριού-, φρουριακής μορφής που κτίστηκε το 1360. Αξιόλογες είναι οι τοιχογραφίες του 1714 που κοσμούν το εσωτερικό του καθολικού. Εδώ το Μάη 1821 μαζεύτηκαν οι οπλαρχηγοί Ρούμελης και Ηπείρου υπό τον Γ. Καραϊσκάκη και κήρυξαν την επανάσταση στα Τζουμέρκα με τις ευλογίες του ηγούμενου του μοναστηριού Χριστόφορου.

Στο δρόμο που συνδέει την Άρτα με το Βουργαρέλι, στη θέση Παλιοχώρι, θα δείτε την περίφημη Κόκκινη εκκλησία ή Παναγία Βελλάς, ονομαστή σε όλη την Ήπειρο για την μοναδική αρχιτεκτονική της (κτίσμα του 1281). Είναι δίστηλος σταυροειδής εγγεγραμμένος ναός με μία μόνο τρίπλευρη αψίδα και με τριμερή νάρθηκα. Αν δεν είναι ανοικτός ο ναός αναζητήστε το κλειδί στο γειτονικό σπίτι και δείτε από κοντά το αρχιτεκτονικό αυτό κόσμημα της Πίνδου με τις υπέροχες, αλλά ταλαιπωρημένες από το χρόνο αγιογραφίες που χρονολογούνται από το 1295.

 

Ψηλά στα Τζουμέρκα: Από Βουργαρέλι θα πάρετε το δρόμο για Τρίκαλα και στα 5 χλμ θα φτάσετε στο χωριό Αθαμάνιο. Ένας αρκετά στενός, ασφάλτινος δρόμος ανηφορίζει με χαρακτηριστικά και συνεχή στριφογυρίσματα στις ανεμοδαρμένες, νότιες πλαγιές των Τζουμέρκων. Στη θέση Σταυρός (1450 υψ.) θ’ ατενίσετε τη θέα στον διάπλατο ορίζοντα. Ένα μεγάλο τμήμα της λεκάνης απορροής του Αχελώου, τα κορφοβούνια της Νότιας Πίνδου και τα Άγραφα ποζάρουν μεγαλόπρεπα σ’ ‘ένα μαγευτικό υπερθέαμα μπροστά στα μάτια σας. Κοιτώντας νότια, το βλέμμα χαμηλώνει μαζί με τους χαώδεις γκρεμούς που οδηγούν το μάτι από ψηλά στην πανοραμική θέαση των βουνοκορφών, κάτω χαμηλά στα μέρη της Άρτας. Στη συνέχεια ο δρόμος σφηνώνεται ανάμεσα στις σάρες των Τζουμέρκων και μαζί του σφίγγεται και η διάθεση, ώσπου μετά από μια στροφή ο ορίζοντας απελευθερώνεται ξανά για ν’ αγκαλιάσει εντέλει, ψηλά σε τούτα εδώ τ’ αγριοτόπια, μια χούφτα κεραμοσκεπές και καμινάδες που καπνίζουν… Η ανακούφιση της ανθρώπινης παρουσίας εδώ στο έλεος του θεού, στη μέση του πουθενά, έρχεται σαν λύτρωση… Καλώς ήλθατε στα Θεοδώριανα (υψομ. 950) ένα υπέροχο χωριό αγκαλιασμένο κυριολεκτικά από τα κορφοβούνια (16 χλμ. από Αθαμάνιο). Τα Θεοδώριανα είναι από τις παλαιότερες ορεινές κοινότητες της Πίνδου. Με το σημερινό τους όνομα αναφέρονται για πρώτη φορά το 1695 σ’ ένα φορολογικό κατάλογο των Ενετών. Η ονομασία του χωριού οφείλεται πιθανόν στην αρχαία Αθαναμανική πόλη της Θεοδωρίας, της οποίας η ακριβής τοποθεσία όπου ήταν κτισμένη, παραμένει ακόμα άγνωστη. Στο κέντρο του οικισμού δεσπόζει η εκκλησία του Αγ. Γεωργίου-ρυθμού Βασιλικής-, κτισμένη το 1880 από Πραμαντιώτες μαστόρους.

Μόνο προχωρημένη άνοιξη θα συνιστούσαμε να ακολουθήσετε τον μέτριας βατότητας χωματόδρομο που φεύγει βορειοδυτικά από τα Θεοδώριανα  και συνεχίζει προς τον αυχένα των Μελισσουργών. Στα 2 χιλιόμετρα  θα δείτε δεξιά σας  την αρχή του μονοπατιού  από όπου και θα προσεγγίσετε  τον διπλό καταρράκτη  στη θέση Σούδα. Το μονοπάτι έχει καθαριστεί, έχει σηματοδοτηθεί, ενώ στα δύσκολα σημεία υπάρχει σκάλα και κουπαστή. Αν σας ενδιαφέρει η ορεινή πεζοπορία, (εξαιρετικές πεζοπορικές διαδρομές πραγματοποιούνται προς τα υψίπεδα της Κωστελάτας) ή οι οργανωμένες αποδράσεις με τετρακίνητα αυτοκίνητα, θ’ απευθυνθείτε στην εταιρεία «Overland » που έχει έδρα της την Άρτα, πληροφορίες 6972287943, υπεύθυνος κος Δημήτρης Κασελούρης.

 

Περιπλανήσεις στις όχθες της λίμνης: Ακολουθώντας τον δρόμο Άρτας-Τρικάλων, αναζητούμε το σημείο όπου ο ποταμός Καλεντίνης κυλά ανάμεσα από μια μικρή καταπράσινη κοιλάδα πριν σμίξει τα καθάρια νερά του με αυτά της λίμνης. Περίπου για 15 χιλιόμετρα οδηγούμε παράλληλα με τις όχθες. Σε κάποια σημεία για να φτάσουμε ως την ακρολιμνιά θα χρειαστεί να περπατήσουμε για λίγα μέτρα. Τελικά όμως  θα διαπιστώσουμε ότι άξιζε τον κόπο η όποια σύντομη ταλαιπωρία. Εδώ στις ανατολικές όχθες της τεχνητής λίμνης υπάρχουν αρκετά μικρά, αλλά γραφικά χωριά που αξίζει να αναζητήσουμε. Βέβαια σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να περιμένουμε υποδομή για διαμονή, ούτε κάποια άλλου είδους εξυπηρέτηση. Η  περιοχή τουριστικά είναι ακόμη ανέγγιχτη και αυτό της προσδίδει τη γοητεία του ανεπιτήδευτου.

Συνεχίζουμε με κατεύθυνση βόρεια, σε πορεία παράλληλη με την ακρολιμνιά, περνάμε τον ποταμό Σαραντάπορο, αφήνουμε την εθνική οδό Τρικάλων-Άρτας και κατευθυνόμαστε προς το χωριό  Κάτω Καλεντίνη που σχεδόν ακουμπά στις όχθες (ένα μέρος του οικισμού έχει χαθεί στα νερά της λίμνης). Ακολουθώντας αγροτικούς δρόμους μπορούμε να φτάσουμε ακόμη βορειότερα, στους ξεχασμένους οικισμούς Τραπεζάκι, Φτέρη, Βαθύκαμπος. Στη συνέχεια άφθονοι χωματόδρομοι, οι περισσότεροι από τους οποίους εγκαταλειμμένοι ή σε άθλια κατάσταση οδηγούν στις όχθες στης λίμνης ή στον Άραχθο. Ενδεικτικά ν’ αναφέρουμε τη διαδρομή προς Ρωμανό, βόρεια από τον παραποτάμιο οικισμό Βαθύκαμπο, σε πορεία παράλληλη με τον Άραχθο.

 

Πρέπει να ξέρετε

Άραχθος: Το ποτάμι αυτό της Ηπείρου σχηματίζεται στα υψίπεδα της Πίνδου, κοντά στο Μέτσοβο. Αφού διασχίσει τις δυτικές παρυφές των βουνών Περιστέρι και Τζουμέρκα, εγκλωβίζεται για αρκετά χιλιόμετρα στην τεχνητή λίμνη του Πουρναρίου και τελικά χύνεται στον Αμβρακικό κόλπο, κοντά στην Άρτα. Το σύνολο της υδάτινης πορείας του από τα δάση των βουνών μέχρι τα βαλτοτόπια της λιμνοθάλασσας, είναι 143 χλμ. Θεωρείται το πλέον ενδιαφέρον ποτάμι για rafting, αλλά και για καγιάκ.

Το βασίλειο των Αθαμάνων: Τα Τζουμέρκα αναφέρονται στους περισσότερους χάρτες ως Αθαμανικά Όρη, όνομα που προήλθε από τον μυθικό ήρωα Αθάμαντα, βασιλιά του Ορχομενού. Έχοντας σαλεμένο λογικό κυνηγημένος καθώς ήταν από την δολοπλόκα Ήρα, αφού σκότωσε το ίδιο του το παιδί, αποτραβήχτηκε ψηλά στ’ αγριοτόπια όπου έστησε το βασίλειό του, σε αυτόν το φυσικά οχυρωμένο τόπο.

Σταυρός Θεοδώριανων: Το 1777 ο Έλληνας μοναχός της Ορθοδοξίας Κοσμάς ο Αιτωλός (Πατροκοσμάς) ορθώνει σε χαρακτηρικο αυχένα ανάμεσα στα Θεοδώριανα και στο Αθαμάνιο, ξύλινο σταυρό. Από τότε η περιοχή αυτή ονομάζεται «Σταυρός». Τον Ιούλιο του 1821 ο Ισμαήλ Πασάς με δυο χιλιάδες Τουρκαλβανούς διασχίζει την Πίνδο με σκοπό να καθυποτάξει τα Τζουμέρκα και να συνεχίσει προς την επαναστατημένη Ρούμελη και το Μοριά. Στην πορεία του, κατέκαψε το Συρράκο, τους Καλαρρύτες, την Πράμαντα, τους Μελισσουργούς και τα Θεοδώριανα. Στο στενό πέραμα του Σταυρού οι Έλληνες οπλαρχηγοί με αρχηγό τον Γώγο Μπακόλα και 500 αποφασισμένους επαναστάτες σταμάτησαν την τουρκική προέλαση και ο Ισμαήλ Πασάς γύρισε με βαριές απώλειες στα Γιάννενα. Σήμερα στη θέση Σταυρός λειτουργεί το «πάρκο χιονιού και ορεινών δραστηριοτήτων»

Λαογραφικό μουσείο Κυψέλης: Πηγαίνοντας από Βουργαρέλι για Πράμαντα θα περάσετε από το χωριό Κυψέλη (10 χλμ.) όπου αξίζει να επισκεφθείτε το Λαογραφικό Μουσείο «Παντελής Kαραλής». Αν είναι κλειστό κτυπήστε στο σπίτι του κύριου Καραλή να σας το ανοίξει. www.optimedia.gr/kypseli

 

Που θα μείνετε

Βουργαρέλι: «Πάνθωρο» 8 επιπλωμένες γκαρσονιέρες και 3 σουίτες (26850 22111), www.panthoron.gr

«Αρχοντικό Βίλα Σοφία», (26850 22713) www.vilasofia.gr

Ξενοδοχείο «Γαλήνη» (26850 22380) www.hotel-galini.gr

«Άννα Μαρία» όμορφος ξενώνας 4 κλειδιών (26850 22277)

Ο ξενώνας «Το Όνειρο»  (26850 22259), www.xenonasoneiro.blogspot.com

Θεοδώριανα: Ξενώνας «Aλώνι», (26850 22210)

Αθαμάνιο: «Athamania Rooms» (6972 649770, & 6947 835214) www.athamaniarooms.gr

«Αρχοντικό Σαράι» (26850 24001) www.sarairooms.gr

και «Ελατοφίλιτο» (26850 22979).

 

Που θα φάτε

Στο Βουργαρέλι στην εξοδο προς Αθαμάνιο θα βρείτε το μαγαζι του Τάσιου οπου εκτος απο της ώρας θα δοκιμασετε και ενα δυο μαγειρευτα (26850 22254). Κάτω από την πλατεια η ψησταριά του Κώστα Μπακάλη με ντοπια κρεατικα (26850 22888) και δίπλα η χασαποταβέρνα «Το Κάτι Άλλο» (26850 22110).

Στα Θεοδώριανα στην πλατεία, στο «Καφενείο – Μαγερείο» η κυρία Χρυσούλα φτιάχνει τα πάντα, από κοντοσούβλι μέχρι γίγαντες με χόρτα (26850 24347 ). Για τσιπουρομεζέδες θα πάτε απεναντι στο μαγαζι του Σωτήρη (6979653849). Στα παραδοσιακά καφενεία που λειτοργουν από την ανοιξη και μετα, θα βρείτε πάντα κάτι να τσιμπησετε.

 

ΚΕΙΜΕΝΑ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Ζερμαίν Αλεξάκη &Θοδωρής Αθανασιάδης

 

Copyright: Το υλικό της σελίδας αυτής κείμενα & φωτογραφίες είναι αποκλειστικά προϊόν επαγγελματικού φωτορεπορτάζ και έρευνας στο πεδίο και πνευματικό δικαίωμα των  συνεργατών της “Views of Greece”. Οι χρήστες κατανοούν και αποδέχονται ότι πέρα από την δυνατότητα επίσκεψή τους στο site αυτό δεν τους παρέχεται βάσει νόμου κανένα άλλο δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο σε άλλο διαδικτυακό τόπο, ν’ αναπαράγουν, ν’ αντιγράφουν, πωλούν, μεταπωλούν ή/και να εκμεταλλεύονται εμπορικά ή μη, με οποιονδήποτε τρόπο, σύνολο ή μέρος του περιεχομένου της σελίδας αυτής

 


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Ευρυτανία, στα Φιδάκια των βουνών

 

Το βλέμμα ανιχνεύει τις κεραμοσκεπές, κοντοστέκεται στις κορφές των δέντρων, βυθίζεται στις ρεματιές και μετά απογειώνεται και “χάνεται” στ’ ανεμοδαρμένα ύψη των κορυφογραμμών που αγκαλιάζουν από παντού το ξεχωριστό αυτό χωριό της Ευρυτανίας, ένα ταξίδι γοητευτικό σαν πτήση γερακιού, στο πιο ορεινό κομμάτι της χώρας…

 

Ευρυτανία δεν είναι μόνο το Μικρό και το Μεγάλο Χωριό, ο Προυσός και το χιονοδρομικό κέντρο στο Βελούχι, αλλά κι ένα μεγάλο πλήθος πανέμορφων ορεινών οικισμών, κρυμμένων στα πυκνοδασωμένα βουνά και στα απόκρημνα φαράγγια. Ανάμεσά τους, αναμφίβολα το παραδοσιακό χωριό Φιδάκια διεκδικεί μια ιδιαίτερη θέση. Αγκαλιά με την ανόθευτη φύση, στον ίσκιο των βουνοκορφών, συντροφιά με το βουητό του άνεμου, τα Φιδάκια αποτελούν ένα πραγματικό ησυχαστήριο -από τα ελάχιστα πια ανεπιτήδευτα της ορεινής ζώνης – που επιβιώνει σιωπηλό πλάι σε πολύκοσμα χειμερινά θέρετρα.

Η διαδρομή μέχρι εδώ θα σας μυήσει στα μυστικά της Ευρυτανικής φύσης, μια φύση που έχει δεχτεί ελάχιστες επεμβάσεις και γοητεύει κάθε φορά το ίδιο τον επισκέπτη με την απλότητα και την ομορφιά της. Ξεκινώντας από το Καρπενήσι θα ακολουθήσουμε τον δρόμο για Αγρίνιο. Μετά από 8 χιλιόμετρα στην τοποθεσία Μπαγασάκι, θα στρίψουμε αριστερά σύμφωνα με τις ταμπέλες με κατεύθυνση προς τα χωριά Μηλιά, Σελλά, Φιδάκια.

Ο δρόμος είναι στο σύνολό του ασφάλτινος, όμως οι επίμονες και αλλεπάλληλες στροφές μπορεί να κουράσουν τους αμάθητους. Ωστόσο στο σύνολο της διαδρομής, η Ευρυτανική φύση ξεδιπλώνεται σε όλο της το μεγαλείο: δάση ελάτων, απόκρημνες πλαγιές, βουερά ρυάκια και χωριά- «αναρριχητές» που τολμούν και γαντζώνονται στα πρανή των βουνών.

Από τον Απρίλη και μετά τα χιόνια φεύγουν από το οδόστρωμα, όμως οι γερές ανοιξιάτικες καταιγίδες που δέρνουν με μανία τις ακρώρειες δημιουργούν μικροπροβλήματα στο οδικό δίκτυο (κατολισθήσεις, πτώση δέντρων ) γι αυτό και πάντα χρειάζεται προσοχή.

 

Φιδάκια στη Χελιδόνα: Συνολικά από το Καρπενήσι μέχρι τα Φιδάκια –ένα από τα ομορφότερα χωριά της Ευρυτανίας-  θα διανύσετε 25 χιλιόμετρα σε περίπου 45 λεπτά. Το χωριό απλώνει τα σπίτια του σε υψόμετρο 960 μέτρων και κουλουριασμένο καθώς είναι στη ρίζα δασοσκέπαστου υψώματος, προσφέρει απίθανη θέα στα απόκρημνα προβούνια της βόρειας Χελιδόνας και  στη λεκάνη της λίμνης των Κρεμαστών.

Οι ντόπιοι αποκαλούν το χωριό τους “Φθάκια” ενώ συναντάται επίσης και ως Φειδάκια. Κάποιοι ερευνητές αναρωτιούνται μήπως εδώ βρισκόταν η αρχαία Φθία του Αχιλλέα; Όμως πιο πιθανόν κοντά στα Φιδάκια να βρισκόταν η πόλη Οιχαλία, πρωτεύουσα των αρχαίων Ευρυτάνων, που είχε ιδρύσει ο βασιλιάς των Δρυόπων Μελανέας. Σε μικρή απόσταση από το χωριό έχουν ανασκαφεί υπολείμματα κατοίκησης που κάποιοι ταυτίζουν με την αρχαία πολιτεία.

Στο κέντρο του οικισμού κυριαρχεί ο ναός της Γέννησης της Θεοτόκου, με το παλιό ξυλόγλυπτο τέμπλο και τις σκαλιστές πέτρες στο δάπεδο. Ολόγυρα απλώνονται  τα καλντερίμια που οδηγούν στις παραδοσιακές γειτονιές. Ανεβαίνοντας τα 92 σκαλοπάτια θα βγείτε στα πέντε αλώνια του χωριού (θα σας δείξουν το δρόμο στον ξενώνα).

 

Προς  ποτ. Τρικεριώτη – λίμνη Κρεμαστών : Από τη θέση “Τσαγκαράλωνα” ο δρόμος με έντονες κλίσεις δρασκελίζει τις βορειοδυτικές παρυφές της Χελιδόνας. Το βουνό σε αυτήν την πλευρά του μοιάζει να δείχνει τον πιο άγριο εαυτό του. Τα πλούσια ελατοδάση που συναντάς κοντά στα Φιδάκια έχουν πια εξαφανιστεί. Η περιοχή υποφέρει από έντονες κατολισθήσεις και η βλάστηση περιορίζεται σε λίγες γερασμένες, ταλαιπωρημένες βελανιδιές και σε μοναχικά υπέργηρα έλατα που σαν από θαύμα ισορροπούν στ’ απόκρημνα βράχια. Η κατάβαση είναι συγκλονιστική. Ο δρόμος κουλουριάζεται και κατρακυλά προσπαθώντας να γαντζωθεί στις σαθρές πλαγιές- ευτυχώς ένα μέρος του (3 χλμ.) έχει στρωθεί με άσφαλτο-. Στην πορεία μας θα περάσουμε  από τα έρημα χωριά Αγία Βλαχέρνα (5 χλμ. από Τσαγκαράλωνα), Βαμβακιές κι Αμπέλια.  Το χωριό Αγία Βλαχέρνα μπορεί σήμερα να δείχνει φτωχό και ασήμαντο όμως είναι παμπάλαιο. Στα πρώτα Βυζαντινά χρόνια ονομαζόταν Χρυσούπολη, στη συνέχεια λέγονταν Ερκίστα και το 1930 μετονομάστηκε σε Αγία Βλαχέρνα. Και στις τρεις συνοικίες (Αγία Βλαχέρνα, Βαμβακιές και Αμπέλια) διασώζονται αρκετά παλιά πετρόκτιστα σπίτια.

Ψηλότερα στη θέση “Παλιογωνιά” βρίσκεται το εξωκλήσι της Παναγίας της Βλαχέρνας όπου στο πανηγύρι που γίνεται εκεί στις 2 Ιουλίου, μαζεύεται κόσμος από όλη την Ευρυτανία.

Στη συνέχεια θα συναντήσουμε την σιδερένια  γέφυρα τύπου «Μπέλεϊ» (8.5 χλμ. από Τσαγκαράλωνα.) που θα μας περάσει απέναντι. Κάτω από τα πόδια μας σ’ ένα στενό βράχινο δίαυλο  ο ποταμός Τρικεριώτης στριμώχνει τα ορμητικά νερά του. Περνώντας τη γέφυρα του Τρικεριώτη  θα έχετε δυο επιλογές. Αν πάτε νότια θα περιπλανηθείτε σε υπέροχες τοποθεσίες παράλληλα με το ποτάμι και θα καταλήξετε μετά από μια μικρή περιπέτεια 20 χιλιομέτρων στη μονή Προυσού που απέχει 32 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι. Αν στραφείτε βόρεια θα βγείτε στο σημείο όπου ο Τρικεριώτης, εκβάλει στην τεχνητή λίμνη των Κρεμαστών. Στο δρόμο σας θα συναντήσετε τον οικισμό Αγαλιανός (διοικητικά σήμερα υπάγεται στο νομό Αιτωλοακαρνανίας). Σε αυτό το σημείο υπάρχει πρόσβαση στο πιο όμορφο ίσως σημείο της τεχνητής λίμνης. Ειδικά φέτος την άνοιξη μετά τον εξαιρετικά βαρύ χειμώνα, τα νερά βρίσκονται σε αρκετά υψηλό σημείο προσφέροντας υπεροχές εικόνες. Αν θέλετε να κάνετε ποδηλασία στους λασπωμένους παραλίμνιους δρόμους, κανό στα ειδυλλιακά φιόρδ που δημιουργούν οι εκβολές των ποταμών ή να κάνετε ράφτινγκ στον ποταμό Τρικεριώτη, θ’ απευθυνθείτε στην εταιρεία εναλλακτικών και υπαίθριων δραστηριοτήτων Mountain Action (www.mountainaction.gr).   Φτάνοντας στη λίμνη Κρεμαστών μπορείτε να κατηφορίσετε για Αγρίνιο ή αφού περάσετε την μεγάλη γέφυρα της Επισκοπής να τραβήξετε για Καρπενήσι. Στο διάβα σας με σύντομες παρακάμψεις θα επισκεφθείτε τα χωριά Ανατολική και Δυτική Φραγκίστα όπου υπάρχει η δυνατότητα για φαγητό και διαμονή.

 

Πρέπει να ξέρετε

Σελλά: Ερχόμενοι από Καρπενήσι και 2,5 χλμ. πριν τα Φιδάκια, σε ύψος 1050 μέτρων, θα συναντήσετε το χωριό Σελλά. Το καλοκαίρι η κοινότητα ζωντανεύει πρόσκαιρα, καθώς οι μετανάστες επιστρέφουν στις πατρογονικές εστίες ενώ το χειμώνα οι μόνιμοι κάτοικοι μόλις μετά βίας φτάνουν τους εξήντα. Το όνομα τους πιθανόν να προσήλθε από την «ομηρική φυλή» των Σελλών ή από την παράφραση της λέξης “διάσελο”. Η πρώτη γραπτή αναφορά του χωριού εντοπίζεται σε φορολογικά έγραφα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας τον 15ο αι. Κοντά στο χωριό στη θέση “Καρούλα” περνούσε ο αρχαίος δρόμος που συνέδεε την κοιλάδα του Καρπενησιώτη ποταμού με τις πεδιάδες της Άρτας και τα λιμάνια του Αμβρακικού κόλπου.

Η θέα από τα Τσαγκαράλωνα: Υπάρχουν κάποια μέρη όπου θα ήθελες να μείνεις για πάντα και ν’ αγναντεύεις τον ανοιχτό ορίζοντα. Αναμφίβολα ένα από αυτά είναι η τοποθεσία “Τσαγκαράλωνα” (υψόμ. 1050) που βρίσκεται πάνω στο δρόμο που συνδέει τα Φιδάκια με την κοιλάδα του Τρικεριώτη ποταμού (3 χλμ.). Υπάρχει κιόσκι και πέτρινοι πάγκοι απ’ όπου ο επισκέπτης ατενίζει ένα μεγάλο μέρος της τεχνητής λίμνης των Κρεμαστών, την γέφυρα της Επισκοπής που συνδέει την Ευρυτανία με την Αιτωλοακαρνανία και τα πολύκορφα Άγραφα.

Στα ξεχασμένα Ισώματα: Το χωριό Ισώματα βρίσκεται 7 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από τα Φιδάκια και σήμερα είναι παντελώς εγκαταλειμμένο με τα περισσότερα από το σπίτια του να έχουν καταρρεύσει. Ο δρόμος που οδηγεί εδώ  είναι χωμάτινος. Μέχρι την παλιά εκκλησία του Αγ. Γεωργίου (1887) στην είσοδο του χωριού, θα πάτε σχετικά εύκολα. Αντίκρυ βρίσκεται το στρατηγικό κατά την αρχαιότητα ύψωμα Καστρί το οποίο επόπτευε το πέρασμα του ποταμού Μέγδοβα όπου υπάρχουν υπολείμματα πελασγικού τείχους.  Εικάζεται πως εδώ βρισκόταν η αρχαία Οιχαλία.

 

Best 4x4 διαδρομή: Πηγαίνοντας από Σελλά για Μηλιά στα 1500 μέτρα θα δείτε δεξιά ένα χωματόδρομο ν’ ανηφορίζει τις πλαγιές της Χελιδόνας. Από τις πρώτες στροφές η διαδρομή μας δείχνει της διαθέσεις της. Ο δρόμος καθώς χάνεται στα έλατα μας ανεβάζει στα 1300 μέτρα μετά από 4-5 αλλεπάλληλες φουρκέτες. Καθώς κερδίζουμε υψόμετρο το οδόστρωμα χειροτερεύει. Οδηγώντας με προσοχή θα καλύψουμε 5 χιλιόμετρα ώσπου να βρεθούμε σε χαρακτηριστικό αυχένα (υψόμ. 1600.) ακριβώς κάτω από την κορφή Μοσχοπλάι της Χελιδόνας. Υπέροχα αλπικά λιβάδια που κρατούν σε σκιερές κόγχες το χιόνι μέχρι τον Ιούνιο, απλώνονται ολόγυρα. Από εδώ αρχίζει γερή κατάβαση σε κακό χωματόδρομο που είναι βατός μόνο για 40-50 μέρες το καλοκαίρι και που θα μας φέρει μετά από 10 χιλιόμετρα στο Μικρό Χωριό ή στο Νέο Μικρό Χωριό και στην κοιλάδα του Καρπενησιώτη. Σε καμιά περίπτωση μην ξεκινήσετε την παραπάνω διαδρομή με κακοκαιρία ή αν δεν έχετε μαζί σας κάποιον που να ξέρει το δρόμο. Ακόμη επειδή ο φετινός χειμώνας ήταν πολύ βαρύς και οι χιονοπτώσεις έχουν ρίξει πολλά δέντρα ή έχουν προκαλέσει κατολισθήσεις, καλόν είναι να ρωτήσετε τους ντόπιους πριν ξεκινήσετε και μπλέξετε σε περιπέτειες.

 

 

Που θα μείνετε

Στα Φιδάκια μέσα στο χωριό, στην πιο όμορφη γειτονιά θα βρείτε τον παραδοσιακό «ξενώνα Οιχαλία»(4 αστέρων) που διαθέτει 7 δίκλινα, 1 τρίκλινο, 1 τετράκλινο και 1 σουίτα. Άνετοι, καλαίσθητοι και πρακτικοί χώροι, ευχάριστα δωμάτια που βλέπουν στο δάσος, στο χωριό ή στη λίμνη των Κρεμαστών, μα πάνω από όλα το ζεστό χαμόγελο των ιδιοκτητών της Γεωργίας και του Χρήστου, καθιστούν τον ξενώνα αυτό ένα από τους καλυτέρους της Ευρυτανίας (22370 24554 & 6983 095933) www.oihalia.gr

Ο ξενώνας “Λύκοι” βρίσκεται στο δρόμο για Καρπενήσι λίγο έξω από το χωριό. Είναι ένα καινούργιο αλλά παραδοσιακής αρχιτεκτονικής κτήριο που διαθέτει 4 δωμάτια (τα δύο με τζάκι) εύχρηστους κοινόχρηστους χώρους και άνετο παρκινγκ. Ο ξενώνας «Φιδάκια» βρίσκεται στην κεντρική πλατεία και διαθέτει 6 δωμάτια και για τους δυο ξενώνες. Θα επικοινωνήσετε με τα 22370 23380 & 694 4427070, www.fidakia.com

 

 

Φαγητό: Στη θέση “Μπαγασάκι” ακριβώς στο σημείο όπου θ’ αφήσετε τον κεντρικό δρόμο Καρπενησίου – Αγρινίου και θα στρίψετε για Φιδάκια, λειτουργεί και τις καθημερινές η ταβέρνα-εστιατοριο «Χάνι Μπαγασάκι» (22370 21360). Στα Φιδάκια στην ταβέρνα του ξενώνα  «Οιχαλία» δοκιμάστε από τα χέρια της κυρίας Γεωργίας χωριάτικες πίττες, πρασοτηγανιά, τραχανά, γίδα στιφάδο, χωριάτικο κόκορα με μακαρόνια. Τα Σαββατοκύριακα ο Χρήστος θα φτιάξει κοκορέτσι ή  θα βάλει καστικάκι  στη σούβλα, εδέσματα που γίνονται  ανάρπαστα. Οπωσδήποτε αξίζει να δοκιμάσετε το ντόπιο τσίπουρο. Στο ισόγειο του ξενώνα «Φιδάκια» λειτούργει παραδοσιακή ταβέρνα όπου θα δοκιμάσετε τοπική κουζίνα και ντόπια κρεατικά. Στις όχθες τις λίμνης των Κρεμαστών στον Αγαλιανό (πάνω στην προτεινόμενη διαδρομή) θα βρείτε το καφέ «Καλλίδρομο».

Αγορές: Από τη φάρμα του Γιώργου Τσάμη θ’ αγοράσετε χοιρινά βιολογικής παραγωγής (6979456901)

 

ΚΕΙΜΕΝΑ: Ζερμαίν Αλεξάκη

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Θοδωρής Αθανασιάδης

 

 Copyright: Το υλικό της σελίδας αυτής κείμενα & φωτογραφίες είναι αποκλειστικά προϊόν επαγγελματικού φωτορεπορτάζ και έρευνας στο πεδίο και πνευματικό δικαίωμα των  συνεργατών της “Views of Greece”. Οι χρήστες κατανοούν και αποδέχονται ότι πέρα από την δυνατότητα επίσκεψή τους στο site αυτό δεν τους παρέχεται βάσει νόμου κανένα άλλο δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο σε άλλο διαδικτυακό τόπο, ν’ αναπαράγουν, ν’ αντιγράφουν, πωλούν, μεταπωλούν ή/και να εκμεταλλεύονται εμπορικά ή μη, με οποιονδήποτε τρόπο, σύνολο ή μέρος του περιεχομένου της σελίδας αυτής.

 

 


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Κεραμίδι, Βένετο, το άγνωστο Πήλιο


Δυο ξεχωριστά χωριά της Μαγνησίας νοτισμένα με την αρμύρα του Αιγαίου, τολμούν ν’ αντιπαραθέσουν τη δική τους πρόταση δίπλα στις τουριστικές διασημότητες της περιοχής. Εδώ, σε αυτή την ακρογωνιά της Θεσσαλίας θα σας συνεπάρουν τα ήσυχα παραδοσιακά καλντερίμια, οι μοναχικές παραλίες, η ανέγγιχτη ορεινή πηλιορείτικη φύση…

 

 

Στο βορειοανατολικότερο άκρο του νομού Μαγνησίας, μακριά από τα βλέμματα των πολλών, καλά κρυμμένα στη σκιά αρχέγονων δασών βρίσκονται τα χωριά Κεραμίδι και Βένετο, τα πιο άγνωστα ίσως του Πηλίου. Για να φτάσετε ως εδώ θα πρέπει ν’ ακολουθήσετε διαδρομή “ανορθόδοξη”, εντελώς διαφορετική από αυτήν που οδηγεί στους γνωστούς Πηλιορείτικους προορισμούς και ίσως ν’ ανακαλύψετε ένα ακόμη μυστικό του γοητευτικού βουνού των Κενταύρων…

Στο ύψος του Βελεστίνου θα αφήσετε την εθνική οδό και θα κατευθυνθείτε προς Βόλο οδηγώντας στον εθνικό δρόμο Βόλου – Λάρισας. Αμέσως μετά θα στρίψετε, όπως δείχνουν οι ταμπέλες για το χωριό Κανάλια (17χλμ.) που σχεδόν ακουμπά στις όχθες της αποξηραμένης λίμνης Κάρλας που ξαναγεννιέται.

Από εδώ ο δρόμος ανηφορίζει με απανωτές κορδέλες για το χωριό Κεραμίδι. Στο ψηλότερο σημείο και λίγο πριν χωθεί στο διάσελο που σχηματίζουν τα βουνά Μαυροβούνι και Πήλιο, προσφέρει μερικά σημεία ατελείωτης θέας στην  λεκάνη της Κάρλας. Στα 11 χλμ. από τα Κανάλια ο δρόμος διακλαδίζεται. Αν πάτε δεξιά θα βγείτε στο Βένετο (13 χλμ.), ενώ αριστερά στο Κεραμίδι (6 χλμ.) και στο θαλασσινό επίνειό του, το Καμάρι.

 

 

Το Κεραμίδι του Αιγαίου: Το Κεραμίδι αν και κτισμένο σε ύψος 350 μέτρων στις πλαγιές του Μαυροβουνίου, είναι ένα τυπικό πηλιορείτικο χωριό. Τ’ αυτοκίνητα δεν μπαίνουν μέσα στον οικισμό. Έτσι θα πρέπει ν’ αφήσετε το όχημά σας και να συνεχίσετε για λίγο με τα πόδια μέχρι την πλατεία. Πιθανόν οι πρώτοι οικιστικοί πυρήνες να δημιουργηθήκαν πριν από 3 αιώνες, κυρίως από κατατρεγμένους χωρικούς του κάμπου και φυγάδες που αποζητούσαν εδώ  την ελευθερία τους από την καταπίεση των Τούρκων. Σήμερα η καρδιά του χωριού κτυπά στην πλατεία «Αλωνάκι» ή Λέοντος Μελά όπως αναφέρει η ταμπέλλα, η οποία όπως συνηθίζεται στους πηλιορείτικους οικισμούς, σκιάζεται από θεόρατα πλατάνια.

Φυσική συνέχεια της απολαυστικής πλατείας αποτελεί το προαύλιο του σχολείου όπου βρίσκεται και ο ναός του Αγίου Γεωργίου – ρυθμού βασιλικής- που κτίσθηκε το 1787- σε σημείο “μπαλκόνι” στο Αιγαίο.

Σημαντικό θεωρείται το πανηγύρι που γίνεται την ημέρα εορτής του Αγίου Γεωργίου, όπου προσφέρονται μαγειρεμένα σφάγια, προσφορά των κτηνοτρόφων της περιοχής.

 

 

Βένετο, το κρυφό χωριό: Το Βένετο βρίσκεται νοτιοανατολικά από το Κεραμίδι και βόρεια από τη Ζαγορά, κρυμμένο σ’ ένα πυκνό δάσος που σχηματίζουν δρυς, καστανιές, ρείκια, κουμαριές και διάφοροι άλλοι θάμνοι της μεσογειακής μακίας. Το χωριό απλώνει τις αραιές γειτονιές του σε μια σχετικά μεγάλη έκταση μέσα στην πλαγιά του βουνού χωρίς όμως να προσφέρει άπλετη θέα στη θάλασσα. Αξίζει να δείτε την εκκλησία της Υπαπαντής του Χριστού (χτισμένη το 1767) και να περιπλανηθείτε στις καταπράσινες εξοχές του. Τα μονοπάτια που παλιότερα συνέδεαν μεταξύ τους το Βένετο με τα υπόλοιπα χωριά του Πηλίου και το Βόλο σήμερα  προτείνονται για πεζοπορικές αναζητήσεις. Στο χωριό λειτουργούν ταβερνάκια που όσο πλησιάζει το καλοκαίρι γεμίζουν όλο και περισσότερους θαμώνες, ντόπιους και ξένους. Καιρού επιτρέποντος εκδρομικά σκάφη ξεκινούν από τον Αγιόκαμπο για να πραγματοποιήσουν ημερήσιες εκδρομές προς τις απόκρημνες  ακτές του βόρειου Πηλίου, τις θαλασσοσπηλιές και τις κρυφές παραλίες που απλώνονται ανάμεσα σε Χορευτό και Καμάρι. Η περιοχή ήταν γνωστή από τα αρχαία χρόνια και τότε ονομαζόταν «Ιπνοί». Πληροφορίες για εκδρομές με σκάφος www.mammal.gr.

 

Κάρλα, μια λίμνη γεννιέται ξανά: Η αρχαία λίμνη Κάρλα ή Βοιβηίς ήταν μια από τις μεγαλύτερες της Ελλάδας μέχρι την αποξήρανσή της που ολοκληρώθηκε το 1962. Η επιφάνειά της έφθανε τα 190.000 στρέμματα και το βάθος της τα 6 μέτρα. Ολόγυρά της μικρές παραλίμνιες κοινότητες συμβίωναν για αιώνες μαζί της, με ένα τρόπο ζωής που ελάχιστα άλλαξε στο κύλισμα των αιώνων. Οι ψαράδες της λίμνης έστηναν καλαμωτές καλύβες στις όχθες και ζούσαν μέσα σε αυτές ψαρεύοντας για 9 μήνες. Την Κυριακή των Βαΐων επέστρεφαν στα χωριά τους ώστε ν’ αφήσουν να ψάρια να γεννήσουν και πήγαιναν πάλι στις καλύβες μετά το Δεκαπενταύγουστο. Το ενδιάμεσο αυτό διάστημα, απαραίτητο για ν’ αναπτυχθεί ο γόνος των ψαριών, ονομάζονταν “απεργία”.  Με την αποξήρανση της Κάρλας οι χαρακτηριστικές παραδοσιακές ψαρόβαρκες σάπισαν, οι ψαράδες έγιναν γεωργοί και τα μεταναστευτικά πουλιά μάταια αναζητούσαν το γαλάζιο απάγκιο και τους πυκνούς καλαμιώνες όπου εδώ και αιώνες έστηναν τις φωλιές τους. Η λίμνη για πενήντα σχεδόν χρόνια υπήρχε μόνο στους παλιούς σχολικούς χάρτες και στη μνήμη των γεροντότερων.  Η αποστράγγιση αυτής της φυσικής υδάτινης δεξαμενής άλλαξε το μικροκλίμα της περιοχής με συνέπεια την οικολογική αναστάτωση της ευρύτερης Θεσσαλικής πεδιάδας.

Σήμερα γίνεται μια σημαντική προσπάθεια αναδόμησης του λιμναίου οικοσυστήματος με σκοπό να ανασυσταθεί ξανά η αρχαία λίμνη, έστω και σε μικρότερο μέγεθος. Το σημαντικό αυτό έργο προχωράει ικανοποιητικά και το οικοσύστημα της νέας Κάρλας είναι ήδη σε εξέλιξη. Μεγαλύτερο πρόβλημα σε αυτήν την προσπάθεια είναι η ποιότητα των νερών που γεμίζουν ξανά τη λεκάνη της Κάρλας, νερά που προέρχονται κυρίως από τον μολυσμένο Πηνειό και τα γύρω ρέματα που δέχονται γεωργικά και βιομηχανικά απόβλητα. Το ζητούμενο είναι η Νέα Κάρλα να συμβάλλει στη περιβαλλοντική αναβάθμιση της περιοχής και όχι να αποτελέσει ένα ακόμη προβληματικό και ρυπογόνο ταμιευτήρα νερού που μακροχρόνια θα δημιουργεί προβλήματα τόσο στον Παγασητικό κόλπο, όσο και στον υδροφόρο ορίζοντα.

Για κάποιον που θέλει να έρθει σε μια πρώτη επαφή με τη λίμνη, η Άνοιξη είναι η ιδανική εποχή. Τα πουλιά φτιάχνουν τις φωλιές τους και παρατηρείται έντονη κινητικότητα της ορνιθοπανίδας. Η πιο ενδιαφέρουσα διαδρομή είναι η παραλίμνια που συνδέει τα χωριά Κανάλια – Καλαμάκι (18 χλμ. άσφαλτος). www.boebes-karla.gr

 

Οι κοντινές εκδρομές

Βόλος – Κεραμίδι (εναλλακτική διαδρομή): Βατός δρόμος που να συνδέει τη Ζαγορά και το Πουρί με το Κεραμίδι, αλλά και το Βένετο δεν υπάρχει. Όποιος θέλει να περιηγηθεί σε αυτήν την πραγματικά ενδιαφέρουσα περιοχή του Πηλίου και ν’ ανακαλύψει τις παραλίες και τα χωριά της, θα πρέπει ν’ ακολουθήσει πορεία εντελώς διαφορετική από αυτήν που συνηθίζεται για τα γνωστά θέρετρα.  Ξεκινώντας λοιπόν από το Βόλο θα στραφείτε βορειοανατολικά ακολουθώντας έναν ασφάλτινο, στενό και αρκετά δύστροπο δρόμο. Περνάτε από τα χωριά Μελισσάτικα, Γλαφυρά και Κερασιά. Εδώ αξίζει μια σύντομη παράκαμψη για να επισκεφθείτε τον απομονωμένο οικισμό της Άνω Κερασιάς (7 χλμ. άσφαλτος). Από Κερασιά θα βγείτε στα Κανάλια και συνεχίζετε όπως περιγράφουμε παραπάνω.

Από το Κεραμίδι στο Πολυδέντρι: Κατηφορίζοντας από το Κεραμίδι προς το Καμάρι ένας στενός και κακός χωματόδρομος (βατός την άνοιξη μόνο με 4χ4) κατευθύνεται βόρεια και συνοδεύει τη δυσπρόσιτη ακτογραμμή που σχηματίζεται από κάθετα απότομα βράχια, χαράδρες, γκρεμούς και βαθιά νερά. Στο μέσο περίπου της απόστασης θα δείτε τα παλιά ενετικά μεταλλεία δίπλα στη θάλασσα και προσεκτικά θα κατηφορίσετε μέχρι την ακροθαλασσιά. Άσφαλτο θα πατήσετε και πάλι στην παραλία του Ρακοπόταμου από όπου θα συνεχίσετε για Πολυδέντρι – Αγιόκαμπο.

Τη μονή Σουρβιάς (4χ4): Λίγο πριν μπείτε στο χωριό Κερασιά (ερχόμενοι από Βόλο) θα ρωτήσετε να σας δείξουν το δρόμο για τη μονή Σουρβιάς. Θα πατήσετε χωματόδρομο και θα βρεθείτε να περιπλανιέστε σ’ ένα μεσαίου υψομέτρου (400-500 μ.) τοπίο, κατάφυτο από οπωρώνες, πλατάνια, βελανιδιές, σκίνους και κουμαριές. Η χρήση ενός καλού χάρτη ή ακόμη καλυτέρα GPS, θ’ αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη. Παρόλα αυτά αξίζει τον κόπο. Το μοναστήρι είναι από τα παλιότερα της Θεσσαλίας (16ος αι) και καθώς κουρνιάζει σε σημείο που σκιάζεται από θεόρατες βελανιδιές, κερδίζει τις εντυπώσεις.

 

Οι κυριότερες παραλίες

Αι Γιάννης: Κατηφορίζοντας από το Κεραμίδι προς την ακτή, θα βρείτε το μικρό λιμάνι με μια μικροσκοπικών διαστάσεων παραλία. Λίγο βορειοτέρα ξεδιπλώνεται ανάμεσα στα βράχια, η σαφώς καλύτερη ακρογιαλιά του Αϊ Γιάννη που προσεγγίζεται με άσφαλτο. Η παραλία είναι στρωμένη με χοντρό βότσαλο κι όταν φυσά βορειοανατολικός άνεμος τα κύματα χτυπάνε με ορμή την ακτή.

Καμάρι: Ωστόσο την «top» παραλία της περιοχής του Κεραμιδιού θα τη βρείτε στο Καμάρι που ακουμπά στις βορειότερες παρυφές του Πηλίου, ανάμεσα σε βράχια και πυκνό πλατανόδασος (5 χλμ. άσφαλτος). Ένα μικρό ρέμα με ροή νερού όλο το χρόνο, κατεβαίνει από το βουνό και δίνει μια ανάσα δροσιάς στην κατάφυτη περιοχή. Υπάρχουν  ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβερνάκια και ένα καφέ πάνω στο κύμα, στο νότιο τμήμα της ακτής.

Βένετο: Το χωριό Βένετο καθώς είναι κτισμένο σε απόκρημνη πλαγιά του Πηλίου δεν προσφέρει εύκολη πρόσβαση στη θάλασσα. Οι ντόπιοι κατηφορίζουν το χωματόδρομο (3 χλμ.) ως τη μικροσκοπική ακτή Κουλούρι η οποία χρησιμοποιείται κυρίως για τις βάρκες. Λίγο βορειοτέρα ξεχωρίζει η μαγευτική ακρογιαλιά Πετρομέλισσο που είναι στρωμένη με ψιλό βοτσαλάκι και πλαισιωμένη από ολόλευκα βράχια. Εδώ θα έρθετε ακολουθώντας δύσβατο χωματόδρομο που ξεκινά από τα τελευταία σπίτια του Βένετου.

 

Πρέπει να ξερετε

Πίσω στην ιστορία: Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές το Κεραμίδι έχει πολύ παλιά ιστορία. Μάλιστα κάποιοι, μάλλον παρακινδυνευμένα, τοποθετούν εδώ την αρχαία Κασθαναία, πόλη που αναφέρουν τόσο ο Ηρόδοτος, όσο και ο Στράβωνας.

Μουσείο Λιμναίου Πολιτισμού Κάρλας: Στο χωριό Κανάλια λειτουργεί το Μουσείο Λιμναίου Πολιτισμού Κάρλας (πρόσφατα ανακαινισμένο) που έχει ενταχθεί στους καταλόγους μουσείων του Υπουργείου Πολιτισμού.  Οι επισκέπτες εκτός από το σπουδαίο και σπάνιο φωτογραφικό υλικό, θα δουν σε μακέτα μια μικρογραφία της παλιάς λίμνης Κάρλας, τα «καράβια» -βάρκες- και τα σύνεργα των ψαράδων. Στο χώρο του Μουσείου λειτουργεί παιδικό εργαστήρι, υπάρχει τμήμα ιστορίας και μυθολογίας και τμήμα Φυσικής Ιστορίας. Το Μουσείο είναι ανοικτό για το κοινό κάθε Κυριακή πρωί από 10:30΄ως 14:00΄, ενώ οι ομαδικές επισκέψεις γίνονται κατόπιν συνεννοήσεως. Τιμή εισιτηρίου: 3 € & για ομαδικές επισκέψεις: 1,5 € www.mouseiokarlas.gr

Μονή Φλαμπουρίου: Από το χωριό Κερασιά που θα συναντήσετε πάνω στο δρόμο Βόλου – Κεραμιδιού, θα στρίψετε δεξιά για το έρημο χωριό Άνω Κερασιά. Ακολουθήστε τον κακό χωματόδρομο που καταλήγει στην αρχή του μονοπατιού το οποίο οδηγεί στο μοναστήρι του Φλαμπουρίου. Θα περπατήσετε περίπου 30 λεπτά μέσα σε πυκνόφυτο δάσος οξιάς και θα βρεθείτε στο μοναστήρι (16ος αιώνας) που βρίσκεται σε ύψος 600 μέτρων. Επίσης μπορείτε να έρθετε και από το Βένετο ακολουθώντας για 4 χλμ.  το σημαδεμένο, αλλά αρκετά επίπονο λόγω ανηφόρας μονοπάτι (2 με 2,5 ώρες).

 

Που θα μείνετε

Στο Βένετο ο μοναδικός ξενώνας που υπήρχε ανέστειλε την λειτουργία του και τη μόνη λύση διαμονής δίνει το Καμάρι όπου θα βρείτε τα  ενοικιαζόμενα διαμερίσματα «Τζόνος» πλήρως εξοπλισμένα (κουζίνα, ψυγείο, tv κλπ) 45 τ.μ. το καθένα, ιδανικά για οικογένειες (24280 73765 & 6932018782 www.tsonos.gr) ακόμη δωμάτια «Νησάκι» (24280 73724) και  «Λιάκος» (24280 73882).

 

Που θα φάτε

Στο Κεραμίδι στην πλατεία στο «Αλωνάκι» κάτω από τη σκιά των πλατάνων η ψησταριά “Ο Μητσάρας” (24280 73721) & δίπλα με τραπεζάκια στη λιθόστρωτη βεράντα βρίσκεται το ουζερί-μεζεδοπωλείο του Τραγουδάρα, (24280 73729). Επίσης στην πλατεία στο εστιατόριο “Το πέτρινο” (24280 73761).

Για καφέ θα πάτε στα “Το Αγνάντιο” και “Concerto”.

Στο Καμάρι στην πλατεία, πέντε μέτρα από τη θάλασσα βρίσκεται το εστιατόριο “Καμάρι” όπου θα φάτε και φρέσκο ψάρι (24280 73873). Το εστιατόριο, “Ο Κώστας” διαθέτει δροσερή, ευχάριστη βεράντα που κοιτά τη θάλασσα (24280 73724)

Στην άκρη της παραλίας, σε ιδανική θέση για καφέ και ποτό θα βρείτε το beach Bar, “Ο Μοντεχρήστος”. Στην παραλία του Αη Γιάννη το ταβερνάκι του Σπύρου ανοίγει από το Μάιο και μετά.

Στο χωριό Κανάλια στην πλατεία εστιατόριο “Ροζάριο” ανοικτό και τις καθημερινές και η ψησταριά “Κάρλα”. Στην πλατεία του Βένετου το καλοκαίρι λειτουργούν δύο ψησταριές-καφέ.

 

ΚΕΙΜΕΝΑ: ΖΕΡΜΑΙΝ ΑΛΕΞΑΚΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

 

 

Copyright: Το υλικό της σελίδας αυτής κείμενα & φωτογραφίες είναι αποκλειστικά προϊόν επαγγελματικού φωτορεπορτάζ και έρευνας στο πεδίο και πνευματικό δικαίωμα των  συνεργατών της “Views of Greece”. Οι χρήστες κατανοούν και αποδέχονται ότι πέρα από την δυνατότητα επίσκεψή τους στο site αυτό δεν τους παρέχεται βάσει νόμου κανένα άλλο δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο σε άλλο διαδικτυακό τόπο, ν’ αναπαράγουν, ν’ αντιγράφουν, πωλούν, μεταπωλούν ή/και να εκμεταλλεύονται εμπορικά ή μη, με οποιονδήποτε τρόπο, σύνολο ή μέρος του περιεχομένου της σελίδας αυτής.

 

 


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Ανακαλύψτε την Άγνωστη Ορεινή Ελλάδα


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ & ΟΙΚΟΠΕΡΙΗΓΗΤΙΚΟ ΣΑΦΑΡΙ ΜΕ 4Χ4 ΣΤΗ ΒΑΛΙΑ ΚΑΛΝΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΘΝIKO   ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΒOΡΕΙΑΣ  ΠΙΝΔΟΥ

 

Εάν είσαστε «active» χαρακτήρας, σας αρέσει η φύση και βαρεθήκατε τις «τυπικές» ολιγοήμερες αποδράσεις, αυτή η προσφορά είναι για σας! Η Εταιρία Overland διοργανώνει μία τριήμερη εκδρομή με 4Χ4 σε δύο από τα ομορφότερα μέρη της πατρίδας μας, τη Βάλια Κάλντα και το Εθνικό Πάρκο της Βόρειας Πίνδου. Η ημερομηνία διεξαγωγής είναι 2-3-4 Νοεμβρίου 2012 και μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το δικό σας τετρακίνητο όχημα ή κάποιο της διοργάνωσης. Το πρόγραμμα, πέρα από τη διάσχιση τοπίων ιδιαίτερου κάλλους, περιλαμβάνει εισαγωγή στη φωτογραφία άγριας ζωής, βασική εκπαίδευση στην εκτός δρόμου οδήγηση αλλά και εκπαίδευση σε θέματα «επιβίωσης» στη φύση. Η θεματολογία εδώ ποικίλει, από εκμάθηση κόμπων, κατασκευή καταφυγίων, παροχή πρώτων βοηθειών, αναγνώριση φαρμακευτικών φυτών κ.λπ

TIMH 195 / άτομο χωρίς ΦΠΑ (+23%- Απόδειξη ή τιμολόγιο)

Όσοι χρησιμοποιήσουν δικό τους 4χ4 η τιμή είναι 175 Ευρώ /άτομο χ. ΦΠΑ

 

 

Στην τιμή περιλαμβάνονται

  • Εισαγωγή στη φωτογραφία φύσης
  • Εκπαίδευση για ασφαλή off road οδήγηση
  • Οικοξενάγηση στους ορεινούς βιοτόπους
  • 2 διανυκτερεύσεις σε πολυτελές ξενοδοχείο
  • Μετακινήσεις με σύγχρονα  πολυτελή εξοπλισμένα τετρακίνητα οχήματα
  • 2 γεύματα & 1 δείπνο (το ένα γεύμα στο δάσος)
  • 2 πλούσια πρωινά

 

 

Ημερομηνία εκδρομής: Παρ. 2, Σαβ.3 & Κυρ. 4 Νοεμβρίου 2012

 

Δηλώστε συμμετοχή
Email: overlandpindos@gmail.com

Τηλ. 6977772542

Άδεια σε ισχύ από τον Ε.Ο.Τ  Αριθμ. 0516Ε2000001000

 

ΠΛΗΡΕΣ       ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 

Βάλια Κάλντα (Εθνικός Δρυμός Πίνδου):     Η κοιλάδα της Βάλια Κάλντα είναι ένας από του πιο παρθένους Εθνικούς Δρυμούς της Ελλάδας  και σημαντικός  βιότοπος  για μερικά από τα πιο κυρίαρχα είδη της Ελληνικής Πανίδας. Ο πυρήνας της, μαζί με το Αρκουδόρεμα είναι περιοχή απολύτου προστασίας όπου η εξέλιξη και η διαδοχή του  εξαρτάται  μόνο από φυσικούς  παράγοντες. Εδω το φθινόπωρο χαρίζει στο δάσος τα πιο όμορφα γήινα χρώματα  σε όλους τους τόνους του καφέ, του κόκκινου  και του κίτρινου.

 

 

1η Ημέρα: Άφιξη και εγκατάσταση στο ξενοδοχείο

Βράδυ: Παρουσίαση της περιοχής με κύριο θέμα τα “γεω-θαύματα” της Πίνδου από την Δρ. Γεωλογίας κ. Άννα Ράσιου  και συνεχόμενα, εισαωγή στην φωτογραφία φύσης (εξοπλισμός, χρήση – φωτογράφιση ειδικών θεμάτων, όπως αγριολούλουδα, χιόνι, καταρράκτες, φαράγγια,  κλπ.  από επαγγελματία φωτογράφο).  Ακολουθεί πλούσιο δείπνο καλωσορίσματος

 

2η ημέρα: Στη Βάλια Κάλντα με 4χ4 .

09.30 π.μ: Αναχώρηση  με τα 4χ4 από το ξενοδοχείο σας προς την εκκλησία του Αγίου Νικολάου  πριν το χωριό Περιβόλι για ξενάγηση και φωτογράφιση.

Πρώτη στάση στη θέση Σταυρός όπου θα απολαύσουμε τη θέα της κοιλάδας και θα δούμε τη διαφορά της μαύρης από την Λευκόδερμο πεύκη και τον μοναδικό δηλητηριώδες ραγοφόρο ίταμο. Θα κατεβούμε προς την κοιλάδα ανάμεσα από την πιο εξελιγμένη μορφή φυσικής  αποκλάδωσης  και θα πεζοπορήσουμε προς το  Αρκουδόρεμα  περίπου 2.00 ώρες όπου θα γίνονται μαθήματα για τις τεχνικές φωτογράφησης με παράλληλη  ενημέρωση για την πανίδα και την χλωρίδα του δρυμού. Εκεί θα δούμε και θα φωτογραφίσουμε  τα σπάνια κόκκινα πεύκα, τη δηλητηριώδη πομπίνα,  τη σαρκοφάγο πιγκουίκουλα, τον αλπικό τρίτωνα, άλλα αγριολούλουδα  (διαφορετικά είδη ανάλογα την εποχή).

θα μάθουμε στην πράξη για τη δενδροχρονολόγηση και για τα μανιτάρια.

Στο τέλος της οικοξενάγησης, θα  απολαύσουμε  ένα πλούσιο γεύμα με μπόλικο τσίπουρο στη δροσιά των αιωνόβιων πεύκων δίπλα στο Αρκουδόρεμα . Αναχώρηση  με τα τζιπ προς το χωριό Περιβόλι για καφέ κι από εκεί στο ξενοδοχείο.

 

3η ημέρα: Κυριακή  στο φαράγγι της Πορτίτσας  09.30 π.μ: Αναχώρηση  από το ξενοδοχείο προς το όρος Όρλιακας με τα αυτοκίνητά σας ακολουθώντας όμορφη ασφάλτινη δασική διαδρομή προς το χωριό Ζιάκας .Κατηφορική πορεία με τα πόδια για 6 χλμ πάνω σε δασικό δρόμο που περικλείεται από 15 τουλάχιστον δασικά είδη σε μίξη. Για την φετινή χρονιά και λόγω της κατάστασης της πατρίδος μας, επειδή η απόκτηση γνώσης σε προετοιμάζει καλύτερα για το μέλλον, παράλληλα με το  προγράμματα της φωτογράφισης δίνουμε έμφαση στην εκπαίδευση σε θέματα επιβίωσης στην άγρια φύση με ποικίλη θεματολογία, όπως εύρεση τροφής από τη φύση, προσανατολισμό, μαθήματα κόμπων, κατασκευή καταφυγίων, πρώτες βοήθειες, αλλά και συντήρηση τροφίμων στο σπίτι, φύτευση, αναγνώριση φαρμακευτικών φυτών και η χρήση τους, μαθήματα οδήγησης 4χ4 κ.αλ. 

Μετά τα μαθήματα αναχωρούμε για το ιστορικό χωριό Σπήλαιο για ξενάγηση και φωτογράφιση των πέτρινων κτισμάτων του χωριού και της παλιάς εκκλησίας της Παναγιάς της Σπηλιώτισσας (κτίσμα του 1633), εν συνεχεία αναχώρηση  με κατεύθυνση προς το επιβλητικό φαράγγι της Πορτίτσας ( το πιο εντυπωσιακό σημείο του νομού Γρεβενών ) με το ομώνυμο πέτρινο γεφύρι .(8 χλμ. χωματόδρομος) και επιστροφή. Στη συνέχεια σερβίρεται παραδοσιακό γεύμα σε μία από τις καλύτερες ταβέρνες της περιοχής.

Αναχώρηση για το γεφύρι του Αζιζ Αγά το μεγαλύτερο της Δυτικής Μακεδονίας με τόξο ύψους 16 μέτρων, όπου γίνεται ξενάγηση.

Απονομή βεβαίωσης συμμετοχής

Τέλος προγράμματος και αποχαιρετισμός όλων.

 

TIMH  195 ευρώ καθαρή αξία/άτομο (επιπλέον φπα 23% απόδειξη ή τιμολόγιο)

Όσοι χρησιμοποιήσουν δικό τους όχημα 4χ4, η τιμή είναι 175 ευρώ καθαρή αξία /ανά άτομο.

 

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ στις ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ

  •   Συνοδός επαγγελματίας φωτογράφος εξειδικευμένος στη φωτογραφία φύσης & ταξιδιού
  •   Επαγγελματίες οικοξεναγοί & οδηγοί άγριας φύσης
  • 3 ημέρες πρόγραμμα όπως άνω
  •   2 διανυκτερεύσεις σε δίκλινα δωμάτια σε πολυτελές ξενοδοχείο
  •  2 πρωινά
  •  3 γεύματα (1 δείπνο- ένα μεσημεριανό και ένα πλούσιο πικ-νικ μέσα στην κοιλάδα
  •  Μετακινήσεις με σύγχρονα – πολυτελή οχήματα 4χ4 την 2η και την 3η ημέρα
  • Εξοπλισμός για τις δραστηριότητες .
  •   Ασφάλιση ατυχήματος

 

ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ

  • Το πικ νικ στο δάσος  περιλαμβάνει ψητό κοτόπουλο  – τηγανιτά λουκάνικα 3 ειδών, παραδοσιακή πίτα  – ντομάτα – φέτα –ελιές – γλυκό – ψωμί  -τσίπουρο, πιάτα ποτήρια κλπ. (Στα γεύματα στις ταβέρνες δεν συμπεριλαμβάνονται τα ποτά)
  • Αναγκαίος εξοπλισμός που πρέπει να έχουν μαζί τους οι συμμετέχοντες για τη δική τους άνεση αλλά και προστασία: Άνετος χειμερινός  ρουχισμός, Αδιάβροχο, Μποτάκι .

Ο καιρός αρχές Νοεμβρίου γενικά είναι φθινοπωρινός με εναλλαγές ήλιου & ομίχλης και θερμοκρασίες από 10-20 βαθμούς.

 

 

 

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΣ & ΣΥΝΟΔΟΙ για όλες τις ημέρες και σε όλες τις δραστηριότητες:

Απόστολος Διανέλλος: Δασοπόνος – οδηγός άγριας φύσης , ιδιοκτήτης και ψυχή της εταιρείας «OVERLAND»  με πολυετή πείρα στις οργανωμένες εξορμήσεις στο βουνό με 4χ4,  συγγραφέας βιβλίων για την άγρια φύση της Βάλια Κάλντα με αναβάσεις στο Mont Blance 4807μ & Matterhorn . Είναι  πρόεδρος της Εταιρείας  Προστασίας Βάλια Κάλντα, εκπαιδευτής διάσωσης , στέλεχος σχολών ορειβασίας της ΕΟΟΑ ,οδηγός Rafting και οδηγός άγριας φύσης στην Βάλια Κάλντα .

Αθανασιάδης Θοδωρής & Ζερμαίν Αλεξάκη: Ταξιδιωτικοί φωτοειδησειογράφοι με μακρόχρονη εμπειρία, ιδρυτές της ελληνικής φωτογραφικής & ταξιδιωτικής “τράπεζας” πληροφοριών “VIEWS OF GREECE“, ειδικοί ρεπόρτερς-συνεργάτες εφημερίδων και ταξιδιωτικών εντύπων της χώρας και  συγγραφείς ταξιδιωτικών οδηγών και βιβλίων.

 

Η  εταιρεία Overland  είναι :

Ιδρυτικό Μέλος της εταιρείας  Προστασίας Βάλια Κάλντα

Μέλος της Ελληνικής Ομάδος Διάσωσης (Ε.Ο.Δ)

Μέλος του Χιονοδρομικού Ορειβατικού Συλλόγου Γρεβενών ( Χ.Ο.Σ.Γ)

Μέλος της Λέσχης 4χ4 Γρεβενών

Έχει νόμιμη άδεια σε ισχύ από τον Ε.Ο.Τ για τις περιηγήσεις  με αριθμ. 0516Ε2000001000.

Η “ViewsofGreece: Αποτελείται από έμπειρους φωτογράφους και ταξιδιωτικούς δημοσιογράφους που εξειδικεύονται στην ταξιδιωτική φωτογραφία και στο τουριστικό ρεπορτάζ αποκλειστικά από την Ελλάδα και έχει στο βιογραφικό συνεργασίες με τα μεγαλύτερης κυκλοφορίας περιοδικά και εφημερίδες. Επίσης έχει αναπτύξει εκδοτική δραστηριότητα στο χώρο των ταξιδιωτικών οδηγών αποκλειστικά για την Ελλάδα (“Ζήστε στα ομορφότερα ορεινά χωριά της Ελλάδας”- www.viewsofgreece.gr).

Τις φωτογραφίες ορισμένων από τα είδη χλωρίδας και πανίδας που θα φωτογραφίσουμε στην περιοχή  θα τις βρείτε στα Sites:

www.venetikos.gr στην θέση Περιβάλλον της Βάλια Κάλντα

www.viewsofgreece.gr στη θέση gallery, Θεματικές Ενότητες, Χλωρίδα Πανίδα

 

ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: Περιοδικό Auto Τρίτη

 

 


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη